Ωστόσο, η ευρηματικότητα, ο προσεκτικός σχεδιασμός μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια και οι προνοητικότητα των κάστρων και φρουρίων της εποχής είναι αξιοσημείωτη.
Η Τάφρος
Τα τείχη των κάστρων συχνά περιβάλλονταν από μια τεχνητή τάφρο. Η τάφρος, σε αντίθεση με ο, τι εικάζεται, δεν εξυπηρετούσε τόσο στο να καθιστά δύσκολη την πρόσβαση στα τείχη, αλλά απέτρεπε την κατασκευή τούνελ, που συχνά χρησιμοποιούνταν είτε για να ρίξουν τα τείχη είτε για να οδηγήσουν στο εσωτερικό τους. Το νερό πλημμύριζε την κατασκευή και η προσπάθεια απέβαινε μάταιη εξαρχής. Πολλές φορές, η τάφρος βρισκόταν στο εσωτερικό των κάστρων (στις μεγαλύτερες κατασκευές), ανάμεσα στην πρώτη και την δεύτερη γραμμή άμυνας.
Εσωτερικές σκάλες
Οι εσωτερικές σκάλες που συνέδεαν το έδαφος με τις κορυφές των πύργων ήταν στενές και με έντονες στροφές. Αυτό εξυπηρετούσε τους αμυνόμενους, καθώς ο επιτιθέμενος είχε το δεξί του χέρι "κολλημένο" στον τοίχο διαρκώς. Έτσι μπορούσε να χειριστεί το ξίφος του με τεράστια δυσκολία και είχε ένα μόνιμο μειονέκτημα.
"Τρελά" σκαλοπάτια
Τα σκαλοπάτια ήταν εντελώς ανομοιογενή, καθώς εμφάνιζαν μια ποικιλία σε μέγεθος, κλίση, μεταξύ τους απόσταση κτλ. Οι κάτοικοι με τον καιρό τα συνήθιζαν, όχι όμως και οι εισβολείς...
Κρυφά περάσματα
Κρυφά περάσματα οδηγούσαν είτε στην ύπαιθρο προσφέροντας μια πιθανή έξοδο κινδύνου/δίοδο για ανεφοδιασμό είτε σε κρυμμένους θαλάμους όπου άνθρωποι έβρισκαν καταφύγιο και έκρυβαν τις προμήθειες τους.
Η κύρια πύλη - Μια παγίδα θανάτου
Η κύρια πύλη, θεωρητικά το πιο "ευαίσθητο" σημείο του κτιρίου, συνήθως ήταν το πιο θανατηφόρο. Η πρόσοψη της ήταν ενισχυμένη, με μικρούς πύργους όπου βέλη εξακοντίζονταν από τις κρύπτες ενώ αν κατάφερναν να σηκώσουν την πύλη, οι εισβολές εγκλωβίζονταν σε μια παγίδα θανάτου: Σε μικρή απόσταση τους περίμενε μια δεύτερη πύλη, με αποτέλεσμα να συγκρατούνται σε έναν μικρό εσωτερικό χώρο, που περιβαλλόταν από μικρές τρύπες, από τις οποίες οι αμυνόμενοι εξαπέλυαν βέλη.
