Επιτέλους διαμορφώθηκε πρόγραμμα αντιμετώπισης του κτηριακού προβλήματος των σχολείων της Αθήνας, για την “ανανέωση” των υποδομών, γιατί το που πηγαίνουν τα παιδιά σχολείο και μαθαίνουν Γράμματα είναι πολύ σοβαρό ζήτημα.
Συμμετέχοντας πολλά χρόνια σε θεσμούς του εκπαιδευτικού κινήματος είχα μια απορία – πέραν των κεντρικών εκπαιδευτικών προβλημάτων. Είναι δυνατόν τα σχολικά κτήρια της πρωτεύουσας να μην τυγχάνουν της στοιχειώδους φροντίδας της πολιτείας και να έχουν πεπαλαιωμένες υποδομές; Οι μαθητές να ζουν σε σχολεία που δεν τηρούν τους κανόνες ασφάλειας και υγιεινής;
Οι δήμαρχοι να ξοδεύουν τη λειψή ούτως ή άλλως σχετική χρηματοδότηση για να κάνουν πρόχειρες επισκευές και μερεμέτια αντί να προχωρούν σε ανακαινίσεις, οι οποίες και θα έλυναν το πρόβλημα και θα ήταν πιο οικονομικές σε σχέση με τα κόστη των συνεχών μικρο-παρεμβάσεων. Να ποια είναι συνοπτικά η εικόνα με βάση τη σχετική δήλωση του Δήμαρχου Χάρη Δούκα.
“Έχουμε 400 σχολεία, το 75% από αυτά έχουνε ηλικία μεγαλύτερη των 40 ετών, το 50% μεγαλύτερη των 50 ετών και υπάρχουν σχολεία με ηλικία μεγαλύτερη των 100 ετών. Θέλουμε απίστευτα ποσά για συντήρηση, είναι απίστευτα ενεργοβόρα. Δηλαδή, μιλάμε για χρήματα τα οποία ξεπερνάνε τα 5 εκατομμύρια το χρόνο μόνο για ρεύμα και θέρμανση. Και αυτός είναι ο λόγος που είναι απολύτως απαραίτητο να υπάρξει ένα ριζικό κύμα ανακαίνισης και ανακατασκευής”.
Η πρωτοβουλία και η απόφαση του Δήμαρχου και του Δημοτικού Συμβουλίου της Αθήνας κρίνονται απόλυτα θετικές. Αναδεικνύουν την κρισιμότητα και την αναγκαιότητα μιας καλής σχολικής στέγης και φυσικά αναγνωρίζεται έμπρακτα η προτεραιότητά τους για την εκπαίδευση και την παιδεία. Για πρώτη φορά έχουμε δάνειο προσανατολισμένο για τα σχολεία της Αθήνας. Πρόκειται για δάνειο των 75 εκ. ευρώ από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.
Σύμφωνα με τη σύμβαση, “προβλέπεται περίοδος χάριτος 5 χρόνια, 25 αποπληρωμή και ειδικό επιτόκιο, το χαμηλότερο που έχει δοθεί από όσα δάνεια έχει πάρει ο Δήμος Αθήνας. Τα χρήματα που θα δαπανηθούν για τα σχολεία θα προέρχονται κατά 75% από το δάνειο, και κατά 25% από ίδιους πόρους”.
Δυστυχώς, η παράταξη του κ. Μπακογιάννη δεν στήριξε την πράγματι ιστορική πρωτοβουλία για λόγους μικροκομματικούς. Έχει μείνει ακόμα στην πίκρα της ήττας. Δεν λειτουργεί με βάση τα συμφέροντα του Δήμου της Αθήνας, ακόμα και όταν τα ζητήματα είναι τόσο εμφατικά όσο οι ανακαινίσεις των παλιών σχολικών κτηρίων της πρωτεύουσας.
Και για να έχουμε και μια όψη της πραγματικότητας, παραθέτω μια αναφορά του υπεύθυνου Αντιδήμαρχου Θωμά Γεωργιάδη, ο οποίος συνέβαλλε σημαντικά στον σχεδιασμό της όλης προσπάθειας. “Στο Δήμο της Αθήνας ανήκουν 398 σχολεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Από αυτά, το 76% περίπου είναι ηλικίας μεγαλύτερης των 40 ετών και το 53% περίπου μεγαλύτερης των 50 ετών.
Μόνο από τα παραπάνω στοιχεία μπορεί να καταλάβει κανείς το μέγεθος του προβλήματος αν αναλογιστεί ποιες ήταν οι ενεργειακές προδιαγραφές με τις οποίες χτίστηκαν τα σχολεία τη δεκαετία του 1970, του 1980 και πριν”.
Στην Αθήνα υπήρξαν σχολεία πριν ακόμα απελευθερωθεί. Εδώ μετά την απελευθέρωση δημιουργήθηκαν και από τα πιο παλιά και ιστορικά σχολεία της χώρας μας. Ενδεικτικά αναφέρω το Μαράσλειο, 26ο Λύκειο και 26ο Γυμνάσιο στην οδό Μαρασλή 4, το 1ο Πρότυπο Πειραματικό Γυμνάσιο και 1ο Πειραματικό Λύκειο στην οδό Ηπίτου και Αδριανού 11, το 37ο Νηπιαγωγείο στην οδό Κύπρου 43 στην Πλατεία Αμερικής, το 15ο Λύκειο στην οδό Κυψέλης 46 και Παξών, το Σχολείο “Δημήτρης Πικιώνης”, 14ο Δημοτικό Σχολείο και 14ο Νηπιαγωγείο στην οδό Σίνα 70, το 42ο Γυμνάσιο στην οδό Μιχαήλ Βόδα κλπ.
Πολλά απ’ αυτά τα σχολεία κουβαλούν μια ολόκληρη ιστορία. Διατρέχουν εποχές και εποχές εκπαιδεύοντας γενιές και γενιές παιδιών και νέων και κοσμούν την πρωτεύουσα με εκπληκτική αισθητική μιας πολύ ξεχωριστής αρχιτεκτονικής μορφής πριν αρχίσουν να δημιουργούνται τα σχολεία των νεότερων χρόνων με τον γνωστό ομοιόμορφο τρόπο.
