Νίκος Μακρής Έντονη πολιτική αντιπαράθεση σημειώθηκε στη Βουλή σχετικά με τις διαγραφές φοιτητών από τα πανεπιστήμια, με αφορμή επίκαιρη ερώτηση της ανεξάρτητης βουλευτού Ανατολικής Αττικής Ελένης Καραγεωργοπούλου προς το Υπουργείο Παιδείας. Στην ερώτηση απάντησε ο υφυπουργός Παιδείας Νικόλαος Παπαϊωάννου, υπερασπιζόμενος την κυβερνητική πολιτική για την ανώτατη διάρκεια φοίτησης.
Η κ. Καραγεωργοπούλου έθεσε το ερώτημα ποιο είναι το πραγματικό όφελος για την κοινωνία και το δημόσιο πανεπιστήμιο από τις διαγραφές φοιτητών, υποστηρίζοντας ότι η συγκεκριμένη πρακτική οδηγεί σε υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης και περιορισμό του δικαιώματος πρόσβασης στη γνώση. Όπως σημείωσε, πολλοί φοιτητές καθυστερούν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους λόγω οικονομικών δυσκολιών, εργασίας ή οικογενειακών υποχρεώσεων, ενώ αναφέρθηκε και σε προβλήματα στη λειτουργία ορισμένων μαθημάτων, όπως χαμηλά ποσοστά επιτυχίας ή εξετάσεις εκτός ύλης.
Παράλληλα, υποστήριξε ότι οι διαγραφές εφαρμόζονται με οριζόντιο τρόπο, χωρίς να εξετάζονται εξατομικευμένα οι συνθήκες κάθε φοιτητή, θέτοντας το ερώτημα αν το μέτρο εξυπηρετεί τελικά δημοσιονομικούς ή άλλους πολιτικούς στόχους.
Απαντώντας, ο υφυπουργός Παιδείας τόνισε ότι η ρύθμιση για την ανώτατη διάρκεια φοίτησης βασίζεται στους νόμους 4777/2021 και 4957/2022 και είχε ανακοινωθεί εγκαίρως, δίνοντας στους φοιτητές αρκετό χρόνο προσαρμογής. Όπως ανέφερε, η εφαρμογή του μέτρου δεν έχει ως βασικό στόχο τη μείωση κόστους, αλλά την προστασία του κύρους των πανεπιστημιακών πτυχίων και την ενίσχυση της ακαδημαϊκής λειτουργίας των ιδρυμάτων.
Ο κ. Παπαϊωάννου σημείωσε επίσης ότι προβλέπονται κοινωνικές εξαιρέσεις και διευκολύνσεις, όπως δυνατότητα μερικής φοίτησης, διακοπής σπουδών ή παράτασης για λόγους υγείας, καθώς και ειδικές ρυθμίσεις για φοιτητές με αναπηρία.
Κλείνοντας, υποστήριξε ότι σε κανένα πανεπιστήμιο διεθνώς δεν υπάρχει απεριόριστη διάρκεια φοίτησης, επισημαίνοντας ότι η θέσπιση κανόνων αποτελεί βασικό στοιχείο της λειτουργίας ενός σύγχρονου πανεπιστημιακού συστήματος.
Η συζήτηση για τις διαγραφές φοιτητών παραμένει ανοιχτή, καθώς αγγίζει ένα ευρύτερο ζήτημα: την ισορροπία ανάμεσα στην ακαδημαϊκή αποτελεσματικότητα και την καθολική πρόσβαση στη γνώση.
Η συζήτηση στη Βουλή
Συνεχίζουμε με την επόμενη επίκαιρη ερώτηση, την όγδοη με αριθμό 630/5-3-2026 επίκαιρη ερώτηση πρώτου κύκλου της Ανεξάρτητης Βουλευτού Α΄ Ανατολικής Αττικής κ. Ελένης Καραγεωργοπούλου προς την Υπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, με θέμα: «Διαγραφές φοιτητών και παραβίαση του δικαιώματος πρόσβασης στη γνώση». Στην ερώτηση θα απαντήσει ο Υφυπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού κ. Νικόλαος Παπαϊωάννου.
