Νίκος Μακρής Μια φωτιά που ξέσπασε μέσα σε ένα σχολείο θα μπορούσε να είναι απλώς ένα ακόμη περιστατικό. Στην περίπτωση, όμως, του ΕΝΕΕΓΥΛ Κέρκυρας, έγινε κάτι πολύ περισσότερο: μια προειδοποίηση που δεν μπορεί να αγνοηθεί.
Το περιστατικό σημειώθηκε το Σαββατοκύριακο, όταν βραχυκύκλωμα προκάλεσε πυρκαγιά στο κτίριο. Η φωτιά δεν επεκτάθηκε, κυρίως επειδή τα παράθυρα ήταν κλειστά και περιορίστηκε η παροχή οξυγόνου. Όμως, το γεγονός ότι δεν υπήρξαν τραυματισμοί αποδίδεται, όπως σημειώνεται, αποκλειστικά στην τύχη.
Αν το σχολείο λειτουργούσε εκείνη τη στιγμή, η εικόνα θα μπορούσε να είναι εντελώς διαφορετική.
Εικόνες που προκαλούν ανησυχία
Η αυτοψία στον χώρο αποκάλυψε μια σκληρή πραγματικότητα: λιωμένοι ηλεκτρικοί πυκνωτές και πηνία, καμένο κουδούνι, μαυρισμένες ψευδοροφές, τοίχοι και διάδρομοι ποτισμένοι από καπνό.
Δεν πρόκειται για μικρές φθορές. Πρόκειται για εικόνες που μαρτυρούν ότι η φωτιά είχε ένταση και ότι το κτίριο βρέθηκε, έστω και για λίγο, σε πραγματικό κίνδυνο.
Και όμως, όπως καταγγέλλεται, το σχολείο δεν διαθέτει επαρκές σύστημα πυρανίχνευσης και πυροπροστασίας.
«Μια εν δυνάμει παγίδα»
Η ΕΛΜΕ Κέρκυρας δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών. Στην ανακοίνωσή της κάνει λόγο για ένα κτίριο που λειτουργεί ως «εν δυνάμει παγίδα» για μαθητές και εκπαιδευτικούς.
Η ανησυχία γίνεται ακόμη μεγαλύτερη αν λάβει κανείς υπόψη ότι πρόκειται για σχολείο ειδικής αγωγής. Μαθητές με ιδιαίτερες ανάγκες, που σε περίπτωση έκτακτης κατάστασης απαιτούν ακόμη πιο οργανωμένες και ασφαλείς συνθήκες εκκένωσης.
Κι όμως, σύμφωνα με τις καταγγελίες, η διαρρύθμιση του κτιρίου όχι μόνο δεν διευκολύνει, αλλά δυσχεραίνει μια ασφαλή έξοδο. Μαθητές αναγκάζονται να περνούν μέσα από μία αίθουσα για να φτάσουν σε άλλη, δημιουργώντας επικίνδυνα «αδιέξοδα» σε περίπτωση ανάγκης.
Ένα σχολείο πέρα από τα όριά του
Το περιστατικό της φωτιάς δεν εμφανίζεται ως μεμονωμένο γεγονός. Αντίθετα, έρχεται να φωτίσει χρόνια προβλήματα που, όπως καταγγέλλεται, παραμένουν άλυτα.
Το σχολείο λειτουργεί με σοβαρή έλλειψη χώρων: 13 τμήματα στεγάζονται σε μόλις 9 μικρές αίθουσες. Το αποτέλεσμα είναι εικόνες που δύσκολα συνάδουν με την έννοια της εκπαίδευσης:
- μαθήματα σε αποθήκες, διαδρόμους και μπαλκόνια
- χρήση πρόχειρων χώρων για διδασκαλία
- συνεδρίες ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών χωρίς ιδιωτικότητα
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, η εκπαίδευση μετατρέπεται σε καθημερινό αγώνα προσαρμογής.
Η «τύχη» δεν είναι σχέδιο
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο ίσως δεν είναι η φωτιά καθαυτή, αλλά το γεγονός ότι η αποφυγή τραγωδίας αποδίδεται στην τύχη.
Σε μια χώρα που έχει βιώσει επώδυνες εμπειρίες από ελλείψεις σε υποδομές και ελέγχους, η λέξη «τύχη» δεν μπορεί να αποτελεί μηχανισμό ασφάλειας.
Η ΕΛΜΕ επισημαίνει ότι οι αρμόδιες αρχές ήταν ενήμερες για τα προβλήματα εδώ και χρόνια. Παρά τις επανειλημμένες αναφορές, ουσιαστικές παρεμβάσεις δεν έχουν πραγματοποιηθεί.
Τα αιτήματα
Μετά το περιστατικό, η εκπαιδευτική κοινότητα θέτει μια σειρά από άμεσα αιτήματα:
- πλήρη τεχνικό, ηλεκτρολογικό και προσεισμικό έλεγχο του κτιρίου
- αποκατάσταση των ζημιών από τη φωτιά
- εγκατάσταση σύγχρονου συστήματος πυρανίχνευσης και πυροπροστασίας
- εξεύρεση ή ανέγερση νέου, ασφαλούς σχολικού κτιρίου
Δεν πρόκειται για πολυτέλειες. Πρόκειται για τα αυτονόητα.
Η υπόθεση του ΕΝΕΕΓΥΛ Κέρκυρας δεν αφορά μόνο ένα σχολείο. Αγγίζει ένα βαθύτερο ζήτημα: τη θέση της δημόσιας ειδικής αγωγής στις προτεραιότητες της πολιτείας.
Όταν τα πιο ευάλωτα παιδιά εκπαιδεύονται σε συνθήκες που θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλειά τους, τότε το πρόβλημα δεν είναι τεχνικό. Είναι βαθιά κοινωνικό.
Ένα ερώτημα που δεν αντέχει άλλη καθυστέρηση
Η φωτιά έσβησε. Η μυρωδιά του καμένου, όμως, παραμένει. Και μαζί της ένα ερώτημα:
Πόσες φορές ακόμη θα χρειαστεί να «σταθούμε τυχεροί» για να μην θρηνήσουμε θύματα;
Η απάντηση δεν μπορεί να δοθεί με λόγια. Μπορεί να δοθεί μόνο με πράξεις. Και αυτές, όπως φαίνεται, δεν μπορούν να περιμένουν άλλο.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Αποκάλυψη alfavita.gr: Τροχαίο σοκ με ΚΤΕΛ γεμάτο φοιτητές - «Αποκοιμήθηκε ο οδηγός»
Αλλαγές κορυφής στην εκπαίδευση της Αττικής: Χηρεύουν 3 θέσεις "κλειδιά"
