Η Μαρία Καρυστιανού με νέα ανάρτησή της τοποθετήθηκε στο πλευρό των αγροτών που έχουν κατακλύσει το κέντρο της Αθήνας.
Την ώρα που τα τρακτέρ παρατάσσονται μπροστά από τη Βουλή, η Μαρία Καρυστιανού ξεκαθαρίζει πως η κινητοποίηση αυτή δεν αποτελεί μια απλή διαμαρτυρία, αλλά μια κραυγή αξιοπρέπειας από ανθρώπους που έχουν φτάσει στο όριό τους.
Η Μαρία Καρυστιανού κάνει λόγο για ένα σύστημα που «αντί να στηρίζει τον μόχθο, επιβραβεύει τις διασυνδέσεις», συνδέοντας ευθέως τα αιτήματα των αγροτών για διαφάνεια με το γενικότερο αίτημα της κοινωνίας για δικαιοσύνη και λογοδοσία.
«Δεν είναι για το θεαθήναι»
Όπως υπογραμμίζει, οι αγρότες δεν άφησαν τυχαία τη γη και τα κοπάδια τους, αλλά οδηγήθηκαν στην Αθήνα από την απόγνωση. «Το κόστος παραγωγής έγινε θηλιά», αναφέρει χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι οι εξαγγελίες που ανακυκλώνονται και οι καθυστερήσεις στις αποζημιώσεις έχουν εξαντλήσει κάθε περιθώριο υπομονής.
Παράλληλα, θέτει ένα ερώτημα προς την πολιτική ηγεσία: «Θέλουμε πρωτογενή παραγωγή ή θέλουμε ρουσφέτια και εξαρτήσεις;», καταγγέλλοντας ένα «πλιάτσικο» που συντελείται στις πλάτες των πραγματικών παραγωγών.
Κλείνοντας την ανάρτησή της, η Μαρία Καρυστιανού τονίζει πως ο αγώνας των αγροτών αφορά τη δημοκρατία στο σύνολό της.
Ολόκληρη η ανάρτηση της Μαρίας Καρυστιανού
«Σήμερα η Αθήνα δεν είναι απλώς το σκηνικό μιας ακόμη διαμαρτυρίας. Είναι ο τόπος όπου συναντιούνται η αξιοπρέπεια με την αγανάκτηση, η υπομονή με το όριο, ο αλύγιστος αγώνας με την περηφάνια.
Οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι δεν βρίσκονται εδώ για το θεαθήναι. Δεν άφησαν τα χωράφια και τα κοπάδια τους για μια συμβολική κίνηση. Βρίσκονται εδώ γιατί έφτασαν στο σημείο μηδέν. Γιατί το κόστος παραγωγής έγινε θηλιά, γιατί οι υποσχέσεις αποδείχθηκαν κενές, γιατί η αναμονή για δικαιοσύνη μετατράπηκε σε φρούδες ελπίδες.
Το ρεύμα και τα καύσιμα παραμένουν βραχνάς. Οι αποζημιώσεις καθυστερούν. Οι εξαγγελίες ανακυκλώνονται. Και την ίδια στιγμή, οι πραγματικοί παραγωγοί βλέπουν να αποκαλύπτεται ένα σύστημα που αντί να στηρίζει τον μόχθο, επιβραβεύει τις διασυνδέσεις και τη «σιωπή».
Το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι βαθιά ηθικό. Όταν οι επιδοτήσεις δεν φτάνουν σε αυτούς που παράγουν, όταν οι έλεγχοι γίνονται επιλεκτικά, όταν η ευθύνη διαχέεται για να μη φτάσει πουθενά, τότε δεν μιλάμε για αδυναμία, μιλάμε ξεκάθαρα για δόλια επιλογή.
Οι αληθινοί κτηνοτρόφοι μετρούν απώλειες στα κοπάδια τους, μετρούν ζημιές που δεν αναπληρώνονται, μετρούν μέρες αγωνίας, χωρίς σαφές σχέδιο στήριξης. Πίσω από κάθε αριθμό υπάρχει μια οικογένεια. Πίσω από κάθε «στατιστική» υπάρχει ένας άνθρωπος που παλεύει να κρατήσει ζωντανή τη δουλειά του.
Και το ερώτημα γίνεται απλό και αμείλικτο: Θέλουμε πρωτογενή παραγωγή ή θέλουμε ρουσφέτια και εξαρτήσεις; Θέλουμε ύπαιθρο ζωντανή ή χωριά άδεια και εγκαταλελειμμένα; Θέλουμε διαφάνεια ή ανοχή στο πλιάτσικο που συντελείται στις πλάτες των αγροτών;
Στο Σύνταγμα δεν παρίστανται συντεχνίες. Διαδηλώνουν αγρότες που ζητούν το αυτονόητο: Καθαρές διαδικασίες, δίκαιες αποζημιώσεις, σταθερό πλαίσιο για να μπορούν να παράγουν χωρίς να αισθάνονται όμηροι. Ζητούν λογοδοσία όπου υπάρχουν σκιές. Ζητούν σχέδιο και γενναίες δίκαιες αποφάσεις.
Η χώρα χωρίς ισχυρή αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή δεν έχει αυτάρκεια, δεν έχει ανθεκτικότητα, δεν έχει ΜΕΛΛΟΝ. Η παραγωγική ανασυγκρότηση απαιτεί διάφανους κανόνες και δίκαιο κυβερνητικό σχεδιασμό.
Στεκόμαστε δίπλα στον αγώνα των αγροτών συνειδητά. Γιατί ο αγώνας για διαφάνεια, δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια αφορά όλους μας. Αφορά την ίδια τη δημοκρατία μας.
Η κοινωνία δεν ζητά θαύματα. Ζητά αλήθεια. Και στο τέλος, πάντα η αλήθεια λάμπει.
Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια για υπεκφυγές. Υπάρχει μόνο μία απαίτηση: καθαροί κανόνες και ίση μεταχείριση.
Η κοινωνία μίλησε: ΚΑΘΑΡΣΗ παντού!»
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Voucher 750 ευρώ σε εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα - Ανοίγουν οι αιτήσεις
Alfavita Newsroom