Φυσικοθεραπευτές εναντίον πτυχιούχων Φυσικής Αγωγής ή ευκαιρία για γόνιμο διάλογο
Ας μην αφήσουμε την αδράνεια της πολιτείας να θεσπίσει απολύτως διακριτά όρια και κριτήρια μεταξύ των επιστημονικών-επαγγελματικών μας κλάδων, να μας φτάσει στο σημείο να πραγματοποιούμε μεταξύ μας μάχες χαρακωμάτων

Η στιγμή που φοβόμουν ότι θα αναγκαστώ να αντιμετωπίσω και να αντιδράσω είναι αυτή που ο επιστημονικός - επαγγελματικός μου κλάδος της Φυσικής Αγωγής θα ερχόταν αντιμέτωπος με έναν άλλο κλάδο και τα γεγονότα θα με ανάγκαζαν να προβώ σε μάχη χαρακωμάτων, με σκοπό την προάσπιση των ουσιωδών επαγγελματικών και επιστημονικών δικαιωμάτων των προσωπικά δικών μου και των συναδέλφων μου, δυστυχώς από ό,τι φαίνεται έφτασε. Αυτό το προτάσσω διότι σε καμία περίπτωση δεν θα επιθυμούσα να ρίξω καύσιμο στην μηχανή του «διαίρει και βασίλευε», η οποία φαίνεται ότι την  παρούσα χρονική στιγμή βρίσκεται στο φόρτε της, αν δεν είχαμε προκληθεί ανερυθρίαστα και δεν αποτελούσε η αντίδρασή μας αναπόφευκτη αμυντική ενέργεια επιβίωσης του κλάδου μας. Αυτό είναι το μοναδικό γεγονός, η μοναδική σκέψη που με ανακουφίζει και επιβεβαιώνει την αναγκαιότητα των γραφομένων.

Εξηγούμαι: Δεν μπορώ να μένω απαθής και αδιάφορη, ως μέλος και παράγοντας της πανελλήνιας επιστημονικής ένωσης εκπαιδευτικών λειτουργών φυσικής αγωγής, όταν αντιλαμβάνομαι ότι επιχειρείται η αποκόμιση συντεχνιακής ωφέλειας εις βάρος και στην πλάτη του επιστημονικού μας κλάδου. Συγκεκριμένα υπέπεσε στην αντίληψή μου ότι έπειτα από την πρόταση της αρμόδιας επιτροπής για το πανεπιστήμιο Πελοποννήσου για την ένταξη του υπό ίδρυση τμήματος φυσικοθεραπείας στην σχολή επιστημών ανθρώπινης κίνησης και ποιότητας ζωής και όχι στις σχολές επιστημών υγείας, ο πανελλήνιος σύλλογος φυσικοθεραπευτών συνέταξε επιστολή διαμαρτυρίας («Ηχηρό «ΟΧΙ» του Πανελλήνιου Συλλόγου Φυσικοθεραπευτών στην πρόταση ένταξης του υπό ίδρυση τμήματος φυσικοθεραπείας του Πανεπιστήμιου Πελοποννήσου εκτός σχολών επιστημών υγείας» πατήστε εδώ) προς τους υπουργούς υγείας και παιδείας, με την οποία εκφράζει την έντονη αντίθεσή του στην ένταξη του υπό ίδρυση τμήματος φυσικοθεραπείας της Σπάρτης εκτός σχολών επιστημών υγείας, όπου εντάσσονται τα τμήματα Κτηνιατρικής, Νοσηλευτικής, Δημόσιας Υγείας, Λογοθεραπείας και Επιστήμης Διατροφής και Διαιτολογίας. 

Ως εδώ καλά. Ποτέ δεν ήμουν αντίθετη με προσπάθεια κλάδων επιστημόνων και εργαζομένων να διεκδικήσουν τα δικαιώματα που κατά την πεποίθησή τους ανήκουν στον κλάδο τους και αποτελούν εφόδια της επαγγελματικής τους επιβίωσης. Όμως θα με βρουν απέναντί τους όποιοι, με σκοπό την επικράτηση του επιστημονικού τους πεδίου και σε περιοχές εφαρμογής του, οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν προσιδιάζουν στην επιστημονική τους κατάρτιση, ρίχνουν λάσπη σε άλλους επιστημονικούς και επαγγελματικούς κλάδους, προκειμένου να αποκομίσουν την πρωτοκαθεδρία σε πεδία εφαρμογής της επιστήμης τους στην κοινωνία, που ούτε κατ’ επίφαση δεν άπτονται της αποκλειστικής αυθεντίας και ευθύνης τους.

