Μπορεί να συνέβαινε και το αντίστροφο στη δυτική Ευρώπη πριν από περίπου 4.000 χρόνια, στο τέλος της εποχής του Λίθου και στην αρχή της εποχής του Χαλκού, σύμφωνα με μια νέα γερμανική επιστημονική έρευνα, που δείχνει τις γυναίκες να τριγυρνάνε σε μακρινές αποστάσεις και τους άνδρες να προτιμούν τη...γειτονιά τους.
Οι επιστήμονες εξέτασαν γενετικά και αρχαιολογικά στοιχεία από 84 άτομα (πολλά ήσαν μέλη ίδιων οικογενειών) που είχαν πεθάνει μεταξύ του 2500 και του 1650 π.Χ. στην περιοχή Λεχ νότια του 'Αουγκσμπουργκ της Γερμανίας. Διαπιστώθηκε ότι περιέργως η πλειονότητα των γυναικών προερχόταν από άλλες περιοχές, ενώ οι άνδρες από τα γύρω μέρη.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Φίλιπ Στοκχάμερ του Πανεπιστημίου Λούντβιχ Μαξιμίλιανς του Μονάχου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), εκτιμούν ότι η κινητικότητα μεμονωμένων γυναικών στο χώρο ήταν ένα όχι τοπικό αλλά εκτεταμένο φαινόμενο στην Κεντρική Ευρώπη για μια περίοδο τουλάχιστον 800 ετών ανάμεσα στις εποχές του Λίθου και του Χαλκού.
Ενώ οι γυναίκες ταξίδευαν σε μακρινά μέρη, σε αποστάσεις 300 έως 500 χιλιομέτρων από τη γενέτειρά τους, οι άνδρες συνήθως παρέμεναν στον τόπο καταγωγής τους. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι έχει υποτιμηθεί ο σημαντικός ρόλος που έπαιξαν οι γυναίκες για την ανταλλαγή ιδεών και πολιτισμικών αντικειμένων, ενθαρρύνοντας έτσι την υιοθέτηση και την εξάπλωση τεχνολογικών καινοτομιών.
