Με το πρώτο κουδούνι να χτυπά και τους μαθητές να επιστρέφουν στις σχολικές αίθουσες, μαζί με τις ευχές για μια καλή και δημιουργική χρονιά επανέρχονται και τα προβλήματα που συνοδεύουν διαχρονικά την έναρξη της σχολικής χρονιάς.
Σε ανακοίνωση της Ένωσης Γονέων Χανίων για την έναρξη του νέου σχολικού έτους, οι γονείς θέτουν στο επίκεντρο την κατάσταση που καλούνται να αντιμετωπίσουν μαθητές, εκπαιδευτικοί και οικογένειες, από τα εκπαιδευτικά κενά και τα πολυπληθή τμήματα έως το αυξημένο κόστος της εκπαίδευσης και τα προβλήματα στέγασης των εκπαιδευτικών.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην πρόσφατη περίπτωση νεοδιόριστης εκπαιδευτικού στα Χανιά, η οποία, έχοντας μετακινηθεί στην Κρήτη μαζί με την 4χρονη κόρη της για να αναλάβει υπηρεσία, βρέθηκε χωρίς κατοικία και αναγκάστηκε προσωρινά να μείνει σε σκηνή. Η υπόθεση ανέδειξε για ακόμη μία φορά το οξύ στεγαστικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν εκπαιδευτικοί σε τουριστικές περιοχές.
Η Ένωση κάνει λόγο για 580 εκπαιδευτικά κενά στα σχολεία των Χανίων, με ιδιαίτερη έμφαση στην ειδική αγωγή, ενώ εκφράζεται ανησυχία για τις χαμένες διδακτικές ώρες, τα πολυπληθή τμήματα και την παράλληλη στήριξη μαθητών. Παράλληλα, οι γονείς αναφέρονται στην απουσία επαρκούς υποστηρικτικού δικτύου ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών, στην κατάσταση των σχολικών κτιρίων και στην ανάγκη ουσιαστικών παρεμβάσεων στις σχολικές υποδομές.
Στο στόχαστρο της ανακοίνωσης βρίσκεται και το Εθνικό Απολυτήριο, το οποίο, σύμφωνα με τους συντάκτες της, δημιουργεί τον κίνδυνο για περισσότερες εξετάσεις, άγχος και οικονομική επιβάρυνση των οικογενειών μέσω της ενίσχυσης της φροντιστηριακής εκπαίδευσης.
«Ε, όχι! Δεν είναι αυτό το σχολείο που έχουμε ανάγκη! Δεν μπορεί αυτή η πραγματικότητα να είναι αυτό που αξίζουν τα παιδιά μας!», αναφέρεται χαρακτηριστικά, με τους γονείς να καλούν σε συλλογική διεκδίκηση για ένα δημόσιο σχολείο που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες όλων των μαθητών.
Η ανακοίνωση της Ένωσης Γονέων Χανίων
«ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ
Αγαπητοί γονείς,
Σήμερα χτυπάει το πρώτο κουδούνι στα σχολεία μας και οι αυλές τους θα ζωντανέψουν ξανά από την παρουσία και τις φωνές των μαθητών και των μαθητριών. Κοινός τόπος όλων των γονιών η χαρά και τα όνειρα για την πρόοδο, τη μόρφωση, την κοινωνικοποίηση των παιδιών μας. Ταυτόχρονα όμως, η χαρά των πρώτων ημερών συνοδεύεται από την αγωνία και την ανασφάλεια που δημιουργεί δυστυχώς η ίδια η πραγματικότητα.
Και ξεκινούν τα ερωτήματα…
Θα έχει το παιδί μου τον δάσκαλο που δικαιούται;
Θα καταφέρει να ανταποκριθεί μέσα σε ένα 25άρι ή 27άρι τμήμα;
Από πού θα μπορέσουμε να “κόψουμε” φέτος για να πληρώσουμε τα φροντιστήρια και τις εξωσχολικές δραστηριότητες; Πόσο μεγάλη θα είναι η “σχολική λίστα”;
Με τις 13 ώρες δουλειά, τα ατελείωτα δρομολόγια και το ασφυκτικό τρέξιμο της καθημερινότητας, θα μένει χρόνος να βλέπουμε τα παιδιά μας;
Και οι απαντήσεις έρχονται να επιβεβαιώσουν την ανασφάλειά μας…
Η ντροπιαστική είδηση της εκπαιδευτικού που έμενε σε σκηνή με την 4χρονη κόρη της, στα Χανιά του “τουριστικού θαύματος”, μας γεμίζει οργή. Ξέρουμε πως είναι μόνο ένα από τα εκατοντάδες παραδείγματα, κάθε Σεπτέμβρη στον νομό μας, που ζουν τον εφιάλτη της μετακίνησης, της εύρεσης κατοικίας, της επιβίωσης με εξευτελιστικούς μισθούς προκειμένου να μορφώσουν τα παιδιά μας.
Είναι πραγματικά εξοργιστικό να βλέπουμε το κράτος και τους θεσμούς του να επιλέγουν να μη στηρίξουν τους εκπαιδευτικούς στο έργο τους, με αποτέλεσμα να εντείνεται η υποστελέχωση των σχολείων μας και να καταπατούνται τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών μας.
