Στο επίκεντρο της παρέμβασης του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά βρίσκονται η στεγαστική κρίση, η εκτόξευση των ενοικίων και οι επιπτώσεις τους στο δημογραφικό πρόβλημα της χώρας, με την κατάθεση ενός πλαισίου προτάσεων για την αξιοποίηση αδιάθετων ακινήτων και την αύξηση της προσφοράς προσιτής στέγης. Όπως επισημαίνει, παρότι η Ελλάδα διέθετε ιστορικά ένα από τα υψηλότερα ποσοστά ιδιοκατοίκησης, σήμερα νέα ζευγάρια και φοιτητές που σπουδάζουν μακριά από τον τόπο τους αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες στην εύρεση κατοικίας με προσιτό ενοίκιο.
Ο κ. Σαμαράς υπογραμμίζει ότι η στεγαστική δυσπραγία δεν αποτελεί μεμονωμένο οικονομικό ζήτημα, αλλά συνδέεται άμεσα με το δημογραφικό, καθώς η αδυναμία των νέων ζευγαριών να εξασφαλίσουν στέγη λειτουργεί αποτρεπτικά στη δημιουργία οικογένειας. Παράλληλα, αναδεικνύει τη δομική αντίφαση της αγοράς ακινήτων, όπου από τη μία πλευρά εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες αναζητούν κατοικία και από την άλλη μεγάλος αριθμός ακινήτων παραμένει κλειστός και αναξιοποίητος.
Αναφερόμενος στο μέγεθος του φαινομένου, επικαλείται στοιχεία σύμφωνα με τα οποία μόνο στην Αττική –όπου συγκεντρώνεται σχεδόν το 40% του πληθυσμού– καταγράφονται περισσότερες από 500.000 κλειστές κατοικίες. Ως βασικές αιτίες για τη διατήρηση αυτού του αποθέματος εκτός αγοράς επισημαίνει το υψηλό κόστος συντήρησης και ανακαίνισης, τις εκκρεμότητες σε κληρονομικές υποθέσεις, καθώς και την υποβάθμιση ορισμένων αστικών περιοχών.
Στις αιτίες που επιτείνουν την άνοδο των ενοικίων, ο πρώην πρωθυπουργός προσθέτει εξωγενείς παράγοντες, όπως η ζήτηση από βραχυχρόνιες μισθώσεις τύπου Airbnb, η Golden Visa, αλλά και προγράμματα στέγασης παράτυπων μεταναστών που διαχειρίζονται ΜΚΟ, διατυπώνοντας επιφυλάξεις αναφορικά με τη διαφάνεια των όρων τους.
Για την ταχεία και χαμηλού σχετικά κόστους επαναφορά κλειστών κατοικιών στην αγορά, ο Αντώνης Σαμαράς προτείνει χορήγηση χαμηλότοκων δανείων για ανακαίνιση, νομοθετικές παρεμβάσεις για την επίλυση κληρονομικών εκκρεμοτήτων, ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση και κίνητρα για μακροχρόνια μίσθωση έναντι άλλων χρήσεων, καθώς και κίνητρα εγκατάστασης νέων στην περιφέρεια. Μέτρα που, κατά την εκτίμησή του, θα ενισχύσουν την προσφορά, θα πιέσουν πτωτικά τα ενοίκια και θα δώσουν εισόδημα σε οικογένειες.
Ο πρώην πρωθυπουργός αντιτάσσει την αξιοποίηση των υφιστάμενων κατοικιών στην κατασκευή νέων εργατικών πολυκατοικιών, τονίζοντας το σημαντικά χαμηλότερο κόστος της πρώτης επιλογής, ενώ ασκεί κριτική σε συζητήσεις περί αύξησης του συντελεστή δόμησης, σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι είναι παράλογο να υπάρχουν τόσα ακατοίκητα κτίρια και να επιλέγεται η επιβάρυνση όσων έχουν διασωθεί.
Κλείνοντας την τοποθέτησή του, ο κ. Σαμαράς επαναφέρει στο προσκήνιο τη σύνδεση της στεγαστικής πολιτικής με τη δημογραφική και αναπτυξιακή προοπτική της χώρας, επισημαίνοντας ότι η δυνατότητα των νέων ανθρώπων να μείνουν στον τόπο τους, να αποκτήσουν κατοικία και να συγκροτήσουν οικογένεια αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για το μέλλον της Ελλάδας.