Να διώξουμε τους ευρωληστές!

 

Η αρπακτικότητα και επιθετικότητα των ευρωπαίων καπιταλιστών δείχνει δύο τουλάχιστον πράγµατα: Πρώτα πρώτα, την προχωρηµένη σήψη του καπιταλιστικού συστήµατος, το οποίο πλέον ληστεύει για να ικανοποιήσει τις αδηφάγες κορυφές του αντί να ενσωµατώνει όλο και περισσότερα κοινωνικά στρώµατα και οµάδες, όπως έκανε δύο αιώνες τώρα. ∆εύτερον, το συγκεκριµένο στόχο της γερµανικής αστικής τάξης τον οποίο υπηρετεί. Αποσταθεροποιώντας µε την απειλή της κατάσχεσης των καταθέσεων τα τραπεζικά συστήµατα πληθώρας κρατών της ευρωζώνης (Ιταλία, Ισπανία, Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Κύπρος, Σλοβενία κ.λπ.), θέλει να οδηγήσει σοβαρό τµήµα των καταθέσεων στις χώρες αυτές προς τη µετακίνησή του σε γερµανικές, γαλλικές ή ολλανδικές τράπεζες. Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι από την 1η Αυγούστου του 2011 ως τις 31 Ιουλίου του 2012, από τις τράπεζες της Ιταλίας, Ισπανίας, Ελλάδας και Πορτογαλίας αποσύρθηκαν καταθέσεις συνολικού ύψους 326 δισεκατοµµυρίων ευρώ. Την ίδια στιγµή, οι καταθέσεις στις τράπεζες των χωρών του «σκληρού» γερµανικού πυρήνα του ευρώ παρουσίασαν αύξηση συνολικού ύψους περί τα 300 δισεκατοµµύρια ευρώ! Και αναφερόµαστε ακόµη στο 2012, πολύ πριν δηλαδή την αρπαγή των χρηµάτων όσων είχαν καταθέσεις στην Κύπρο.

 

Μέσα στο κλίµα αυτό του ανοιχτά ληστρικού ολοκληρωτικού καπιταλισµού της εποχής µας µια απέραντη δυστυχία απλώνει στην Ελλάδα το ολέθριο µνηµονιακό καθεστώς που επέβαλε η ΕΕ και µε τόσο πάθος υπηρετούν ο Σαµαράς, ο Βενιζέλος και το πανάθλιο τσούρµο των υπουργών της Ν∆ και του ΠΑΣΟΚ. Ολη η Ελλάδα έχει ληξιπρόθεσµα χρέη προς την εφορία µετά την ανελέητη φοροεπιδροµή των ευρωληστών και των ντόπιων συνεργατών τους. Στις 31 Οκτωβρίου 2013 ληξιπρόθεσµες οφειλές προς το ∆ηµόσιο είχαν… 2.695.791 φυσικά πρόσωπα! Σχεδόν όλος ο πληθυσµός της χώρας δηλαδή, γιατί αν στα 2,7 εκατοµµύρια ατόµων που χρωστούν προσθέσουµε και τα 3,3 του οικονοµικά µη ενεργού πληθυσµού (3.327.869 άτοµα ήταν για την ακρίβεια), συγκριτικά λίγοι είναι όσοι έχουν ακόµη τη δυνατότητα να πληρώνουν την εφορία τους. Την κρισιµότητα της ελληνικής οικονοµίας µάλιστα τη συνειδητοποιούµε περισσότερο, αν σηµειώσουµε ότι τα νοµικά πρόσωπα –δηλαδή οι επιχειρήσεις, οι εταιρείες, τα ιδρύµατα κ.λπ.– που έχουν ληξιπρόθεσµα χρέη προς την εφορία, από 148.658 που ήταν στις 31 ∆εκεµβρίου 2012 αυξήθηκαν µέσα στους δέκα πρώτους µήνες του 2013 σε… 487.686! Μιλάµε δηλαδή για αύξηση ποσοστού κοντά… 228% (!!!) των επιχειρήσεων που εµφάνισαν µέσα στο πρώτο δεκάµηνο του 2013 ληξιπρόθεσµες οφειλές στην εφορία. Από 150.000 πέρυσι έγιναν µισό εκατοµµύριο φέτος! Οσο απατεώνες κι αν είναι οι έλληνες επιχειρηµατίες και να προσπαθούν να εκµεταλλευθούν την κατάσταση, αυτή η εκτόξευση του αριθµού των εταιρειών που χρωστούν στην εφορία σηµατοδοτεί πολύ περισσότερο την προϊούσα κατάρρευση πληθώρας επιχειρήσεων, τις συνέπειες της οποίας θα αισθανθούν ακόµη πιο επώδυνα οι εργαζόµενοι το 2014 και τα επόµενα χρόνια, αν δεν αλλάξει η πολιτική που εφαρµόζεται υπό την πίεση του λαού από τα κάτω.

 

Ευνόητο είναι ότι υπό τις συνθήκες αυτές οι έλληνες κατρακυλούν προς τον πάτο της ευρωζώνης και της ΕΕ. Μέσα σε δύο µόνο χρόνια µνηµονιακής πολιτικής, από τις 31 ∆εκεµβρίου του 2010 ως τις 31 ∆εκεµβρίου του 2012, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας από το 88% του µέσου όρου τα ΕΕ έπεσε στο 75%! Ραγδαία πτώση κατά 13 εκατοστιαίες µονάδες που έφερε την Ελλάδα στην προτελευταία θέση της ευρωζώνης στον σχετικό δείκτη. Περνάµε µόνο την Εσθονία από τις υπόλοιπες 16 χώρες του ευρώ το 2012, αλλά µε δεδοµένη τη νέα κατακρήµνιση του ελληνικού ΑΕΠ φέτος, θεωρείται πιθανότατο ότι θα µας περάσουν και οι Εσθονοί το 2013. Είµαστε σίγουροι… πρωταθλητές «ευρωµπατίρηδες» στην ευρωζώνη! Ζήτωσαν το ευρώ και το µνηµόνιο της ΕΕ! Ας είναι καλά πάντως ο αλήστου µνήµης «υπαρκτός σοσιαλισµός» που τροφοδότησε την ΕΕ µε όλες τις χώρες-παριές, γιατί αλλιώς θα ήµασταν τελευταίοι όχι µόνο στους 17 της ευρωζώνης αλλά και… 28οι στις 28 χώρες της ΕΕ! Για την ώρα, τη γλιτώνουµε στην 20ή θέση. Πίσω µας έχουµε τη Λιθουανία, την Εσθονία, την Πολωνία, την Ουγγαρία, τη Λετονία, την Κροατία, τη Ρουµανία και τη Βουλγαρία. Ολες ανατολικοευρωπαϊκές χώρες, καµιά δυτικοευρωπαϊκή! Μας πέρασαν µέχρι και η… Μάλτα και η Κύπρος!

 

∆εν τα γράφουµε όλα αυτά ούτε για να µελαγχολήσουµε ούτε για να καλαµπουρίσουµε µε τα χάλια µας. Είναι η εποχή, πρώτη φορά ύστερα από τριάντα και πλέον χρόνια από την ένταξη στην ΕΟΚ το 1981, που ευρύτατες µάζες του ελληνικού λαού συνειδητοποιούν σταδιακά ότι η συµµετοχή της Ελλάδας στην ΕΕ φέρνει πείνα, δυστυχία, φτώχεια. Η ευκαιρία είναι µοναδική για την ανάπτυξη ενός µαζικού κινήµατος εξόδου από την ΕΕ.

 

prin.gr