Είναι μία από τις πιο πολυσύχναστες λέξεις στον δημόσιο λόγο, στα δελτία ειδήσεων και στην πολιτική επικαιρότητα, αλλά ταυτόχρονα και μία από τις πιο... κακοποιημένες.
Ο «επικεφαλής» αποτελεί διαχρονικό «πονοκέφαλο» για τη σωστή χρήση της ελληνικής γλώσσας, με τους λανθασμένους τύπους να δίνουν και να παίρνουν, δημιουργώντας γλωσσικά «μαργαριτάρια» που προκαλούν ρίγη στους φιλολόγους.
Από το περίφημο «του επικεφαλή» μέχρι το ακόμα πιο ευφάνταστο «του επικεφαλούς», η λέξη μοιάζει να αντιστέκεται στη γραμματική λογική των πολλών. Ποια είναι όμως η αλήθεια πίσω από την ορθή κλίση της;
Η γαλλική ρίζα και η φύση της λέξης
Η λέξη προέρχεται από το γαλλικό en tête (που σημαίνει «στην κορυφή», «στην κεφαλή») και στην ελληνική της απόδοση ως «επί κεφαλής» περιγράφει εκείνον που έχει τον συντονισμό, την αρχηγία ή την ευθύνη μιας ομάδας.
Αυτό που πολλοί αγνοούν είναι ότι η λέξη, στην πραγματικότητα, λειτουργεί ως άκλιτο επίρρημα που έχει πάρει θέση ουσιαστικού ή επιθέτου. Η σύγχυση με επίθετα όπως το «ασφαλής» (του ασφαλούς) οδηγεί συχνά στη δημιουργία υβριδικών, πλην όμως λανθασμένων, τύπων στην καθημερινή ομιλία.
Ο χρυσός κανόνας: Ξεχάστε τις καταλήξεις
Για να μην εκτίθεστε ποτέ ξανά, ο κανόνας είναι απλός: η λέξη παραμένει αμετάβλητη σε όλες τις πτώσεις, τόσο στον ενικό όσο και στον πληθυντικό αριθμό. Είτε μιλάμε για άνδρα είτε για γυναίκα, η μορφή «επικεφαλής» δεν αλλάζει ποτέ.
Αν δυσκολεύεστε να το θυμάστε, σκεφτείτε τη λέξη ως δύο ξεχωριστές: «επί κεφαλής». Θα λέγατε ποτέ «του επί κεφαλούς»; Προφανώς όχι.
Δείτε τον οδηγό για τη σωστή χρήση:
ΕΝΙΚΟΣ
ο επικεφαλής | η επικεφαλής
του επικεφαλής | της επικεφαλής
τον επικεφαλής | την επικεφαλής
ω επικεφαλής | ω επικεφαλής
ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ
οι επικεφαλής | οι επικεφαλής
των επικεφαλής | των επικεφαλής
τους επικεφαλής | τις επικεφαλής
ω επικεφαλής | ω επικεφαλής
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις
Alfavita Newsroom