του Δημήτρη Κανελλόπουλου
Ο Άδωνις Γεωργιάδης αποδεικνύεται πως είναι μια τεράστια πολιτική φούσκα. Για το μόνο που δείχνει ικανός είναι για το θόρυβο που προκαλεί, θόρυβο εκνευριστικό φυσικά, ενοχλητικό και μερικές φορές αδιόρατο.
Πώς είναι ο απορροφητήρας στην κουζίνα που όταν κλείνει καταλαβαίνεις τι ήταν αυτό επιτέλους που σε ενοχλούσε και λες «ουφ, ησυχάσαμε»; Έτσι είναι και ο Άδωνις με τα κανάλια.
Ειδικά τους τελευταίους μήνες έγινε παραπάνω από ενοχλητικός, ξεκινούσε τα πρωινά στον Άρη Πορτοσάλτε κι έφτανε στα νυχτερινά talk shows να κάθεται στην πολυθρόνα της τηλεοπτικής... ψυχανάλυσης.
Τι θα ήταν εκείνο που θα άκουγες από τον Άδωνη μετά τα μεσάνυχτα και δεν θα το είχε πει την προηγούμενη ημέρα σε πέντε ραδιόφωνα και τρεις τηλεοράσεις (συν τη δική του εκπομπή) είναι απορίας άξιον.
Και του 'φταιγε ο Λαζόπουλος μετά... Λες και ο ίδιος δεν είναι για το Δελφινάριο (απ' έξω).
Περιμένω να δω πότε θα βγει ο κύριος Άδωνις να μας πει πως το 10% αποτελεί στην πραγματικότητα νίκη. Τον έχω στα αυτιά μου (βουητό) ήδη, πέτυχα πολλά, δεν είμαι από πολιτικό τζάκι, έκανα αγώνα μόνος μου, δεν είχα χρήματα, κέρδισα την αγάπη σας κ.ο.κ.
Δεν θα γλιτώσουμε, ήρθε για να μείνει. Κι ας είναι ηττημένος- φέτος μόνο έχει χάσει τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις.
Ας κλείσει κάποιος τον απορροφητήρα επιτέλους.
Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών
