Μπήκαμε στο δεύτερο μήνα λειτουργίας των σχολείων και οι υποστηρικτικές δομές της εκπαίδευσης καρκινοβατούν.

Σε περίπου 25 τμήματα, που φοιτούν μαθητές με ιδιαίτερες εκπαιδευτικές ανάγκες, απαιτείται ανάλογος αριθμός εκπαιδευτικών για να λειτουργήσουν ως παράλληλη στήριξη σε αυτούς τους μαθητές. Ακόμη όμως τα σχολεία περιμένουν και είναι όπως φαίνεται δύσκολο να καλυφτούν όλες οι ανάγκες, αν και τους έχουν πραγματική ανάγκη αυτούς τους εκπαιδευτικούς, τόσο τα παιδιά, όσο και τα σχολεία στα οποία φοιτούν.

Υποβαθμισμένα είναι επίσης και τα τμήματα υποδοχής, αφού τα περισσότερα είναι χωρίς εκπαιδευτικούς και όσα είναι ακόμη στελεχωμένα περιμένουν την ημέρα, που αυτοί οι εκπαιδευτικοί θα μετακινηθούν σε τάξεις που έχουν περισσότερη ανάγκη!!! Όπως ακριβώς έγινε και κατά την περσινή σχολική περίοδο.

Όσο για την ενισχυτική διδασκαλία, αυτή φαντάζει ως πολυτέλεια, εφόσον συστηματικά δε γίνεται σε κανένα σχολείο, στερώντας έτσι τη δυνατότητα στα παιδιά με ήπιες μαθησιακές δυσκολίες να έχουν στο σχολείο επιπλέον στήριξη και εξατομικευμένη βοήθεια.

Ακόμη, πολλά ολοήμερα τμήματα δεν έχουν στελεχωθεί με εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων για να συμπληρώσουν το ωρολόγιο πρόγραμμα, με αποτέλεσμα η φοίτηση σε αυτά από χαρούμενη και ελκυστική να είναι αγχώδης και πιεστική για τους μαθητές.

Τάσος Σταυρογιαννόπουλος