Το χωριό χαρακτηρίζεται ως εγκαταλελειμμένο, καθώς αριθμεί όλους και όλους 8 κατοίκους, όλοι του ηλικιωμένοι.
Κι όμως το χωριό έσφυζε από ζωή, μέχρι την στιγμή που οι περίπου εξακόσιοι κάτοικοί του άρχισαν να μετεγκαθίστανται σε άλλες κοντινές περιοχές ή αστικά κέντρα, γύρω στα μέσα της δεκαετίας του '70.
Σαν υπενθύμιση, τα παράθυρα των άδειων, πλέον, κατοικιών παραμένουν ανοιχτά· λες και παίζουν κάποιο παιχνίδι στους εναπομείναντες, που περιμένουν μάταια να ξεπροβάλουν πρόσωπα οικεία και αγαπημένα.
Το χωριό είναι ευλογημένο και από μια άλλη άποψη: Χτισμένο ανάμεσα σε δάση, ποτάμια και βουνά θα έπρεπε να θεωρείται παράδεισος· ούτε η ομορφιά του τοπίου δεν μπόρεσε και δεν μπορεί να αντιστρέψει την εικόνα της ερήμωσης...