Την ίδια στιγμή όμως παρακολουθούμε το ίδιο κράτος και τους ίδιους θεσμούς με πολύ γρήγορες διαδικασίες και αποτελεσματικότητα να βγάζουν σε πλειστηριασμούς τα δικά μας σπίτια για χρέη μερικών εκατοντάδων ευρώ, να επιδοτούν με εκατομμύρια ευρώ τουριστικές επενδύσεις, να δίνουν από τη δική μας τσέπη δισεκατομμύρια ευρώ σε πολεμικούς εξοπλισμούς και δαπάνες και να εμπλέκουν σε επικίνδυνα σχέδια εμάς και τα παιδιά μας.
Τα σχολεία των Χανίων ανοίγουν φέτος με 580 εκπαιδευτικά κενά όλων των ειδικοτήτων και κυρίως στο πιο ευάλωτο κομμάτι, αυτό της ειδικής αγωγής. Έτσι, θα μετρήσουμε και πάλι χιλιάδες χαμένες διδακτικές ώρες με το “καλημέρα¨. Εκατοντάδες παιδιά θα βρεθούν μέσα σε πολυπληθή τμήματα χωρίς την αναγκαία ειδική επιστημονική στήριξη ή θα μοιράζονται τον εκπαιδευτικό παράλληλης στήριξης με άλλους 2 ή και 3 συμμαθητές τους. Όσο για τα ολοήμερα…από Οκτώβρη και βλέπουμε.
Όσα μαγικά μαθηματικά και αν επιστρατεύουν το Υπουργείο και οι Διευθύνσεις Εκπαίδευσης βγάζοντας μέςους όρους, εμείς ξέρουμε πως τα παιδιά μας θα στοιβαχτούν για ακόμα μία χρονιά σε 24άρια, 25άρια και 27άρια τμήματα.
Σε μια εποχή που τα παιδιά μας περνούν όλο και περισσότερο χρόνο στην οθόνη. Που δέχονται καταιγισμό πληροφοριών. Που εκτίθενται σε εικόνες και ειδήσεις που δεν μπορούν πάντα να ξεχωρίσουν την αλήθεια από το ψέμα. Που ανοίγει έντονα η συζήτηση για περιστατικά βίας μέσα και έξω από τα σχολεία. Όλο το αναγκαίο υποστηρικτικό δίκτυο ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών δεν υπάρχει στα σχολεία μας ή στην καλύτερη περίπτωση τα επισκέπτονται μία φορά τη βδομάδα.
Παράλληλα, τα σχολικά μας κτίρια στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι χτισμένα πριν το 1990 και το 1980 ή στεγάζονται σε ακατάλληλους χώρους και προκάτ. Παρά τα προγράμματα “καλλωπισμού” και ενεργειακής αναβάθμισης, οι ουσιαστικές παρεμβάσεις στατικού ελέγχου και ενίσχυσης είναι ανεπαρκείς, ενώ η ανέγερση των νέων σχολικών κτιρίων έχει φτάσει τα 10 χρόνια αναμονής. Όσο για τα αποτελέσματα του πρωτοβάθμιου αντισεισμικού ελέγχου….ακόμα τα περιμένουμε.
Και τώρα μας πλασάρουν το “Εθνικό Απολυτήριο”. Δηλαδή περισσότερες εξετάσεις, άγχος, πίεση και κυνήγι της ύλης για τα παιδιά μας. Περισσότερα χρήματα στα φροντιστήρια για εμάς.
Ε, όχι! Δεν είναι αυτό το σχολείο που έχουμε ανάγκη! Δεν μπορεί αυτή η πραγματικότητα να είναι αυτό που αξίζουν τα παιδιά μας!
Δική μας υπόθεση είναι οργανωμένα και συλλογικά να παλέψουμε για τη ζωή και τη μόρφωση που έχει ανάγκη κάθε μαθητής και μαθήτρια.
Συσπειρωνόμαστε στους Συλλόγους Γονέων. Δυναμώνουμε την Ένωση Γονέων. Με ακόμα καλύτερους όρους διεκδικούμε ένα σχολείο
- που δε θα διαχωρίζει τους μαθητές ανάλογα με την τσέπη των γονιών
- που θα εκπληρώνει δημιουργικά τον παιδαγωγικό και κοινωνικό του ρόλο για ΟΛΑ τα παιδιά
- που θα στεγάζεται σε κτίρια και θα έχει υποδομές που ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες των παιδιών μας
- που θα χρηματοδοτείται πλήρως και επαρκώς από τον Κρατικό Προϋπολογισμό και όχι από τους γονείς και τις “φιλανθρωπίες” επιχειρηματικών ομίλων
- που θα έχει όλους τους εκπαιδευτικούς, όλων των ειδικοτήτων και όλο το απαιτούμενο επιστημονικό και βοηθητικό προσωπικό
- που δε θα κατηγοριοποιεί τα σχολεία και δε θα διαχωρίζει τη μόρφωση των παιδιών μας, ούτε θα βάζει “κόφτες” στην παιδαγωγική τους εξέλιξη (Τράπεζα, Θεμάτων, Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής, τριπλές πανελλαδικές, κ.ά)
- που θα προστατεύει τα παιδιά μας και με παιδαγωγικούς όρους και αναβαθμισμένο πρόγραμμα σπουδών δε θα επιτρέπει το δηλητήριο του ρατσισμού, της μισαλλοδοξίας και του φασισμού να χύνεται στις παιδικές και νεανικές συνειδήσεις.»