Ορίστε, κυρία Καραγεωργοπούλου, έχετε τον λόγο για την πρωτολογία σας.
ΕΛΕΝΗ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Συζητάμε, λοιπόν, μία ερώτηση, η οποία έχει αναφερθεί ξανά στην Ολομέλεια σε επίπεδο επίκαιρων ερωτήσεων, αλλά με διαφορετικό τρόπο. Οι ερωτήσεις που σας απευθύνω ουσιαστικά έχουν απλό περιεχόμενο -φαινομενικά απλό- και είναι οι εξής: Ποια ακριβώς θυσία αιώνιων φοιτητών, όπως τους θεωρείτε και τους διαγράφετε, αποτυπώνεται σε επίπεδο οικονομικής συνεισφοράς στον αντίστοιχο προϋπολογισμό που αφορά στο Υπουργείο Παιδείας με αυτήν την πρακτική της διαγραφής των «λεκέδων» στην πραγματικότητα φοιτητών που χαλούν την εικόνα, την εικόνα για την οποία έχουν, βέβαια, προηγουμένως αποφασίσει αιώνιοι Βουλευτές, Βουλευτές που έπαψαν κάποτε να είναι αιώνιοι φοιτητές, έχοντας δώσει διαπιστευτήρια υπερεντατικών μαθημάτων σε πάγκους της ΔΑΠ -έτσι έχει αποδειχθεί, άλλωστε- οι γαλάζιοι δικοί σας, επίσης, υπερθεματιστές των διαγραφών, οι οποίοι μπορεί να πήραν πτυχίο στην έκτη δεκαετία της ζωής τους, πριν ακόμα ψηφιστεί ο τελευταίος νόμος, σε ένα σύστημα εκπαιδευτικό το οποίο πάσχει και πάσχει όχι τώρα;
Και έχει άμεση συνάφεια το γεγονός αυτού του εκπαιδευτικού συστήματος με τον τρόπο που λειτουργεί με τις αποφάσεις διαγραφών φοιτητών, γιατί είναι ένα σύστημα που επέτρεψε τον εξανδραποδισμό καθηγήτριας γιατί μονόγραψε την κόλλα υιού Σαμαρά και το Κολέγιο Αθηνών την απέλυσε. Είναι ένα σύστημα που επέτρεψε την καταδίωξη εκπαιδευτικών για συνδικαλιστικούς λόγους, αλλά και για άλλους λόγους, όπως τελευταία συγκλονισμένοι βιώσαμε τον θάνατο της καθηγήτριας Σοφίας Χρηστίδου, η οποία βαλλόταν στην υπό την προστασία του δικού σας Υπουργείου εκπαιδευτική κοινότητα, χωρίς καμία στήριξη, χωρίς κανένα ενδιαφέρον, χωρίς καμία προστασία.
Σε αυτό το περιβάλλον, από την κακονομία που αφορά στις διαγραφές φοιτητών φτάνουμε στην εμπορευματοποίηση του αντικειμένου, στην υποβάθμιση, δηλαδή, του δημοσίου πανεπιστημίου και στη θεώρηση ότι η γνώση τελικά δεν είναι εκείνο το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα το οποίο αξίζει της προσοχής του Υπουργείου σας.
Επομένως, τα ερωτήματα είναι: Τι θα ωφεληθεί η κοινωνία; Τι ωφελείται το δημόσιο πανεπιστήμιο από τις διαγραφές φοιτητών;
Παρακαλώ τις απαντήσεις σας.
Ευχαριστώ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αθανάσιος Μπούρας): Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για την απάντησή σας.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ (Υφυπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού): Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρία Βουλευτή, στην ερώτησή σας, βεβαίως, όταν την αναπτύξατε, αναφερθήκατε σε πάρα πολλά παραδείγματα, σε όλα τα επίπεδα της εκπαιδευτικής πολιτικής και νομίζω ότι δεν είναι δυνατόν μέσα στον χρόνο που μου διατίθεται να τοποθετηθώ για όλα αυτά. Θα τοποθετηθώ, όμως, μόνο για τον πυρήνα της ερωτήσεώς σας.