Επανερχόμενη στην επιστολή διαμαρτυρίας του πανελληνίου συλλόγου φυσικοθεραπευτών επισημαίνω ότι αυτή καταλήγει με την εξής προτροπή-κάλεσμα: «…Καλούμε την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας να παρέμβει στην επιχειρούμενη αλλοίωση της εκπαίδευσης της Επιστήμης Υγείας της φυσικοθεραπείας που ενέχει κινδύνους για την Δημόσια Υγεία και που θα δημιουργήσει - εκτός των άλλων - σύγχυση στα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων σχολών με τμήματα κλάδων χωρίς επιστημονική συγγένεια.».

Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμμύδια. Φυσικοθεραπευτές εναντίον πτυχιούχων φυσικής αγωγής. Εξάλλου πρόσφατα έχει κυκλοφορήσει στο διαδίκτυο προδιατυπωμένο κείμενο («Διαμαρτυρία Φυσικοθεραπευτών για το Πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας» πατήστε εδώ) του συλλόγου των φυσικοθεραπευτών προς τα αρμόδια υπουργεία και τον πρωθυπουργό, το οποίο καλούνται τα μέλη τους να το υπογράψουν και να το αποστείλουν, με το οποίο διαμαρτύρονται για το πολυνομοσχέδιο του υπουργείου παιδείας και την ένταξη των Σ.Ε.Φ.Α.Α. στη σχολή επιστημών υγείας και αποκατάστασης στο πανεπιστήμιο Πατρών και στη σχολή υγείας και πρόνοιας στο Μεσογειακό πανεπιστήμιο και υπερθεματίζουν, καλώντας τους αρμοδίους να μην προβούν στο βάπτισμα των γυμναστών εν μία νυκτί σε επάγγελμα υγείας, διότι, άκουσον-άκουσον, αυτό αποτελεί κίνδυνο για την δημόσια υγεία. 

Μετά από αυτό είμαι σίγουρη και καθησυχασμένη για αυτά που γράφω. Τελικά όχι δεν το επιδιώξαμε εμείς. Όχι, εμείς δεν αντιδράσαμε και όταν ανατέθηκε η θεραπευτική γυμναστική στους φυσικοθεραπευτές, όταν συνταγογραφείται πλέον επισήμως ως θεραπεία η άσκηση σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις με ιατρικό ιστορικό. Ποιος είναι ο πλέον ειδικός για αυτό, ο εξειδικευμένος πτυχιούχος φυσικής αγωγής ή ο φυσικοθεραπευτής; Ούτε όταν συνοδοί των αθλητών με ειδικές ανάγκες στους αγώνες επισήμως ορίστηκαν φυσικοθεραπευτές και όχι πτυχιούχοι ειδικής φυσικής αγωγής, όταν οι αθλητές συμμετέχουν σε αγωνίσματα που προσιδιάζουν σε απόλυτο βαθμό με το επιστημονικό αντικείμενο των πτυχιούχων ειδικής φυσικής αγωγής. Αλλά «ως εδώ και μη παρέκει». Η κατάσταση πλέον έχει φτάσει στο απροχώρητο. Σε μία χρονική στιγμή που η πολιτεία έχει αποπειραθεί να απαξιώσει τα πτυχία της φυσικής αγωγής με το κατάπτυστο σχέδιο νόμου για τα επαγγελματικά δικαιώματα των προπονητών και εκπαιδευτών, το οποίο μετά από τις ανυποχώρητες αντιδράσεις μας αποσύρθηκε, οποιαδήποτε άλλη απόπειρα υποβάθμισης δεν μπορούσε παρά να βρεθεί αντιμέτωπη με την σφοδρή αντίδρασή μας.

Ας αρχίσουμε από μία παραδοχή: Οι επιστημονικοί κλάδοι των πτυχιούχων φυσικής αγωγής και των φυσικοθεραπευτών ανήκουν και οι δύο στις επιστήμες υγείας. Τελεία και παύλα, όσο και αν αυτό δεν αρέσει στον πανελλήνιο σύλλογο των φυσικοθεραπευτών και δεν του βγαίνει η συνταγή.  

Επομένως το μόνο που απομένει, είναι να τεθούν τα όρια τα οποία διαχωρίζουν τα αντικείμενα με τα οποία μπορεί να ασχοληθεί με επιστημονική επάρκεια ο κάθε πτυχιούχος του αντίστοιχου κλάδου. Το πιο απλό παράδειγμα αγαστής συνεργασίας φυσικοθεραπευτή και γυμναστή, με γνώμονα το καλό του ασθενή είναι, μετά από την διάγνωση του ιατρού ορθοπαιδικού. Ο ιατρός κάνει την διάγνωση, ο φυσικοθεραπευτής εκτελεί την συστηνόμενη θεραπεία και ο γυμναστής εκτελεί με τον ασθενή το αρμόζον ασκησιολόγιο μετά το πέρας της θεραπείας. Με άλλα λόγια: Ιατρός - διάγνωση. Φυσικοθεραπευτής - θεραπεία. Γυμναστής - ενδυνάμωση. Εάν αναγνωριστούν και από τους δύο κλάδους τα παραπάνω και σεβαστούν και οι δύο τις αρμοδιότητες του καθενός, τότε δεν θα υπάρχει καμία ανάγκη αντιπαλότητας, αλλά το σπουδαιότερο, και οι δύο κλάδοι θα εργάζονται προς όφελος των ασθενών και της δημόσιας υγείας, χωρίς κανέναν κίνδυνο και με απόλυτη προστασία και περιχαράκωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων του κάθε κλάδου.

