Ο χρόνος που χρειάζεται κανείς για να πάει, αλλά και να φύγει από τη δουλειά του κάθε ημέρα θα πρέπει να συνυπολογίζεται ως καθαρός χρόνος εργασίας, σύμφωνα με απόφαση του ανώτατου ευρωπαϊκού Δικαστηρίου.
Η απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ECJ) αφορά στους εργαζόμενους που δεν διαθέτουν σταθερή έδρα εργασίας, οι οποίοι θα είναι πλέον σε θέση να χρεώνουν αυτές τις διαδρομές και τον χρόνο που δαπανούν για αυτές ως καθαρό εργάσιμο χρόνο-κάτι που δεν τους επιτρεπόταν μέχρι στιγμής.
Μάλιστα, στην απόφαση υπογραμμίζεται: «το γεγονός πως οι εργαζόμενοι αρχίζουν και τελειώνουν την εργασία τους στα σπίτια τους απορρέει από την απόφαση των εργοδοτών να καταργήσουν τα περιφερειακά γραφεία και όχι από την επιθυμία των ίδιων των εργαζομένων».
