Όταν το νόημα κενό
Όταν το τώρα φυλακή
σανδάλι καλοκαιρινό
χάντρες στο πόδι με κορδόνι
ολόγραμμα ουρά οθόνη
σε άχρονη αναμονή
τα εκμαγεία των δακρύων
με δυο στιχάκια στο χαρτί
κλεφτή μπουκιά ζαχαρωμένη
Χωρίς βουλή χωρίς θεό
στη Δραπετσώνα ξαναπάμε
με την αντίφαση αγκαλιά
Δεκέμβρη πίκρες να μετράμε
Κι όμως
η έκβαση
Η τράπουλα σημαδεμένη
πηγές στερέψαν
να σκαφτούν οι κοίτες
απ΄ τα ουράνια κρεμαστοί
Κι όποιος δε βλέπει δεν ακούει
στους βάλτους η θητεία τριπλή
ζωές στον τάκο
αγάπες άνυδρες
ορίζοντες μηδενισμένοι
Κι όμως
η έκβαση
Ψηλή φιγούρα
μνήμη εφήβων
όχι σε πάλκο, σε βωμό
ήχοι και λόγια
καύσιμο αστείρευτο κρυφό
Όσο κι αν θόλωσε το τζάμι
και μπερδευτήκαν οι γραμμές
η πράξη στοίχημα και ζύγι
η αλήθεια αλήθεια
κι όχι γνώμη
ούτε όρεξη τσεκαρισμένη
σε δημοσκόπηση στημένη
Παρτίδα ζόρικη η Ιστορία
κόπιες, λυσάρια δε σηκώνει
στη χούφτα σου έχεις το στημόνι
ξανά στου κόσμου το μπαλκόνι
πλάθεις και πλάθεσαι στ΄ αμόνι
γι΄ αυτό
οι δρόμοι
