Μαρία Δούση Η συζήτηση γύρω από την οδική ασφάλεια των ηλικιωμένων οδηγών καταλήγει πάντα στο ίδιο συμπέρασμα: το ημερολόγιο δεν καθορίζει την ικανότητα πίσω από το τιμόνι. Αυτό που πραγματικά μετρά, σύμφωνα με τους ειδικούς, είναι η έγκαιρη αναγνώριση των ενδείξεων που δείχνουν ότι ίσως έχει έρθει η στιγμή για ένα δύσκολο αλλά αναγκαίο βήμα — την αποχώρηση από το δρόμο.
Για πολλούς ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας, το αυτοκίνητο δεν είναι απλώς ένα μέσο μεταφοράς. Είναι συνώνυμο της ανεξαρτησίας, της αυτονομίας και της δυνατότητας να κινείσαι χωρίς περιορισμούς. Η εγκατάλειψη αυτής της ελευθερίας μπορεί να μοιάζει με απώλεια, γι’ αυτό και συχνά η απόφαση καθυστερεί, ακόμη κι όταν η ασφάλεια αρχίζει να τίθεται υπό αμφισβήτηση.
Αν και η ελληνική νομοθεσία δεν ορίζει ένα αυστηρό ηλικιακό όριο για την άδεια οδήγησης, η εμπειρία στους δρόμους αποδεικνύει ότι το πέρασμα των χρόνων συνοδεύεται από φυσιολογικές αλλαγές που επηρεάζουν την κρίση, τον χρόνο αντίδρασης και τη γενικότερη ετοιμότητα. Οι ειδικοί επισημαίνουν πως η ηλικία δεν αποτελεί από μόνη της εμπόδιο, όμως η κατάσταση της υγείας και η καθημερινή λειτουργικότητα πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη. Για τον λόγο αυτόν προτείνουν στους ηλικιωμένους οδηγούς να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή σε συμπεριφορές και συμπτώματα που μπορεί να υποδηλώνουν ότι η ασφάλεια δεν είναι πλέον δεδομένη.
Η διαδικασία λήψης μιας τέτοιας απόφασης είναι φορτισμένη συναισθηματικά. Οι ειδικοί συμβουλεύουν ότι πριν γίνει οποιοδήποτε βήμα, ο ηλικιωμένος οδηγός οφείλει να ακούσει προσεκτικά τις ανησυχίες των ανθρώπων που τον αγαπούν και τον βλέπουν καθημερινά.
Πότε πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο διακοπής της οδήγησης
— Όταν τα μέλη της οικογένειας δηλώνουν πως φοβούνται να μπουν στο αυτοκίνητο.
— Όταν ο γιατρός εκφράζει ανησυχία ότι η σωματική ή πνευματική κατάσταση δεν επιτρέπει ασφαλή οδήγηση.
— Όταν ο οδηγός αισθάνεται άβολα ή ανασφαλής στο δρόμο.
— Όταν η όραση ή η ακοή επιδεινώνονται αισθητά και γρήγορα.
Παρά τα σημάδια που μπορεί να φανερώνουν ότι η οδήγηση γίνεται δυσκολότερη, υπάρχουν τρόποι για να παραταθεί με ασφάλεια η παραμονή στο τιμόνι.
Τι μπορούν να κάνουν οι ηλικιωμένοι οδηγοί
Διατήρηση φυσικής κατάστασης:
Η ήπια άσκηση, όπως το καθημερινό περπάτημα, βοηθά σημαντικά στη διατήρηση της εγρήγορσης και της ευελιξίας — στοιχείων απαραίτητων για ασφαλή οδήγηση.
Τακτικός έλεγχος όρασης και ακοής:
Με την ηλικία, οι αισθήσεις ατονούν. Η τακτική παρακολούθηση από γιατρό είναι καθοριστική, καθώς η έγκαιρη διάγνωση προβλημάτων μπορεί να αποτρέψει κινδύνους στο δρόμο.
Προσοχή στα φάρμακα:
Πολλά φάρμακα προκαλούν υπνηλία ή ζάλη. Γι’ αυτό πρέπει να διαβάζονται προσεκτικά οι παρενέργειες και να συζητούνται με τον γιατρό.
Οδήγηση σε καλές συνθήκες:
Η μέρα και ο καλός καιρός είναι σύμμαχοι. Η κακοκαιρία και το σκοτάδι αυξάνουν τις δυσκολίες και καλό είναι να αποφεύγονται.
Αποφυγή οδήγησης χωρίς συνοδεία:
Σε περίπτωση προβλημάτων υγείας που μπορεί να επηρεάσουν ξαφνικά την ικανότητα οδήγησης, ένας έμπειρος συνοδηγός μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμος.
Αποδοχή των ορίων:
Η ηλικία φέρνει αλλαγές. Η προσαρμογή του τρόπου οδήγησης — χαμηλότερη ταχύτητα, μεγαλύτερες αποστάσεις ασφαλείας, αυξημένη προσοχή — δεν πρέπει να θεωρείται αδυναμία, αλλά υπεύθυνη στάση.
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Διευθυντές καλούνται να δηλώσουν ποιοι εκπαιδευτικοί δεν έκαναν τηλεκπαίδευση και για ποιο λόγο
