Η άμεση επικαιροποίηση του νομοθετικού πλαισίου για τις υπηρεσιακές μεταβολές των εκπαιδευτικών αποτελεί ζήτημα ισότητας, αξιοπρέπειας και κοινωνικής δικαιοσύνης. Είναι αναγκαίο να ενταχθούν ρητά στις ειδικές κατηγορίες μετάθεσης, απόσπασης και τοποθέτησης οι εκπαιδευτικοί που πάσχουν από σοβαρές παθήσεις και διαθέτουν πιστοποιημένο ποσοστό αναπηρίας άνω του 67%.
Σήμερα, το ισχύον θεσμικό πλαίσιο προβλέπει ειδικές κατηγορίες μεταθέσεων κυρίως μέσω του άρθρου 13 του Π.Δ. 50/1996, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει, καθώς και μέσω επιμέρους διατάξεων της εκπαιδευτικής νομοθεσίας. Ωστόσο, πολλές σοβαρές παθήσεις ή περιπτώσεις αναπηρίας άνω του 67% δεν περιλαμβάνονται ρητά ή αντιμετωπίζονται αποσπασματικά, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται ανισότητες και σοβαρά προβλήματα στην υπηρεσιακή κατάσταση των εκπαιδευτικών.
Η ανάγκη για νομοθετική παρέμβαση στηρίζεται σε συγκεκριμένα επιχειρήματα:
*Η Πολιτεία οφείλει να διασφαλίζει ίση μεταχείριση και ουσιαστική προστασία των εργαζομένων με αναπηρία, σύμφωνα με το άρθρο 21 του Συντάγματος και τη Διεθνή Σύμβαση του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, που έχει ενσωματωθεί στην ελληνική νομοθεσία.
*Οι εκπαιδευτικοί με ποσοστό αναπηρίας άνω του 67% αντιμετωπίζουν αυξημένες ανάγκες θεραπείας, ιατρικής παρακολούθησης και καθημερινής υποστήριξης, γεγονός που καθιστά αναγκαία τη δυνατότητα υπηρεσιακής τοποθέτησης κοντά στον τόπο κατοικίας ή θεραπείας τους.
*Η έλλειψη σαφούς και ενιαίας πρόβλεψης δημιουργεί άνιση μεταχείριση σε σχέση με άλλες κατηγορίες δημοσίων υπαλλήλων, ενώ επιβαρύνει σημαντικά την προσωπική και οικογενειακή ζωή των εκπαιδευτικών.
*Η θεσμική αναγνώριση των συγκεκριμένων περιπτώσεων στις ειδικές κατηγορίες υπηρεσιακών μεταβολών αποτελεί πράξη κοινωνικής ευθύνης και σεβασμού στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
*Παράλληλα, συμβάλλει στη διασφάλιση της εργασιακής σταθερότητας και στη βελτίωση της ποιότητας του παρεχόμενου εκπαιδευτικού έργου.
Η εκπαιδευτική κοινότητα χρειάζεται ένα σύγχρονο, δίκαιο και ανθρωποκεντρικό πλαίσιο υπηρεσιακών μεταβολών, που θα ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες των εκπαιδευτικών με σοβαρές παθήσεις και αναπηρία και δεν θα αφήνει κανέναν/καμία χωρίς θεσμική προστασία.
* Ελένη Μάμαλη, εκπαιδευτικός, πρώην πρόεδρος της ΕΛΜΕ Νότιας Αθήνας
