Η διεθνής επιστημονική ομάδα, με επικεφαλής ερευνητές του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science Advances», βρήκαν ότι αντί να ξεκινά όπως ο καρκίνος από ένα μοναδικό σημείο στον εγκέφαλο και μετά να πυροδοτείται μία αλυσιδωτή αντίδραση που οδηγεί στον θάνατο ολοένα περισσότερων εγκεφαλικών κυττάρων, η νόσος Αλτσχάιμερ, ήδη, από την αρχή εμφανίζεται να έχει «προγεφυρώματα» σε διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου. Το πόσο γρήγορα η νόσος θα καταστρέψει τα εγκεφαλικά κύτταρα, μέσω της παραγωγής τοξικών πρωτεϊνών, καθορίζει το πόσο γρήγορα θα επιδεινωθεί η κατάσταση του ασθενούς.

   Οι ερευνητές ανέλυσαν δείγματα εγκεφάλου από νεκρούς ασθενείς με Αλτσχάιμερ, καθώς και τομογραφίες ΡΕΤ από εν ζωή ασθενείς, οι οποίοι είχαν μία ευρεία γκάμα συμπτωμάτων, από ήπια γνωστική διαταραχή έως πολύ προχωρημένο Αλτσχάιμερ. Στη συγκεκριμένη νόσο, δύο πρωτεΐνες, η Ταυ και το βήτα-αμυλοειδές, σχηματίζουν πλάκες και συσσωματώσεις που οδηγούν σε νέκρωση των κυττάρων του εγκεφάλου και σε συρρίκνωση του όγκου του, με συνέπεια την προϊούσα απώλεια μνήμης, τις αλλαγές στην προσωπικότητα (μερικές φορές σε σημαντικό βαθμό) και τη δυσκολία ή τελικά την αδυναμία εκτέλεσης από τον ασθενή των καθημερινών δραστηριοτήτων του.

   Οι επιστήμονες βρήκαν ότι ο βασικός μηχανισμός που ελέγχει τον ρυθμό επιδείνωσης της νόσου Αλτσχάιμερ δεν είναι η εξάπλωση των τοξικών πλακών από τη μία εγκεφαλική περιοχή στην άλλη με διαδοχικό τρόπο, αλλά ο παράλληλος πολλαπλασιασμός των πλακών σε επιμέρους περιοχές.

   «Υπήρχε έως τώρα η αντίληψη ότι η νόσος Αλτσχάιμερ εξελίσσεται με τρόπο παρόμοιο με τον καρκίνο, δηλαδή οι συσσωματώσεις σχηματίζονται αρχικά σε μία περιοχή και μετά εξαπλώνονται αλλού στον εγκέφαλο. Αντίθετα, βρήκαμε ότι όταν το Αλτσχάιμερ ξεκινά, υπάρχουν ήδη συσσωματώσεις σε πολλαπλές περιοχές του εγκεφάλου και συνεπώς η προσπάθεια να σταματήσουμε την εξάπλωση της νόσου μεταξύ διαφορετικών περιοχών ελάχιστα μπορεί να την επιβραδύνει», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Γκέοργκ Μάισλ του Κέιμπριτζ.

   Η μελέτη υπολόγισε ότι ο αριθμός των τοπικών εστιών διπλασιάζεται περίπου κάθε πέντε χρόνια. Οι ερευνητές συμπέραναν ότι «ο περιορισμός του τοπικού πολλαπλασιασμού συνιστά, πιθανώς, την πιο πολλά υποσχόμενη στρατηγική για τον έλεγχο της συσσώρευσης της πρωτεΐνης Ταυ στη διάρκεια της νόσου Αλτσχάιμερ».

   Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση:

   https://www.science.org/doi/10.1126/sciadv.abh1448

   © ΑΠΕ-ΜΠΕ ΑΕ.