Προφανώς, ως προς την υποβάθμιση του δημοσίου πανεπιστημίου, έχουμε διαφορετική θεώρηση του τι μπορούμε να θεωρούμε υποβάθμιση ή αναβάθμιση του δημοσίου πανεπιστημίου.
Από εκεί και πέρα, να ξεκαθαρίσουμε ότι υπήρχαν δύο νόμοι ένας νόμος από το 2021 και ένας από το 2022, που μιλούσαν τελικά για την ανώτατη διάρκεια φοίτησης που, κατά τη γνώμη μας, είναι ένα μέτρο που διασφαλίζει το κύρος του δημοσίου πανεπιστημίου και διαφυλάττει την αξία του πανεπιστημιακού πτυχίου.
Και αν ρωτάτε τι θα κερδίσει η κοινωνία από έναν θεωρητικά αιώνιο -εγώ θα έλεγα μη ενεργό- φοιτητή, θα έλεγα ότι είναι προφανές ότι άλλο είναι η παρουσία ενός γιατρού είτε ενός νομικού στα έξι ή επτά και τέσσερα ή πέντε χρόνια, αντιστοίχως, από το να πάρει πτυχίο κάποιος στα δεκαπέντε χρόνια.
Και θα σας ρωτούσα ένα πράγμα. Από την εμπειρία σας, από τη γνώση σας να μου πείτε έστω και ένα πανεπιστήμιο στον κόσμο σοβαρής χώρας -για να μην πω χώρες και θεωρηθούν ως μη σοβαρές- όπου μπαίνει κάποιος και τελειώνει οπότε θεωρεί ο ίδιος ότι έχει δικαίωμα να τελειώσει. Άρα, λοιπόν, πρέπει να μπουν κάποιοι κανόνες.
Επίσης, για αυτούς τους μη ενεργούς φοιτητές, οι οποίοι ξέρουν από το 2021 ή το 2022 με τους δύο νόμους για την ανώτατη διάρκεια φοίτησης, νομίζω ότι πλέον, θα πρέπει να συναποφασίσουμε ότι οι νόμοι που ψηφίζονται στη Βουλή πρέπει να εφαρμόζονται. Άρα, λοιπόν, κανένας δεν πίστευε ότι σύμφωνα με τον ν. 4777/2021 και τον ν. 4957/2022, στο τέλος της εξεταστικής του Σεπτεμβρίου του 2025, θα είχαμε διαγραφές.
Άρα, λοιπόν, επειδή αυτή η Κυβέρνηση αυτό που λέει πάντα το πράττει, θέλω να πω ότι, ναι, υπήρξαν διαγραφές και κατά τη γνώμη μας, ορθώς. Πού, όμως; Όταν τελικά, με νόμο του Ιουλίου, μετά από διαβούλευση με τη Σύνοδο των Πρυτάνεων, επήλθαν ευεργετικές διατάξεις, με κοινωνικό πρόσημο, για όλα τα παιδιά αυτά που είχαν αποφασίσει να ολοκληρώσουν και όχι το αποφάσισαν τον Ιούλιο του 2025, γιατί είδαν ότι δεν τους παίρνει άλλο.
Και θα μιλήσω πολύ γενικά -τα έχουμε ξαναπεί, όπως είπατε, σε αυτή την Αίθουσα- για το 70% των πιστωτικών μονάδων, για τα δύο επιπλέον εξάμηνα ή τρία, αν υπάρχει πτυχιακή εργασία και φυσικά, για τις ακαδημαϊκές διαδικασίες που έπρεπε να έχουν ολοκληρώσει δύο ακαδημαϊκές διαδικασίες, εκ των οποίων η μία επιτυχώς, στα τέσσερα τελευταία εξάμηνα.
