Χρήστος Κάτσικας Ένα νέο κύμα συζήτησης ανοίγει στην εκπαιδευτική κοινότητα με αφορμή τα ποσά που διατίθενται για την κάλυψη εξόδων κίνησης, ημερήσιας αποζημίωσης και οδοιπορικών των συμβούλων-επιθεωρητών, στο πλαίσιο της διαδικασίας αξιολόγησης των εκπαιδευτικών.
Σύμφωνα με αναρτημένα στοιχεία στη «Διαύγεια», για τον νομό Ιωαννίνων προβλέπεται ποσό 6.980 ευρώ για τον μήνα Μάρτιο για 12 συμβούλους-επιθεωρητές, ενώ για τον Απρίλιο –παρά το γεγονός ότι πρόκειται για μισό μήνα λόγω Πάσχα– το ποσό φτάνει τις 8.120 ευρώ (τα στοιχεία παρουσιάζει η Παρέμβαση Εκπαιδευτικών Ιωαννίνων) . Πρόκειται για δαπάνες που αφορούν μετακινήσεις και αποζημιώσεις στο πλαίσιο της υλοποίησης της αξιολόγησης.
Με τους πιο μετριοπαθείς υπολογισμούς το συνολικό ετήσιο κόστος για μετακινήσεις και αποζημιώσεις στο πλαίσιο της υλοποίησης της αξιολόγησης στην Ελλάδα πρέπει να ξεπερνάει το 1.5 εκατ. ευρώ
Το κόστος της αξιολόγησης
Τα συγκεκριμένα ποσά μπορεί να φαίνονται περιορισμένα σε τοπικό επίπεδο, ωστόσο η εικόνα αλλάζει όταν η συζήτηση μεταφέρεται πανελλαδικά. Πόσο κοστίζει τελικά η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου σε όλη τη χώρα;
Με τους πιο μετριοπαθείς υπολογισμούς το συνολικό ετήσιο κόστος μόνο για μετακινήσεις και αποζημιώσεις στο πλαίσιο της υλοποίησης της αξιολόγησης στην Ελλάδα πρέπει να ξεπερνάει το 1.5 εκατ. ευρώ.
Για πολλούς εκπαιδευτικούς, το ερώτημα δεν είναι απλώς λογιστικό. Είναι βαθιά πολιτικό και παιδαγωγικό. Σε μια περίοδο που τα σχολεία αντιμετωπίζουν ελλείψεις προσωπικού, λειτουργικά κενά και αυξημένες ανάγκες, η διάθεση πόρων για τη διαδικασία αξιολόγησης προκαλεί εύλογους προβληματισμούς.
Πόροι και προτεραιότητες
Η συζήτηση μετατοπίζεται αναπόφευκτα στις προτεραιότητες της εκπαιδευτικής πολιτικής.
Θα μπορούσαν τα ίδια κονδύλια να κατευθυνθούν:
- στην κάλυψη κενών σε σχολεία,
- στην ενίσχυση της ενισχυτικής διδασκαλίας,
- στη στήριξη απομακρυσμένων ή υποστελεχωμένων μονάδων;
Οι επικριτές της σημερινής πολιτικής επισημαίνουν ότι η έμφαση στην αξιολόγηση συνοδεύεται από αυξημένο διοικητικό και οικονομικό κόστος, χωρίς να είναι πάντα σαφές το άμεσο όφελος για τη μαθησιακή διαδικασία.
Το ουσιαστικό ερώτημα
Η υπόθεση των οδοιπορικών φέρνει στο προσκήνιο ένα ευρύτερο ζήτημα: ποια εκπαίδευση θέλουμε και πού επιλέγουμε να επενδύσουμε;
Σε ένα σχολείο που καλείται να λειτουργήσει με περιορισμένους πόρους, κάθε επιλογή αποκτά ιδιαίτερο βάρος. Και όσο η συζήτηση για την αξιολόγηση παραμένει ανοιχτή και συγκρουσιακή, τέτοια στοιχεία δεν λειτουργούν απλώς ως αριθμοί, αλλά ως αφορμές για έναν βαθύτερο αναστοχασμό.
Γιατί τελικά, πίσω από κάθε κονδύλι δεν βρίσκεται μόνο μια διοικητική απόφαση – αλλά μια επιλογή για το μέλλον της δημόσιας εκπαίδευσης.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Ηλεία: Νεκρός ο 13χρονος μαθητής που οδηγούσε πατίνι και συγκρούστηκε με αυτοκίνητο
ΑΣΕΠ 1ΕΑ/2025 και 4ΕΑ/2025: Οι οριστικοί πίνακες εκπαιδευτικών ειδικής αγωγής
