Έχει πλέον βουίξει ο τόπος από την αδιανόητη απάντηση της Χριστίνας Αλεξοπούλου, εκλεγμένης στο ελληνικό κοινοβούλιο, σχετικά με τους εκπαιδευτικούς. Στην ερώτηση του δημοσιογράφου Τάκη Χατζή «πώς μπορεί να ζήσει ένας εκπαιδευτικός με μισθό 800 ευρώ και 400 νοίκι;», απάντησε: «Το τζάμπα πέθανε, κύριε Χατζή. Αυτό με τις ζακετούλες και τα παιδάκια που λιποθυμούσαν (στα σχολεία), μας οδήγησαν στον ΣΥΡΙΖΑ και κλείσανε οι Τράπεζες!!!».
Τι μας λέει, λοιπόν, το στέλεχος της κυβέρνησης; Μην τολμήσετε και διεκδικήσετε αξιοπρεπείς μισθούς. Μην τολμήσετε να σκεφτείτε ότι πρέπει να ζείτε ανθρώπινα. Γιατί αν το κάνετε θα κλείσουν οι τράπεζες. Αυτές που ανακαφαλαιοποιήθηκαν, για να μην χρεοκοπήσουν, με χρήματα του ελληνικού λαού.
Πώς εξηγείται μία τέτοια απαράδεκτη, για να μην πούμε αηδιαστική, στάση;
Η έλλειψη ενσυναίσθησης, ο χυδαίος τρόπος απάντησης, η αναλγησία δεν είναι τίποτα άλλο παρά προϊόν του ΤΑΞΙΚΟΥ ΜΙΣΟΥΣ. Το μίσος της εν λόγω κυρίας για την «πλέμπα» δεν την προφυλάσσει ούτε από το να διασφαλίσει την εκλογική της πελατεία. Αλλά υπάρχει και κάτι ακόμη. Δηλώνει με θρασύτητα στην ελληνική ολιγαρχία πως «ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ! ΕΙΜΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΑΣ! ΕΙΜΑΙ ΔΙΑΤΕΘΕΙΜΕΝΗ ΝΑ ΚΑΝΩ ΟΛΗ ΤΗ ΒΡΟΜΟΔΟΥΛΕΙΑ!».
Επειδή κάποιοι στηλιτεύουν τη λεγόμενη ξύλινη γλώσσα που αναφέρεται σε τάξεις, ταξικές αντιθέσεις, εκμετάλλευση, σωματεία, αγώνες, θα είχε ενδιαφέρον να ακούσουμε τη γνώμη τους για αυτή την ξύλινη γλώσσα της κ. Αλεξοπούλου που μας επιπλήττει επειδή απαιτούμε ανθρώπινους μισθούς.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
