Ανάμεσα στους ανθρώπους και ένα ανοιχτόχρωμο κόκερ σπάνιελ βρίσκεται εκεί κοιτώντας τα φέρετρα όπου μέσα σε ένα από αυτά είναι ο ιδιοκτήτη του όπου μαζί ζούσαν στην Ακουμόλι που χτύπησε ο Εγκέλαδος.
Το Κόκερ Σπάνιελ μας θύμισε το Χάτσικο, που έγινε σύμβολο της πίστης και της αφοσίωσης τη δεκαετία του '30 στην Ιαπωνία. Ο Χάτσικο, ο οποίος ήταν αχώριστος με τον ιδιοκτήτη του, έναν καθηγητή στο Τόκιο της Ιαπωνίας, συνόδευε πάντα τον καλό τον καλό του φίλο στον σταθμό για να πάει στην εργασία του και τον περίμενε την ώρα της επιστροφής του στο ίδιο σημείο για να τον υποδεχτεί. Τον Μάιο του 1925 ο Χάτσικο συνόδευσε όπως πάντα τον καθηγητή στον σταθμό του τρένου και γύρισε σπίτι.
Ο καθηγητής όμως δεν εμφανίστηκε ποτέ ξανά στον σταθμό, αφού κατά την διάρκεια μιας διάλεξης στο πανεπιστήμιο πέθανε από εγκεφαλική αιμορραγία. Ο Χάτσικο ξαναγυρνούσε στον σταθμό, περιμένοντας στο ίδιο σημείο τον κύριό του κάθε μέρα, για το υπόλοιπο της ζωής του.