Άρα, λοιπόν, όλα αυτά δεν τέθηκαν ως προϋποθέσεις, έτσι άκριτα. Υπάρχει το Ευρωπαϊκό Σύστημα Πιστωτικών Μονάδων, το οποίο καθορίζει και διασφαλίζει την ολοκλήρωση των σπουδών. Και δεν είναι μόνο ο αριθμός των ECTS για κάθε μάθημα ένας τυχαίος αριθμός. Είναι ένα ευρωπαϊκό σύστημα που τα τελευταία είκοσι χρόνια λειτουργεί στην πατρίδα μας και εξετάζει τον φόρτο δουλειάς του μαθήματος με τη μελέτη και τις εξετάσεις.
Άρα, λοιπόν, έχουμε μια πραγματικά πολύ συγκεκριμένη αντιστοίχιση των μαθημάτων των ετών με τις πιστωτικές μονάδες και με βάση αυτές, ήρθαν οι ευεργετικές διατάξεις.
Τα υπόλοιπα στη δευτερολογία μου.
Ευχαριστώ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αθανάσιος Μπούρας): Και εμείς ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ.
Ορίστε, κυρία Καραγεωργοπούλου, έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας.
ΕΛΕΝΗ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΥ: Ευχαριστώ πολύ.
Αφενός δεν απαντήσατε σε καμία από τις δύο ερωτήσεις. Αφετέρου, ξεκινώντας από τα τελευταία σχόλια, που αφορούν στο Ευρωπαϊκό Σύστημα Μεταφοράς και Συσσώρευσης Πιστωτικών Μονάδων, το ερώτημα ακριβώς τίθεται για να μας δώσετε μια απάντηση που να είναι κατανοητή τουλάχιστον στο ευρύ κοινό. Και -πιστέψτε μας- αντιλαμβανόμαστε και έχουμε κρίση. Γιατί αυτό το σύστημα κρίθηκε ανεπαρκές για να μη διαγραφεί ένας φοιτητής, ενώ κρίνεται κατάλληλο για να δίδεται μπόνους για την εγγραφή του σε ιδιωτικό πανεπιστήμιο;
Αυτό το οποίο ψηφίστηκε από την Κυβέρνησή σας ως δήθεν εξέλιξη και πρόοδος στην εκπαίδευση, ενώ στην πραγματικότητα, αποτελεί κάμψη της συνταγματικής επιταγής σε σχέση με τον δημόσιο χαρακτήρα του ελληνικού πανεπιστημίου. Αφενός αυτό, αφετέρου στο πρώτο ερώτημα επίσης δεν απαντήσατε, ποιο είναι το οικονομικό όφελος σε επίπεδο αριθμών -γιατί σας αρέσουν οι αριθμοί- αλλά θα στηρίξω τη δευτερολογία μου στο να απαντήσω στην πραγματικότητα για την ανάγκη διαγραφής, όταν αυτή είναι οριζόντια και δεν εξετάζει ούτε εξατομικευμένα στοιχεία του καθενός φοιτητή, αφενός, αφετέρου, δεν εξετάζει και τις συνθήκες μέσα στις οποίες δίδονται εξετάσεις σε μαθήματα.
Υπάρχει το ζήτημα των απέραστων μαθημάτων και εξεταστικών δύο ταχυτήτων. Υπάρχουν μαθήματα όπου το ποσοστό επιτυχίας κινείται σταθερά κάτω από το 15% και συχνά αυτό εξαρτάται από τον διδάσκοντα. Υπάρχει το ζήτημα θεμάτων εξετάσεων που δεν ανταποκρίνονται καν στη διδασκόμενη ύλη και αιφνιδιαστικών αλλαγών δυσκολίας και επίσης, θέματα εξέτασης τα οποία βρίσκονται εκτός ύλης. Υπάρχει ζήτημα έλλειψης ασκήσεων-παραδειγμάτων-πρακτικής εφαρμογής και σε μαθήματα κορμού. Μοναδική ουσιαστική επαφή των φοιτητών με το αντικείμενο γίνεται στην εξεταστική.
