Alfavita Newsroom Πώς εξηγείται όταν κάποιος δείχνει «παγερός», χωρίς συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα, ακόμα και σε στιγμές που άλλοι λυγίζουν ή ενθουσιάζονται; Η απάντηση μπορεί να βρίσκεται σε μια λιγότερο γνωστή αλλά ουσιώδη ψυχολογική κατάσταση: την αλεξιθυμία.
Ο όρος αλεξιθυμία προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «α» (στερητικό), «λέξη» και «θυμός» (με την αρχαία σημασία του συναισθήματος), και χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1973 από τους ψυχιάτρους John C. Nemiah και Πέτρο Σιφναίο, για να περιγράψει άτομα που δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν, να επεξεργαστούν και να εκφράσουν συναισθήματα.
Σε αντίθεση με τη γενικευμένη αντίληψη, η αλεξιθυμία δεν αποτελεί ψυχική διαταραχή ή κάποια μορφή συναισθηματικής αναπηρίας, αλλά χαρακτηριστικό προσωπικότητας. Τα άτομα με αυτό το γνώρισμα συνήθως δίνουν την εντύπωση ότι είναι αδιάφορα ή απρόσιτα – όχι επειδή δεν νιώθουν, αλλά επειδή αδυνατούν να εντοπίσουν το τι ακριβώς νιώθουν και να το επικοινωνήσουν.
Στην πράξη, ένας άνθρωπος με αλεξιθυμία μπορεί να βιώνει έντονο εσωτερικό άγχος, θυμό ή συγκίνηση, χωρίς όμως να μπορεί να το προσδιορίσει λεκτικά. Η σύγχυση αυτή επηρεάζει όχι μόνο τον ίδιο αλλά και τις σχέσεις του, καθώς δυσκολεύεται να κατανοήσει και τα συναισθήματα των άλλων.
Ψυχολόγοι παρατηρούν ότι συχνά οι άνθρωποι με αλεξιθυμία περιγράφονται ως "επίπεδοι" ή "μονότονοι", όχι γιατί στερούνται βάθους, αλλά επειδή η συναισθηματική τους εμπειρία δεν βρίσκει εύκολα διέξοδο σε λέξεις ή εκφράσεις.
Η αναγνώριση της αλεξιθυμίας ως ψυχολογικού χαρακτηριστικού – και όχι ως αδυναμίας – είναι σημαντική, τόσο για την αποδοχή των ίδιων των ατόμων που τη βιώνουν, όσο και για τη βελτίωση της επικοινωνίας στις διαπροσωπικές τους σχέσεις.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
