Βασίλης Γκουζέλος Στην Ήπειρο, και συγκεκριμένα στο Κεφαλοχώρι Κόνιτσας, ένα δημοτικό σχολείο άνοιξε ξανά μετά από χρόνια σιωπής, για να υποδεχτεί μόνο έναν μαθητή, τον 6χρονο Δημήτρη. Το γεγονός αυτό, αν και δίνει χαρά και ελπίδα στην τοπική κοινωνία, αναδεικνύει με έντονο τρόπο τις προκλήσεις της δημογραφικής συρρίκνωσης και τον αγώνα των οικογενειών στις ακριτικές περιοχές.
Η απόφαση για τη λειτουργία του σχολείου πάρθηκε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, πριν από τον αγιασμό. Αν δεν είχε συμβεί αυτό, ο μικρός Δημήτρης θα αναγκαζόταν να διανύει 116 χιλιόμετρα καθημερινά για να παρακολουθήσει τα μαθήματα στο κοντινότερο σχολείο της Κόνιτσας. Για την οικογένειά του, το άνοιγμα του σχολείου ήταν μια ανάσα ανακούφισης, καθώς διαφορετικά το παιδί θα βρισκόταν αντιμέτωπο με μια αβάσταχτη καθημερινότητα.
Η περίπτωση του Κεφαλοχωρίου δεν αποτελεί εξαίρεση. Μόνο φέτος, 714 σχολικές μονάδες σε όλη τη χώρα ανέστειλαν τη λειτουργία τους λόγω έλλειψης μαθητών. Η κατάσταση αυτή δημιουργεί μεγάλα προβλήματα στις οικογένειες: κάποιοι γονείς αναγκάζονται να μετακομίσουν ή να ζήσουν χωριστά για να μπορέσουν τα παιδιά τους να συνεχίσουν τη φοίτηση. Παράλληλα, η αποδυνάμωση των χωριών γίνεται όλο και πιο έντονη, με τις νέες γενιές να μικραίνουν αριθμητικά.
Το κουδούνι που χτύπησε στο Κεφαλοχώρι αποτελεί σίγουρα μια μικρή νίκη για την οικογένεια και το χωριό. Όμως, πίσω από τη συγκίνηση, παραμένει το ερώτημα: πώς μπορεί να εξασφαλιστεί το δικαίωμα των παιδιών της περιφέρειας στη μόρφωση χωρίς να επιβαρύνονται με απαγορευτικές αποστάσεις και χωρίς να διαλύονται οι οικογένειες;
Το παράδειγμα αυτό δείχνει ότι η μάχη για την εκπαίδευση στην επαρχία δεν έχει τελειώσει – και πως κάθε ανοιχτό σχολείο αποτελεί ταυτόχρονα ένα σύμβολο ζωής και αντίστασης απέναντι στην εγκατάλειψη της υπαίθρου.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
