Α, όλα κι όλα… ο κ. Δήμαρχος της Αθήνας και οι άλλοι ευγενείς αυτής της πόλης έχουν δίκιο...
Επιτέλους σε αυτή την πόλη έχουμε χάσει το μέτρο...
Δεν μπορεί τώρα λίγες εκατοντάδες Σύροι, πατεράδες μανάδες και νεογέννητα που κουβαλήθηκαν από το πουθενά, δεν μπορεί κάποιος που 30 μέρες τώρα χορεύει με το θάνατο, κάποιοι άλλοι ευαίσθητοι που αυτοκτονούν, καίγονται ή πνίγονται να αμαυρώσουν την εικόνα...Στο κέντρο της πόλης...
Ούτε οι σύγχρονοι Ολιβερ Τουίστ των δρόμων και των φαναριών τους…
Δεν μπορεί να μαυρίζουν την εικόνα της Αθήνας τις γιορτές.
Που θα ανάψουν τα λαμπιόνια μέσα σε αυτή την εισαγόμενη κακομοιριά. Που θα στηθεί το δέντρο των Χριστουγέννων που προσπαθεί να αναπλάσει τη βιτρίνα του γέρικου σώματος της κοινωνίας των ανισοτήτων και να κρύψει το δάσος της εκμετάλλευσης.
Α όλα κι όλα ο κ. Δήμαρχος της Αθήνας έχει δίκιο...
Σε πιάνει γέλιο νευρικό ακούγοντας όλους αυτούς τους φαρισαίους του συστήματος, τους ευαγγελιστές της αγοράς. Αυτούς που έχουν μετατρέψει την κοινωνία σε οργανωμένο ακρωτηριασμό. Πράγματι δίνουν τα ρέστα τους. Το σκηνικό φτιάχνεται. Το θέμα είναι αν θα καταφέρουν να «μεταλλάξουν» και πάλι μεγάλο μέρος των αφανισμένων εργαζόμενων σε «κοινή γνώμη» που χωνεύει αμάσητα την επικοινωνιακή μαεστρία αυτών που χρησιμοποιούν την κρίση που οι ίδιοι προκάλεσαν σαν ευκαιρία για να μετατρέψουν τη χώρα και τον λαό σε έρημο.
Με τα μάτια μόνιμα στραμμένα στους φτωχούς και τους ακάλεστους αυτού του κόσμου, αξίζει να θυμάται κανείς αυτές τις μέρες -και πάντα- τα τραχιά λόγια των Αντόρνο – Χορκχάιμερ που ταιριάζουν σε όσους πιστεύουν στην αλλαγή της κοινωνίας και στην ανθρώπινη ελευθερία. «Εμείς οι εχθροί της φιλανθρωπίας δεν θέλουμε να ταυτίσουμε τον άνθρωπο με τη δυστυχία, που η ύπαρξή της είναι αίσχος για μας. Πολύ ευαίσθητοι στην αδυναμία μας, δεν θα παραδεχτούμε ποτέ ότι ο άνθρωπος μπορεί να είναι αντικείμενο ελέους».