Αυτά πώς μπορείτε να τα ξεπερνάτε με οριζόντιο τρόπο και να διαγράφετε τους πάντες, χωρίς να εξετάζονται όλες αυτές οι συνθήκες; Και φυσικά, υπάρχουν οικονομικές δυσκολίες και άλλου είδους δυσκολίες, που επιβάλλουν σε έναν φοιτητή είτε να τελειώνει νυχτερινό σχολείο είτε να εργάζεται και ταυτόχρονα, να μεγαλώνει ανήλικα παιδιά, όπως το παράδειγμα της Άννας Ζουρντού, η οποία κατέκλυσε το διαδίκτυο με την καταγγελία της, όπως το παράδειγμα της Λίτσας Ρέππα, που με την επιστολή της κατασυγκίνησε, δουλεύοντας από τα δεκατέσσερά της χρόνια, με άρρωστη μητέρα και τελικά, το μόνο που κέρδισε από το κράτος ήταν το έξοδο του κράτους και η σημασία που της έδωσε να της αποστείλει την επιστολή της διαγραφής της.
Υπάρχουν πάρα πολλά, λοιπόν, παραδείγματα στα οποία θα έπρεπε το κράτος να έχει στέρξει και να έχει δώσει την κατάλληλη προσοχή και αυτό δεν το έχει κάνει, γιατί με τις οριζόντιες διαγραφές, στην πραγματικότητα, χαϊδεύετε τα αυτιά σε εκείνη την πολιτική που θέλει το πανεπιστήμιο ως δημόσιο χώρο να το περιορίσετε, όπως επίσης και τις δαπάνες σε αυτό.
Γι’ αυτό και δεν απαντάτε ευθέως στο ερώτημα: Ποιο το οικονομικό όφελος και το αποτύπωμα στην ελληνική κοινωνία, τι κερδίζει η κοινωνία από τις διαγραφές σε επίπεδο οικονομικό; Και για ποιον άλλο λόγο, στο φινάλε, εξασκείστε σε αυτή την καινούργια διαδικασία πολιτικής;
Φυσικά, υπάρχει και αυτό το οποίο σας ενοχλεί πάρα πολύ και ήταν ο λόγος που με συγκίνηση θα αναφέρω: Παραιτήθηκε, καταγγέλλοντας ο Κοσμήτορας της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, ο Γιάννης Λεοντάρης, ο οποίος μίλησε για το δικαίωμα πρόσβασης στη γνώση, το οποίο είναι συνταγματικό δικαίωμα και το οποίο δεν έχει ημερομηνία λήξης, αυτό που εσείς θέλετε να πετύχετε με κάθε τρόπο.
Ευχαριστώ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αθανάσιος Μπούρας): Και εμείς ευχαριστούμε.
Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο για την απάντησή σας.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ (Υφυπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού): Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρία Βουλευτή, θα προσπαθήσω να εξειδικευθώ σε όλα όσα ρωτήσατε.
Είπατε επί λέξει ότι χρησιμοποιούμε τα ECTS και ότι δίνονται ως μπόνους για την εγγραφή στο ιδιωτικό πανεπιστήμιο. Αν, πραγματικά, σε οποιοδήποτε νόμο βρίσκετε τέτοιο πράγμα, τότε -τι να σας πω;- προφανώς, εγώ δεν ξέρω ελληνικά. Δηλαδή, πώς θα εγγραφεί; Και φυσικά, δεν υπάρχει ιδιωτικό πανεπιστήμιο.
Πώς είναι δυνατόν να χρησιμοποιώ τα ECTS; Πού γράφεται αυτό -πείτε μου τον νόμο και το άρθρο- για να εγγραφώ σε ΝΠΠΕ; Άρα, είναι εντελώς άτοπο αυτό το οποίο είπατε.
Επίσης, μιλήσατε για προβλήματα που μπορεί να υπάρχουν μέσα στην ακαδημαϊκή εκπαιδευτική διαδικασία. Να σας θυμίσω, κυρία Βουλευτά, ότι οι υπάρχοντες ακαδημαϊκοί νόμοι δίνουν όλο το δικαίωμα σε όποια φοιτήτρια ή φοιτητή διαπιστώσει τέτοιου είδους παραλείψεις, τις οποίες εσείς αναφέρετε, να παρέμβει άμεσα μέσα στο ίδιο το πανεπιστήμιο.
