«Θόλωνε το μυαλό μου. Ήθελα να χτυπήσω. Έφθανα στο μεγαλείο. Την χτυπούσα, τελείωνε.»…
Έτσι απλά, με κυνισμό και ψυχραιμία ο Κυριάκος Παπαχρόνης δικαιολόγησε τις ειδεχθείς πράξεις του.
Ήταν 13 του Δεκέμβρη του 1982, όταν ο σκληροτράχηλος έφεδρος αξιωματικός των Ειδικών Δυνάμεων (οι στρατιώτες που θήτευσαν κοντά του θυμούνται ακόμα τον δογματικό και δεσποτικό χαρακτήρα του) έτεινε τα χέρια του και δέχτηκε αδιαμαρτύρητα τις χειροπέδες.
