Ένα έντονα ανησυχητικό τοπίο καταγράφεται στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, καθώς τα κενά στους θεολόγους αυξάνονται δραματικά, την ώρα που οι προσλήψεις παραμένουν εξαιρετικά περιορισμένες. Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν από εκπαιδευτικούς του κλάδου, τα κενά φτάνουν πανελλαδικά τα 300, ενώ οι προσλήψεις για το 2026 περιορίζονται μόλις σε 12.
Η αναλογία αυτή αποτυπώνει μια πραγματικότητα που, όπως υποστηρίζουν οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί, οδηγεί σε υποβάθμιση του μαθήματος των Θρησκευτικών, αλλά και σε σοβαρές δυσλειτουργίες στη λειτουργία των σχολείων.
Ο θεολόγος εκπαιδευτικός Παναγιώτης Ασημακόπουλος, μιλώντας στο cretaone.gr για την κατάσταση, επισημαίνει ότι «δεν έχουν ξαναυπάρξει τόσα πολλά κενά», ενώ υπογραμμίζει ότι καλύπτεται μόλις το 8% των αιτήσεων εκπαιδευτικών σε όλη τη χώρα.
Κενά που δεν καλύπτονται – Μαθήματα που δεν γίνονται
Η εικόνα που περιγράφεται από τους εκπαιδευτικούς είναι ιδιαίτερα προβληματική: σε πολλές περιπτώσεις, το μάθημα των Θρησκευτικών είτε δεν διδάσκεται καθόλου είτε ανατίθεται σε εκπαιδευτικούς άλλων ειδικοτήτων.
Η έλλειψη προσλήψεων αναπληρωτών και ωρομίσθιων δημιουργεί ένα διαρκές κενό, το οποίο καλείται να καλυφθεί με εσωτερικές «μετακινήσεις» και αναθέσεις μαθημάτων.
Και εδώ ακριβώς αναδεικνύεται ένα δεύτερο, εξίσου σημαντικό ζήτημα.
Η «τρίτη ανάθεση» και τα όρια της
Η πρακτική της λεγόμενης «τρίτης ανάθεσης» –δηλαδή της διδασκαλίας μαθημάτων από εκπαιδευτικούς άλλης ειδικότητας– επανέρχεται στο προσκήνιο.
Όπως εξηγεί ο κ. Ασημακόπουλος, οι φιλόλογοι καλούνται πλέον να διδάξουν όχι μόνο Θρησκευτικά, αλλά και το νέο μάθημα της Ηθικής, το οποίο εισάγεται από τη νέα σχολική χρονιά.
Το ζήτημα δεν είναι μόνο πρακτικό, αλλά και επιστημονικό.
«Οι φιλόλογοι δεν έχουν εξειδίκευση στο συγκεκριμένο αντικείμενο», τονίζει, προσθέτοντας ότι η «τρίτη ανάθεση» προβλέπεται μόνο για εξαιρετικές περιπτώσεις – όπως απομακρυσμένες ή νησιωτικές περιοχές – και όχι ως γενικευμένη λύση.
Το νέο μάθημα της Ηθικής και η αντιπαράθεση
Η εισαγωγή του μαθήματος της Ηθικής αποτελεί ένα ακόμη σημείο τριβής. Οι θεολόγοι δηλώνουν ότι δεν είναι αντίθετοι με τη διδασκαλία του, ωστόσο διεκδικούν τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη διδασκαλία του.
Το επιχείρημά τους βασίζεται στην επιστημονική τους κατάρτιση, η οποία –όπως υποστηρίζουν– τους καθιστά καταλληλότερους για τη διδασκαλία σχετικών γνωστικών αντικειμένων.