Αυτή η Κυβέρνηση συμφωνεί και ενισχύει την αυτονομία του ελληνικού δημοσίου πανεπιστημίου και δεν είμαστε της λογικής μέσα σε μια νύχτα κάποια ΤΕΙ να τα κάνουμε πανεπιστήμια ή να παρεμβαίνουμε κάθε φορά κατά το δοκούν στη λειτουργία των πανεπιστημίων. Άρα, λοιπόν, δεν έχει θέση το Υπουργείο αν δεν υπάρχουν καταγγελίες ή αν δεν έχουν επιληφθεί τα όργανα του πανεπιστημίου γι’ αυτά τα οποία λέτε. Επομένως, είναι κάποια πράγματα που πρέπει να ξέρουμε πού πρέπει να τα πούμε και πού πρέπει να αναζητάμε το όποιο «γιατί» συμβαίνουν αυτά.
Από εκεί και πέρα, μιλήσατε για το οικονομικό. Η ουσία, λοιπόν, δεν είναι τόσο απλοϊκή όσο την κάνετε να φαίνεται στην ερώτησή σας. Είναι μια ρύθμιση που δεν έγινε για το κόστος, όπως αναφέρετε, του φοιτητή, αλλά έγινε με απόλυτο σεβασμό στους φοιτητές εκείνους και τις οικογένειές τους, ακόμα και για τις φοιτήτριες και τους φοιτητές που εργάζονται, ώστε να μπορούν να ολοκληρώνουν τις σπουδές τους.
Από εκεί και πέρα, όταν μιλάτε για ευαισθησία, θα σας παραπέμψω πάλι στον τελευταίο νόμο που ψηφίστηκε και θα θυμίσω ότι όταν κάποιος φοιτητής έχει σοβαρούς λόγους υγείας, μπορεί να υπάρξει υπέρβαση της ανώτατης χρονικής διάρκειας. Και οι λόγοι υγείας αφορούν είτε το πρόσωπο του φοιτητή είτε το πρόσωπο συγγενούς πρώτου βαθμού εξ αίματος ή συζύγου ή προσώπου με το οποίο ο φοιτητής έχει συνάψει σύμφωνο συμβίωσης. Επίσης, υπάρχει το δικαίωμα για μερική φοίτηση, το δικαίωμα για διακοπή φοίτησης και η εξαίρεση από τη ρύθμιση όλων των φοιτητών που έχουν κάποια πιστοποιημένη αναπηρία. Άρα λοιπόν και διευκόλυνση υπάρχει και κοινωνική μέριμνα υπάρχει
(Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει η Δ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΟΛΓΑ ΓΕΡΟΒΑΣΙΛΗ)
Επανέρχομαι τώρα σε εκείνο που πραγματικά είπα και στην πρωτολογία μου. Επειδή το πανεπιστήμιο πουθενά στον κόσμο δεν είναι ένας χώρος στον οποίο μπορεί ο καθένας να φοιτά όσα χρόνια επιθυμεί και να χρησιμοποιεί τη φοιτητική ιδιότητα, σας ρώτησα και πριν και σας ρωτώ και τώρα: Πείτε μου ένα πανεπιστήμιο που σε οποιαδήποτε σοβαρή χώρα να δίνει τέτοιου είδους δυνατότητα. Αν υπάρχει, θα το ακούσω! Μέχρι τώρα, όμως, δεν έχω ακούσει ούτε ένα τέτοιο πανεπιστήμιο, ακόμα και σε χώρες του παλιού σοσιαλισμού. Ακόμα και σε εκείνα τα πανεπιστήμια και τότε και τώρα υπάρχουν προϋποθέσεις ολοκλήρωσης των σπουδών.
Ευχαριστώ πολύ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Όλγα Γεροβασίλη): Ευχαριστούμε.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
«Κλείσε το WiFi τώρα»: Γιατί οι ειδικοί απαγορεύουν να το έχεις ανοιχτό εκτός σπιτιού
Έκτακτο επίδομα 200 ευρώ για το Πάσχα – Μέχρι πότε οι αιτήσεις