Όμως θα πρέπει να σημειωθεί ότι για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο αντιπαλότητας, ας μου επιτραπεί να επισημάνω ότι ευθύνονται κυρίως πολλά από τα μέλη του κλάδου των φυσικοθεραπευτών. Δεν τους έφτανε ότι τους ανατέθηκε εσφαλμένα η θεραπευτική γυμναστική και η συνοδεία αθλητών με ειδικές ανάγκες, αλλά προσπαθούν να υποκλέψουν και να σφετεριστούν και αντικείμενα θεραπείας της αρμοδιότητας των πτυχιούχων φυσικής αγωγής, όπως την εφαρμογή ασκησιολογίου και μετά το πέρας της θεραπείας, με κίνδυνο της δημόσια υγεία, δεδομένου ότι δεν κατέχουν, διότι δεν την έχουν διδαχθεί, την ειδική κινησιολογία της άσκησης. Επιδιώκουν δηλαδή την αποκλειστικότητα της θεραπευτικής άσκησης και διεκδικούν και το δικαίωμα σύστασης και εφαρμογής εξατομικευμένης άσκησης και σε υγιείς.

Σε αυτό το απονενοημένο διάβημα του πανελληνίου συλλόγου φυσικοθεραπευτών να εξοβελίσουν τους πτυχιούχους φυσικής αγωγής από τα επαγγέλματα που σχετίζονται με τις σχολές επιστημών υγείας, είμαστε υποχρεωμένοι να συνασπιστούμε οι πάντες και να διατρανώσουμε σε όλους τους τόνους το γεγονός ότι η γυμναστική προάγει την υγεία και δρα ως ένα προληπτικό μέσο σε πληθώρα νοσημάτων, στους δε πτυχιούχους φυσικής αγωγής διδάσκεται εργοφυσιολογία και εργομετρία ούτως ώστε να μπορούν να προσαρμόσουν εξατομικευμένη άσκηση στους ασθενείς. Η μόνη αποδεκτή λύση είναι να αποδεχτούμε από κοινού ότι οι και οι δύο επιστημονικοί μας κλάδοι και τα επαγγέλματά μας ανήκουν στις επιστήμες της υγείας και προάγουν την δημόσια υγεία. Σε όλους εμάς εκατέρωθεν εναπόκειται, αφού αφήσουμε πονηρές τακτικές και εξυπνακισμούς, να περιοριστούμε στο αντικείμενο που αρμόζει στον καθένα μας, ακολουθώντας την θεραπευτική διαδικασία: Ορθοπεδικός – φυσικοθεραπευτής – γυμναστής. Ο πρώτος την διάγνωση, ο δεύτερος την θεραπεία και ο τρίτος το ασκησιολόγιο και την ενδυνάμωση-αποκατάσταση.

Ας μην αφήσουμε την αδράνεια της πολιτείας να θεσπίσει απολύτως διακριτά όρια και κριτήρια μεταξύ των επιστημονικών-επαγγελματικών μας κλάδων, να μας φτάσει στο σημείο να πραγματοποιούμε μεταξύ μας μάχες χαρακωμάτων, με προσπάθεια να επιπλεύσει στην κοινωνία και στην οικονομία ο ένας έναντι του άλλου και εις βάρος του.

