Σε ένα εκτενές άρθρο που δημοσιεύτηκε στην «Κομμουνιστική Επιθεώρηση» και αναδημοσιεύτηκε στον «Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου», η πρώην Γενική Γραμματέας της Κ.Ε. του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, καταθέτει μια βαθιά πολιτική αποτίμηση δύο καίριων στιγμών της σύγχρονης ιστορίας του κόμματος: τη συμμετοχή του στις κυβερνήσεις Τζαννετάκη και Ζολώτα (1989-90) και την άρνηση συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο 2012-2015.

Με τίτλο «Δυο ριζικά διαφορετικές επιλογές για τη συγκρότηση κυβέρνησης στο έδαφος του καπιταλισμού», το κείμενο θέτει στο επίκεντρο όχι μόνο την πολιτική σκοπιμότητα κάθε περίπτωσης, αλλά κυρίως το στρατηγικό υπόβαθρο που καθόρισε τη στάση του ΚΚΕ.

Ιστορική Αναδρομή: Το 1989-90 και οι κυβερνήσεις συνεργασίας

Η περίοδος 1989-90 χαρακτηρίστηκε από την «πρωτότυπη» συγκυβέρνηση του Συνασπισμού (ΣΥΝ), στον οποίο συμμετείχε το ΚΚΕ, με τη Νέα Δημοκρατία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη και αργότερα με ΠΑΣΟΚ και ΝΔ υπό τον Ξενοφώντα Ζολώτα. Όπως σημειώνει η Παπαρήγα, εκείνη η επιλογή βασίστηκε σε μια λαθεμένη εκτίμηση ότι ήταν αναγκαία η συμμετοχή στην κυβέρνηση για να μην παραγραφεί το σκάνδαλο Κοσκωτά και να υπάρξει «εκδημοκρατισμός» του κράτους.

Κατά τη συγγραφέα, η τότε στρατηγική του ΚΚΕ ενσωμάτωνε μια αντίληψη σταδιακής αλλαγής στο πλαίσιο του καπιταλισμού – αντίληψη την οποία πλέον θεωρεί πλήρως απορριπτέα.

Το 2012 και η άρνηση στη συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ

Το 2012, η ελληνική κοινωνία δοκιμάζεται από τη βαθιά οικονομική κρίση και τα μνημόνια. Ο ΣΥΡΙΖΑ καταλαμβάνει τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και απευθύνει «πρόσκληση συνεργασίας» προς το ΚΚΕ. Η Παπαρήγα τονίζει πως η πρόταση αυτή ήταν δημαγωγική και προσχηματική, αφού δεν εξασφάλιζε κοινοβουλευτική πλειοψηφία και στόχευε στο να ασκήσει πίεση στο ΚΚΕ και να «ξεπλύνει» πολιτικά τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ ενόψει μελλοντικών συμμαχιών.

Το ΚΚΕ, με τις θέσεις που είχαν αρχίσει να ωριμάζουν από το 15ο Συνέδριο (1996) και ολοκληρώθηκαν στο 19ο (2013), απέρριψε κατηγορηματικά κάθε ενδεχόμενο συνεργασίας σε αστική κυβέρνηση, ανεξαρτήτως «αριστερής» ή «προοδευτικής» ταυτότητας.

Η κριτική στα «ενδιάμεσα στάδια» και το στρατηγικό πρόταγμα του ΚΚΕ

Η Παπαρήγα υπογραμμίζει πως δεν υπάρχει ενδιάμεσο στάδιο ανάμεσα στον καπιταλισμό και τον σοσιαλισμό. Συνεπώς, η συμμετοχή σε κυβερνήσεις που λειτουργούν εντός του καπιταλιστικού πλαισίου δεν οδηγεί σε «μεταβατικές» λύσεις υπέρ του λαού, αλλά σε παγίδευση και αποπροσανατολισμό του εργατικού κινήματος.

Η ανάλυση της Παπαρήγα προσφέρει ένα πολύτιμο ιστορικό και ιδεολογικό εργαλείο για την κατανόηση των επιλογών του ΚΚΕ και των συνεπειών τους. Τονίζεται ότι κάθε πρόταση για συμμετοχή σε αστική κυβέρνηση λειτουργεί τελικά ως σωσίβιο σταθερότητας για το ίδιο το σύστημα, εμποδίζοντας τη ριζοσπαστικοποίηση του λαού και την όξυνση της ταξικής πάλης.

Το κόμμα, σύμφωνα με το άρθρο, οφείλει να προετοιμάζει έγκαιρα και εκλαϊκευμένα τον λαό για τις στρατηγικές του θέσεις, ώστε να αποφεύγεται η παγίδα των αυταπατών και της σύγχυσης.

Όλες οι σημαντικές ειδήσεις

ΑΣΕΠ: Προ των πυλών τρεις νέοι διαγωνισμοί με 5.200 θέσεις

Νέο market pass για 40 ευρώ κάθε μήνα χωρίς αίτηση

Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google

Μάθε πρώτος όλες τις σημαντικές ειδήσεις. Βάλε το alfavita.gr στα αποτελέσματα αναζήτησης της Google Ακολουθήστε το Alfavita στo Viber