Alfavita Newsroom Απεργία διαρκείας: Ό,τι αρχίζει ωραία... αργεί να τελειώσει...
Του Δημήτρη Παπαδημητρίου
“Πρωτόγνωρες καταστάσεις για τη δική μας ΕΛΜΕ”...”Πάνω από 90% η συμμετοχή ”... “Μπήκαν μπροστά όλοι, παλιοί και νέοι, συνδικαλιστές και μη, όλοι”...” Εξορμήσεις στον κόσμο, στις πλατείες, στην αγορά, σε μαγαζιά για ενημέρωση, διανομή φυλλαδίων” “Συναντήσεις με τους γονείς και μαθητές, κοινά κείμενα διαμαρτυρία, κοινές συγκεντρώσεις, πορείες διαμαρτυρίας και συλλαλητήρια”...Όλα τα παραπάνω περιγράφουν το κλίμα μέσα στο οποίο άρχισε η συνέλευση των προέδρων ΕΛΜΕ την προηγούμενη Παρασκευή. Και όλα τα παραπάνω δείχνουν ότι αυτή η απεργία δεν ξεκίνησε απλά με καλές προυποθέσεις, μεγάλη συμμετοχή και θετικό κλίμα, άλλα ξεκίνησε πανηγυρικά...
Την προηγούμενη Δευτέρα δεν ξεκίνησε μόνο μια απεργία “διαρκείας”, ξεκίνησε μια “γιορτή” αντίστασης και διαμαρτυρίας του κλάδου των καθηγητών. Άρχισε με πρωτοφανή – μεγαλειώδη ποσοστά συμμετοχής όχι μόνο των καθηγητών αλλά και μιας μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας, μέσα σε κλίμα ενθουσιασμού, συλλογικότητας και συσπείρωσης. Ξεκίνησε με ορμή, πάθος, πίστη και ελπίδα ότι μπορούμε να καταφέρουμε κάτι όλοι μαζί αυτή τη φορά. Και αυτή ήταν η στιγμή που ο κλάδος είχε ήδη πετύχει μια μεγάλη, σημαντική νίκη. Τι ήταν αυτό που είχαμε ήδη κερδίσει; Εμάς τους ίδιους... Ο κλάδος γύρισε στις συλλογικότητες, στα συλλογικά του όργανα, στα σωματεία, στις απεργιακές επιτροπές και στις γενικές συνελεύσεις. Κερδίσαμε τους εαυτούς μας, πιστέψαμε στον αγώνα μας και στις δυνάμεις μας. Δημιουργήσαμε ένα “κεφάλαιο” και μια σημαντική “παρακαταθήκη” για τη συνέχεια. Βγήκαμε μπροστά, κοιτάξαμε τον κόσμο στα μάτια, αναδείξαμε τα αιτήματα μας, όχι μόνο ως αιτήματα εκπαιδευτικά αλλά και ως κοινωνικά και πολιτικά, ως αιτήματα όλης της κοινωνίας.
Ναι σταδιακά η απεργία άρχισε να “αιμορραγεί”, αρκετοί να γυρνάνε στα σχολεία, η πίστη και ο ενθουσιασμός στην πορεία να μετριάζονται. Οι κινητοποίησεις όμως συνεχίστηκαν και κορυφώθηκαν μέχρι και τις τελευταίες μέρες, όπως τα μεγαλειώδη συλλαλητήρια στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, πολλοί παρέμειναν στο δρόμο και συνέχισαν, η δεύτερη πενθήμερη δεν πέρασε...στα χαρτιά και η δεύτερη συνέλευση έδειξε ότι η απεργία μπορεί να αναστέλλεται, τα όνειρα και οι αγώνες μας όμως όχι.. Μέσα σ όλα αυτά ας μην ξεχνάμε τις εναγώνιες προβοκάτσιες των απανταχού ¨Πρετεντέρηδων”, τις απεργοσπαστικές επιθέσεις των φασιστών “μαντρόσκυλων” του συστήματος με την επίθεση στους αγωνιστές του ΠΑΜΕ και τη τραγική δολοφονία του Παύλου Φύσσα και γενικότερα όλη τη σπέκουλα που συντονισμένα “έστρωναν” και έριχναν τα γρανάζια του κράτους και τους παρακράτους. Επιπρόσθετα οι δύσκολες οικονομικές συνθήκες που βιώνει όλος ο κλάδος, σε συνδυασμό με μια καθυστέρηση και ολιγωρία στη διαχείριση των απεργιακών ταμείων και ένα έλλειμμα επικοινωνίας τις τελευταίες μέρες ανάμεσα σε ΟΛΜΕ και απεργούς άρχισαν να δημιουργούν πρόωρες συνθήκες για την άμβλυνση και τελικά την αναστολή της απεργίας.
Τη δεδομένη στιγμή όμως δεν χωράει στη λογική μας και δεν πρέπει να χωράει καμία μοιρολατρική και κοντόφθαλμη θεώρηση που θα μεμψιμοιρεί για τη... “φυλορροή” των τελευταίων ημερών, την ενδεχόμενη “πείνα” του κλάδου και τις παραλείψεις της ΟΛΜΕ. Δεν χωράει ούτε θλίψη ούτε απογοήτευση στο δικό μας αγώνα, αυτά είναι για τους ηττημένους, τους ηττοπαθείς και τους φοβισμένους. Εμείς θα μαστε όταν χρειαστεί πάλι εκεί, όρθιοι και δυνατοί. Θα ανασυνταχθούμε, θα συντονιστούμε καλύτερα, θα διορθώσουμε τα όποια λάθη της προηγούμενης φοράς και θα μαστε πάλι εκεί, μία δύναμις που θα γίνει πάλι ενέργεια...Και βέβαια αυτό δεν θα το γνωρίζουμε μόνο εμείς, αλλά και όποιος άλλος πίστευε και πιστεύει ότι θα μπορεί να αντιμετωπίζει το δημόσιο σχολείο και τον Έλληνα εκπαιδευτικό σαν φέουδα, σαν κληρονομιά που θα μπορεί να τη χρησιμοποιεί και να τη διαχειρίζεται όπως θέλει ο ίδιος και το συνάφι του.
Άλλωστε ό,τι αρχίζει ωραία δεν τελειώνει ποτέ...
ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ
Δημήτρης Παπαδημητρίου
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις
