Δίχως την παραμικρή διάθεση να εμπλακώ στη συζήτηση σχετικά με τον καλύτερο τρόπο επιλογής και τα απαιτούμενα κριτήρια για την άσκηση των διευθυντικών καθηκόντων νιώθω την ανάγκη, με αφορμή τις διάφορες δημόσιες τοποθετήσεις συναδέλφων, να επισημάνω 2 πράγματα:
1. Το απαράδεκτο ύφος, ιδιαίτερα για εκπαιδευτικούς, αρκετών τοποθετήσεων από όλες τις πλευρές. Οι ύβρεις και οι προσβολές πέφτουν βροχή. Αλήθεια αν ακούσουμε τους μαθητές να εκφράζονται με αυτό τον τρόπο στο σχολείο τι θα κάναμε; Δεν αναρωτιόνται, οι γονείς που τυχόν θα διαβάσουν αυτού του είδους τα σχόλια τι μπορεί κάλλιστα να σκεφτούν;
2.Το κυριότερο: Η άποψη που έχουν για τους συναδέλφους όσοι διαφωνούν με τον α ή β τρόπο εμπλοκής των Συλλόγων Καθηγητών στην ανάδειξη των Διευθυντών. Οι καθηγητές λοιπόν είναι μειωμένης δυνατότητας κρίσης, κινούνται καθαρά από ιδιοτελή κριτήρια, κοιτάζουν πώς θα λουφάρουν, είναι κλικαδόροι, ευτελώς συναλλασσόμενοι (εκτός φυσικά από αυτούς) και άλλα πολλά μαργαριτάρια.
Αντιληφθείτε λοιπόν συνάδελφοι πως μια ομάδα επίδοξων διευθυντών ¨έρχεται να διοικήσει το σχολείο ¨ με τι απόψεις και τι μας περιμένει. Και τέλος, αν αυτή είναι η άποψη τους για τους συναδέλφους – καθηγητές μπορείτε να φανταστείτε τι περιμένει τους μαθητές των σχολείων που επιθυμούν να διοικήσουν.
Γιάννης Γκούμας
Διευθυντής του 11ου ΓΕΛ Θεσσαλονίκης
Και με το παλιό σύστημα (του 2011) και με την
ψηφοφορία (ομόφωνα)
