Ο Αιρετός στο ΚΥΣΔΕ, Θοδωρής Κατσωνόπουλος, αναδεικνύει με τεκμηριωμένο τρόπο την επείγουσα ανάγκη μείωσης του αριθμού μαθητών ανά σχολική αίθουσα, θέτοντας το θέμα όχι μόνο ως εκπαιδευτικό, αλλά και ως ζήτημα ασφάλειας και συμμόρφωσης με τη νομοθεσία.
Όπως επισημαίνει, η σημερινή κατάσταση στα σχολεία υπερβαίνει τα όρια χωρητικότητας που προβλέπουν οι σχετικοί κανονισμοί, γεγονός που θέτει σε κίνδυνο μαθητές και εκπαιδευτικούς.
Σύμφωνα με τον Κανονισμό Πυροπροστασίας Κτιρίων (Π.Δ. 41/2018), αλλά και την πρόσφατη εγκύκλιο του Υπουργείου Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, ορίζεται ρητά ότι ο μέγιστος αριθμός ατόμων σε αίθουσα διδασκαλίας είναι ένα άτομο ανά 2 τ.μ.
Αυτό σημαίνει πως μια αίθουσα 40 τ.μ. δεν μπορεί να φιλοξενεί περισσότερα από 20 άτομα, μαθητές και εκπαιδευτικό μαζί, ώστε να διασφαλίζεται ασφαλής εκκένωση σε περίπτωση κινδύνου.
Παράλληλα, ο Κτιριοδομικός Κανονισμός (Υ.Α. ΥΠΕΝ/ΔΑΟΚΑ/66006/2360/2023) προβλέπει ένα άτομο ανά 1,5 τ.μ., ενώ στα εργαστήρια ή συνεργεία μάθησης το όριο μειώνεται σε 1 άτομο ανά 4,5 τ.μ.
Οι προβλέψεις αυτές, όπως τονίζει ο κ. Κατσωνόπουλος, δεν είναι προαιρετικές, αλλά υποχρεωτικές, καθώς συνδέονται με την προστασία της ζωής και της υγείας όλων όσων εργάζονται και φοιτούν στα σχολεία.
Παρά τις σαφείς νομοθετικές προβλέψεις, η πραγματικότητα στα σχολεία απέχει σημαντικά από τα θεσμοθετημένα όρια.
Πολλά τμήματα ξεπερνούν τους 25 ή και 28 μαθητές, με τις αίθουσες να φτάνουν στα όρια του συνωστισμού, ειδικά σε κτίρια περιορισμένων τετραγωνικών.
Η πρακτική αυτή, όπως σημειώνει ο Αιρετός, δικαιολογείται συχνά στο όνομα της “εξοικονόμησης πόρων” ή της “δημοσιονομικής πειθαρχίας”, αλλά στην πράξη παραβιάζει τις προδιαγραφές ασφάλειας και υποβαθμίζει το παιδαγωγικό έργο.
Η σχολική τάξη, τονίζει, δεν είναι στατιστικό δεδομένο, αλλά ζωντανός χώρος μάθησης και σχέσεων, που απαιτεί ανθρώπινες συνθήκες διδασκαλίας.
Η υπερφόρτωση των τμημάτων έχει σοβαρές επιπτώσεις στην ποιότητα της εκπαίδευσης.
Η εξατομικευμένη διδασκαλία, η στήριξη μαθητών με μαθησιακές δυσκολίες και η ενσωμάτωση σύγχρονων παιδαγωγικών μεθόδων καθίστανται αδύνατες όταν κάθε εκπαιδευτικός έχει να διαχειριστεί πολλές δεκάδες μαθητές.
Όπως υπογραμμίζει ο Θ. Κατσωνόπουλος, λιγότεροι μαθητές σημαίνουν καλύτερη επικοινωνία, ασφαλέστερες συνθήκες, ουσιαστικό παιδαγωγικό έργο και βελτιωμένα μαθησιακά αποτελέσματα.
Με βάση τα νομικά και παιδαγωγικά δεδομένα, ο Αιρετός ζητά από το Υπουργείο Παιδείας να προχωρήσει άμεσα στη ρύθμιση των ορίων χωρητικότητας και στην ενίσχυση του δημόσιου σχολείου.
Η πρόταση που υποστηρίζει, σε συμφωνία με τη Συνεδριακή Απόφαση της ΟΛΜΕ, είναι η εξής:
Ανώτατο όριο 20 μαθητών ανά τμήμα,
15 μαθητές στις Ομάδες Προσανατολισμού,
10 μαθητές στα εργαστήρια.
Παράλληλα, ζητείται η άμεση κάλυψη όλων των κενών σε εκπαιδευτικούς και η πρόσληψη αναπληρωτών χωρίς καθυστερήσεις, ώστε κανένας μαθητής να μην μένει χωρίς τον καθηγητή του.
Ο κ. Κατσωνόπουλος θέτει το κρίσιμο ερώτημα:
Υπάρχει πολιτική βούληση για πραγματική αναβάθμιση του δημόσιου σχολείου;
Όπως τονίζει, η ασφάλεια και η ποιότητα της εκπαίδευσης δεν είναι “κόστος”, αλλά υποχρέωση του κράτους απέναντι στα παιδιά και στους εκπαιδευτικούς.
Και προειδοποιεί: σε περίπτωση πιθανού ατυχήματος σε υπερπλήρη αίθουσα, ποιος θα αναλάβει την ευθύνη;
Οι εκπαιδευτικοί, οι διευθυντές ή η ίδια η πολιτεία που μετακυλίει τις ευθύνες της στους ανθρώπους της εκπαίδευσης;
