Μία σημαντική ανακάλυψη πραγματοποίησαν ερευνητές του Τμήματος Φυσικής του Πολυτεχνείου του Μονάχου, με επικεφαλής τον Σον Μπίσοπ.
Συγκεκριμένα, εντόπισαν ίχνη ιας έκρηξης υπερκαινοφανούς αστέρα (σουπερνόβα), η οποία συνέβη πριν από τουλάχιστον 2,2 εκατομμύρια χρόνια, δια... της πλαγίας οδού.
Τα ίχνη αυτά μπορούν να θεωρηθούν "ζώντα" έως και σήμερα, καθώς μικροοργανισμοί που ζούσαν τότε αξιοποίησαν με τον πιο κατάλληλο τρόπο τα εξωγήινα χημικά στοιχεία.
Όταν ένα γιγάντιο άστρο "ξεμένει" από "καύσιμα", ολοκληρώνοντας τον κύκλο της ζωής του με την μορφή μιας κατακλυσμικής έκρηξης σουπερνόβα, εκτοξεύει διάφορα υλικά στον διαστρικό χώρο, όπως ισότοπα σιδήρου-60.
Το συγκεκριμένο ραδιοϊσότοπο δεν παράγεται με φυσικό τρόπο στη Γη, συνεπώς η παρουσία του παραπέμπει σε κάποια έκρηξη σουπερνόβα, το "αποτύπωμα" της οποίας έφθασε ως εδώ.
Πιο αναλυτικά, εντοπίστηκαν άτομα σιδήρου-60 μέσα σε απολιθωμένους νανοκρυστάλλους μαγνητίτη, που είχαν παραχθεί από μικροοργανισμούς (τα λεγόμενα «μαγνητοτακτικά» βακτήρια). Τα δείγματα ελήφθησαν από δύο ιζήματα κάτω από τον βυθό του Ειρηνικού ωκεανού.
Εξελιγμένες μέθοδοι ανάλυσης βοήθησαν τους επιστήμονες να υπολογίσουν ότι τα εν λόγω ραδιοϊσότοπα, αφού ταξίδεψαν στο σύμπαν, έφθασαν στη Γη πριν από 2,2 έως 2,6 εκατ. χρόνια, περίοδο μαζικής εξαφάνισης ειδών και ψύχρανσης του κλίματος, ενδείξεις που ενισχύουν το "σενάριο" ότι η Γη υπέστη τις συνέπειες της έκρηξης σουπερνόβα, η απόσταση της οποίας παραμένει άγνωστη.
Οι ερευνητές δημοσίευσαν τα αποτελέσματα της μελέτης τους στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS).
