Η έκφραση «εν τη ρύμη του λόγου» αναφέρεται στη ροή της ομιλίας, δηλαδή όταν κάτι λέγεται αυθόρμητα κατά τη διάρκεια μιας συνομιλίας. Για παράδειγμα, μπορεί να πούμε ότι «του ξέφυγαν αυτά τα λόγια εν τη ρύμη του λόγου του». Ουσιαστικά, σημαίνει «καθώς μιλάει, στη διάρκεια της ομιλίας του».
Συχνά, λέμε πράγματα εν τη ρύμη του λόγου μας, καθώς συζητάμε ή εκφραζόμαστε αυθόρμητα.
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ ΧΡΗΣΗΣ : Ο Υπουργός εν τη ρύμη του λόγου του ομολόγησε ορισμένα βαριά λάθη που διέπραξε η κυβέρνησή του. Εν τη ρύμη του λόγου, αναφέρθηκε και σε άλλα θέματα. Ήταν φυσικό, εν τη ρύμη του λόγου, να υπερβάλει.
Εν τη ρύμη του λόγου
Εν τη ρύμη του λόγου δήλωνε την ορμή του σώματος, τη φορά του, όταν βρισκόταν σε κίνηση. Ο μεγάλος κωμικός Αριστοφάνης (445 π.Χ. - 386 π.Χ.), στο αντιπολεμικό έργο του Ειρήνη, θίγει το θέμα των δεινών που επέφερε ο Πελοποννησιακός Πόλεμος στους Αθηναίους. Εκεί στο στίχο 86 διαβάζουμε τη φράση πτερύγων ρύμη, δύναμη, δηλαδή, των φτερών.
Εκτός από τη ῥύμη τῶν πτερύγων είχαμε και τη ῥύμη τοῦ τροχοῦ, τοῦ ἵππου, τοῦ αἵματος. Προφανώς με τα παραπάνω εννοούμε τη φορά του τροχού, την κίνηση του αλόγου ή τη ροή του αίματος αντίστοιχα.
Η ρύμη συναντάται, στη συνέχεια στα ελληνιστικά κείμενα με τη σημασία του στενού δρόμου, της στενωπού. Με αυτή την έννοια απαντάται στις νεοελληνικές λέξεις ρυμοτόμος (=αυτός που σχεδιάζει τους δρόμους και τα οικοδομικά τετράγωνα μιας πόλης), το ρυμοτομικό σχέδιο (=τη χάραξη των δρόμων και των οικοδομικών τετραγώνων ενός τόπου) και το ρυμοτομώ (=χαράζω τους δρόμους).
