Με πολλή φαντασία, μεράκι και ομαδικό πνεύμα, οι μαθητές του 4ου Γυμνασίου Πολίχνης στη Θεσσαλονίκη έδωσαν ζωή σε δύο εξαιρετικές σχολικές ταινίες μικρού μήκους, που συνδυάζουν χιούμορ, κοινωνικό μήνυμα και δημιουργική έκφραση.
Ο εκπαιδευτικός Πληροφορικής Χρήστος Κούβαρης, που καθοδήγησε τις ομάδες των μαθητών, δήλωσε ότι οι ταινίες γεννήθηκαν μέσα από τη διάθεση των παιδιών να πουν κάτι δικό τους - να μιλήσουν με εικόνες, συναίσθημα και ειλικρίνεια.
«ΚΛΟΠΙ–PASTE» – Μια κωμωδία για όσους νομίζουν ότι το σκονάκι σώζει
Λένε ότι το σκονάκι είναι σαν το Wi-Fi. Όταν το χρειάζεσαι σπάνια πιάνει. Η μήπως όχι;
Η νέα σχολική και εκπαιδευτική ταινία ετοιμάστηκε με πολύ όρεξη, φαντασία και ενθουσιασμό από τους μαθητές μας. Τόσο ενθουσιασμό που την ολοκληρώσαμε σε χρόνο ρεκόρ.
Κάθε μαθητής έχει ζήσει εκείνη τη στιγμή πριν από το διαγώνισμα – τη στιγμή που το άγχος συναντά την (επιστημονική) φαντασία… και οι “έξυπνες λύσεις” φαίνονται πιο εύκολες από το διάβασμα.
Ο ήρωάς μας αποφασίζει πως αυτή τη φορά δεν θα κουραστεί. Θα βασιστεί στα σκονάκια του, στα σχέδιά του, στην τύχη του. Μόνο που η τύχη έχει χιούμορ – και δεν είναι πάντα με το μέρος μας.
Μια σειρά απίθανων ατυχιών τον οδηγεί στο πιο απρόσμενο ξύπνημα: ότι κανένα εύκολο τέχνασμα δεν αντικαθιστά την προσπάθεια.
Μια σχολική κωμωδία με μάθημα… για όσους νόμιζαν ότι το “ΚΛΟΠΙ–PASTE” είναι πιο εύκολο απ’ το “ΔΙΑΒΑΣΕ–ΜΑΘΕ”.
«Ξεκόλλα» – Μια ταινία ενάντια στο bullying
Λέμε “όχι” στη βία και στον σχολικό εκφοβισμό. Λέμε “όχι” στο bullying.
Οι μαθητές έδειξαν μεγάλη ευαισθησία στο παραπάνω θέμα και με πολύ όρεξη, ενθουσιασμό και ζήλο έφτιαξαν μια ταινία ενάντια στο bullying.
Με αυτόν τον τρόπο είχαν την ευκαιρία να εκφραστούν δημιουργικά, να δουν το θέμα από μια διαφορετική οπτική και να συνειδητοποιήσουν τον αντίκτυπο τέτοιων πράξεων, αναπτύσσοντας περισσότερη ενσυναίσθηση.
Τίτλος ταινίας: «Ξεκόλλα» #StopBullying
Ένας μεσήλικας άνδρας, περνάει μπροστά από το παλιό του σχολείο και μια ερώτηση της κόρης του, του ξυπνάει αναμνήσεις από τα μαθητικά του χρόνια. Ο Γιάννης, ένας ήσυχος και μοναχικός μαθητής, γίνεται στόχος εκφοβισμού από μια ομάδα συμμαθητών του.
Η ιστορία επικεντρώνεται στην καθημερινότητα του Γιάννη στον χώρο του σχολείου και στον τρόπο που την βιώνει αυτός. Ένα από τα καψόνια των συμμαθητών του είναι το να του κολλάνε χαρτάκια με απαξιωτικά μηνύματα. Από εκεί προήλθε και ο τίτλος της ταινίας.
Η ταινία κλείνει με ένα αίσιο και θετικό μήνυμα ενότητας και κατανόησης, που μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το bullying μπορεί να αντιμετωπιστεί με την ενσυναίσθηση, την αποδοχή και την καλοσύνη — γιατί ακόμα και μια μικρή πράξη αγάπης μπορεί να ξεκινήσει μια μεγάλη αλλαγή.
