Έτσι, ένα μέρος που ξυπνά ευχάριστες αναμνήσεις, είναι πιο σημαντικό από ένα αντικείμενο που επίσης σχετίζεται με κάτι ευχάριστο, π.χ. μια φωτογραφία ή τη βέρα του γάμου.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σάρεϊ, με επικεφαλής τον καθηγητή νευροαπεικόνισης και γνωσιακής νευροεπιστήμης Μπέρτραμ Όπιζ, σύμφωνα με τη βρετανική «Γκάρντιαν», μελέτησαν με λειτουργική μαγνητική τομογραφία (fMRI) τους εγκεφάλους 20 ανθρώπων, καθώς αυτοί έβλεπαν 20 διαφορετικές εικόνες τοπίων, σπιτιών, αντικειμένων κ.α.
Διαπιστώθηκε ότι τα μέρη και τα τοπία προκαλούσαν μεγαλύτερη εγκεφαλική δραστηριότητα από ό,τι τα πράγματα, ιδίως «πυροδοτώντας» την αμυγδαλή, την περιοχή-κλειδί του εγκεφάλου για τις συναισθηματικές αντιδράσεις.
Αυτό δικαιώνει τον διάσημο Άγγλο ποιητή Ουίσταν Χιου Ώντεν, ο οποίος είχε εφεύρει τον όρο «τοποφιλία» για να περιγράψει ακριβώς την ιδιαίτερη συναισθηματική έλξη που μπορεί να δημιουργήσει ένα μέρος σε έναν άνθρωπο.
Όπως δείχνει και η νέα έρευνα, που συνδυάσθηκε με συνεντεύξεις σε βάθος και με μια διαδικτυακή έρευνα μεταξύ 2.000 ανθρώπων, διάφορα μέρη γεννούν στους ανθρώπους ένα αίσθημα συναισθηματικής ασφάλειας, ηρεμίας, στοχασμού και ολοκλήρωσης - κάτι που ακόμη και τα πιο αγαπημένα αντικείμενα δύσκολα μπορούν να προκαλέσουν.
Το 86% των συμμετεχόντων δήλωσαν «αυτό το μέρος αποτελεί κομμάτι του εαυτού μου», το 79% είπαν «με τραβάει αυτό το μέρος με μια μαγνητική έλξη» και το 60% ανέφεραν «εδώ νιώθω ασφαλής».