Όμως αν δεν υπάρξει αυτή η συνετή προσέγγιση από τον κλάδο των φυσικοθεραπευτών, εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να προετοιμαστούμε για όλα. Να προετοιμαστούμε για πόλεμο. Ο πόλεμος, ως γνωστόν κερδίζεται πρωτίστως με το φρόνημα, με την αίσθηση του δικαίου και της ηθικής, να αγωνίζεσαι δηλαδή έχοντας την πεποίθηση ότι μάχεσαι έναν δίκαιο αγώνα. Για αυτήν την προετοιμασία, για την ισχυροποίησή μας με αυτό το φρόνημα, αρμόδιες είναι οι επιστημονικές μας ενώσεις και οι καθηγητές των σχολών μας. Αυτοί λοιπόν καλούνται, αυτήν την κρίσιμη ώρα, να μας εφοδιάσουν με όλα τα επιστημονικά και αδιαμφισβήτητα επιχειρήματα που θα μας κάνουν να αγωνιστούμε με όλες μας τις δυνάμεις γιατί θα γνωρίζουμε ότι έχουμε δίκιο. Δεν πρέπει να μας αφήσουν μόνους μας. Βλέπετε, όπως φαίνεται από αυτές τις εξελίξεις, οι φυσικοθεραπευτές διαθέτουν έναν πανελλήνιο σύλλογο που λειτουργεί άμεσα, αποτελεσματικά και με μόνο γνώμονα το συμφέρον του κλάδου τους, θεωρώντας ότι την δεδομένη χρονική στιγμή οι πτυχιούχοι φυσικής αγωγής είναι το «αντίπαλον δέος». Δεν προτάσσει το δημόσιο συμφέρον αλλά αποκλειστικά και μόνο το συντεχνιακό όφελος. 

Από την άλλη πλευρά εμείς οι πτυχιούχοι φυσικής αγωγής, είμαστε πολυδιασπασμένοι σε διάφορες επιστημονικές ενώσεις, φορείς και σωματεία που, όπως εκ του αποτελέσματος αποδεικνύεται, δεν έχουν τον «κοινωνικό αυτοματισμό» να αντιδράσουν άμεσα και αποτελεσματικά, όπως την δεδομένη χρονική στιγμή απαιτείται, προκειμένου να υπερασπιστούν τα δικαιώματα των μελών τους.

Λαμβάνοντας λοιπόν ατομικά ως πτυχιούχος φυσικής αγωγής την πρωτοβουλία και επιθυμώντας να συνεγείρω τις αντιδράσεις φωτισμένων φυσικών προσώπων και συλλογικών συσσωματώσεων του χώρου, διαμαρτύρομαι για την ανάρμοστη και απρεπή αυτή πρωτοβουλία του συλλόγου των φυσικοθεραπευτών να επιχειρήσουν να υποστηρίξουν τα κλαδικά συμφέροντά τους, υποβαθμίζοντας την επιστημονική υπόσταση των πτυχιούχων φυσικής αγωγής ως επιστήμη των σχολών υγείας και καλώ όλους μας να αντιδράσουμε δυναμικά με αποστολή υπομνημάτων με επιστημονική τεκμηρίωση στα συναρμόδια υπουργία παιδείας, υγείας αλλά και στον πρωθυπουργό, τα οποία θα συνυπογράφουν οι επιστημονικοί ταγοί του κλάδου μας αλλά και προβεβλημένοι πτυχιούχοι φυσικής αγωγής σε όλη την Ελλάδα και με τα οποία, αφενός θα αποκρούεται η αστήρικτη άποψη του συλλόγου των φυσικοθεραπευτών ότι η επιστήμη των πτυχιούχων φυσικής αγωγής δεν είναι επιστήμη των σχολών υγείας και αφετέρου θα τονίζεται η σημαντική συμβολή της άσκησης, με επιστημονικό καθοδηγητή τον πτυχιούχο φυσικής αγωγής, για την πρόληψη και την αντιμετώπιση πληθώρας νοσημάτων. Αυτό είναι υποχρέωση όλων μας.

best of network

σχετικά άρθρα

«Δώστε μου την ευκαιρία να ζήσω»: Συγκλονίζει η ανάρτηση του 42χρονου Δημήτρη που αναζητά συμβατό δότη ήπατος
«Δώστε μου την ευκαιρία να ζήσω»: Συγκλονίζει η ανάρτηση του 42χρονου Δημήτρη που αναζητά συμβατό δότη ήπατος
Ο 42χρονος πάσχει από σπάνια ασθένεια και αναζητά συμβατό δότη, ο οποίος εθελοντικά θα δώσει ένα μέρος από το ήπαρ του, ώστε να αναπλαστεί το δικό...
«Δώστε μου την ευκαιρία να ζήσω»: Συγκλονίζει η ανάρτηση του 42χρονου Δημήτρη που αναζητά συμβατό δότη ήπατος
Πάνω από 28.000 οι ηλεκτρονικές υπογραφές για την ακύρωση της αναγόρευσης του Άνθιμου ως επίτιμου διδάκτορα του ΑΠΘ
Πάνω από 28.000 οι ηλεκτρονικές υπογραφές για την ακύρωση της αναγόρευσης του Άνθιμου ως επίτιμου διδάκτορα του ΑΠΘ
Αντιδράσεις για την κίνηση του Ιδρύματος
Πάνω από 28.000 οι ηλεκτρονικές υπογραφές για την ακύρωση της αναγόρευσης του Άνθιμου ως επίτιμου διδάκτορα του ΑΠΘ