Alfavita Newsroom Σπάνια ολική έκλειψη σελήνης αναμένεται στις 27 Σεπτεμβρίου, η οποία όμως δεν θα είναι ορατή από το μεγαλύτερο μέρος της Γης.
Το φαινόμενο είναι εξαιρετικά σπάνιο, καθώς πρόκειται για υπερπανσεληνιακή ολική έκλειψη, κατά τη διάρκεια της οποίας η πανσέληνος θα δείχνει αρκετά μεγαλύτερη και λαμπρότερη από το συνηθισμένο. Η τελευταία έκλειψη αυτού το είδους έγινε τελευταία φορά το 1982, ενώ η επόμενη υπολογίζεται γύρω στο 2033, σύμφωνα με τη NASA.
Η έκλειψη της υπερπανσελήνου θα είναι ορατή σε διαστημικά παρατηρητήρια της Αμερικής, της Ευρώπης, της Αφρικής, της δυτικής Ασίας και της περιοχής του ανατολικού Ειρηνικού. Παράλληλα, πριν από την ολική αυτή έκλειψη, στις 13 Σεπτεμβρίου, θα γίνει μία μερική σεληνιακή έκλειψη, ωστόσο θα είναι ορατή μόνο από τις νοτιότερες περιοχές της Αφρικής, καθώς και από την Ανταρκτική.
Το φαινόμενο της «υπερπανσελήνου» δημιουργείται, επειδή η τροχιά της Σελήνης γύρω από τη Γη είναι ελλειπτική και όχι κυκλική. Ενώ η μέση απόσταση της Σελήνης από τον πλανήτη μας είναι περίπου 384.600 χιλιόμετρα, ο φυσικός δορυφόρος κινείται στα 405.600 χλμ στο «απόγειο» και πλησιάζει στα 226.000 χλμ στο «περίγειο». Υπερπανσελήνους έχουμε όταν η Σελήνη βρίσκεται στο περίγειότης και τα φεγγάρια εμφανίζονται περίπου 14% μεγαλύτερα και 30 φορές λαμπρότερα από το απόγειο των πανσελήνων, που είναι γνωστά ως «minimoons». Τέτοιου είδους εκλείψεις έχουν γίνει πέντε φορές από το 1900 (το 1910, 1928, 1946, 1964 και 1982), τονίζει η NASA. Οι «κανονικές» σεληνιακές εκλείψεις είναι πολύ πιο συνηθισμένες. Ενας, δηλαδή, παρατηρητής σε οποιαδήποτε περιοχή του πλανήτη μπορεί να δει μία ολική σεληνιακή έκλειψη μία φορά στα 2.5 χρόνια κατά μέσο όρο. Τέλος, η διαστημική υπηρεσία των ΗΠΑ έδωσε στη δημοσιότητα βίντεο στο οποίο συστήνει το φαινόμενο της ολικής έκλειψης υπερπανσελήνου, με τις αναγκαίες διευκρινήσεις.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
