Νέα δικαστική εξέλιξη με άμεσο και ισχυρό πολιτικό αντίκτυπο στην Τουρκία διαμορφώνεται γύρω από την υπόθεση του αμφισβητούμενου συνεδρίου του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP). Ο Εκρέμ Ιμάμογλου, ο οποίος έχει ήδη απομακρυνθεί από τα καθήκοντα του δημάρχου Κωνσταντινούπολης, καταδικάστηκε μαζί με άλλα οκτώ πρόσωπα σε ποινή φυλάκισης 2 ετών και 1 μήνα για την κατηγορία της αθέμιτης παρέμβασης και νόθευσης της ψηφοφορίας κατά το κομματικό συνέδριο.
Η απόφαση του δικαστηρίου της Άγκυρας επαναφέρει στο προσκήνιο τη σφοδρή πολιτική και δικαστική αντιπαράθεση γύρω από την εκλογή της ηγεσίας του CHP. Ωστόσο, νομικοί κύκλοι διευκρινίζουν ότι η καταδικαστική αυτή απόφαση δεν σημαίνει πως τίθεται αυτομάτως σε ισχύ πολιτική απαγόρευση εις βάρος του κ. Ιμάμογλου, καθώς η απόφαση δεν έχει καταστεί τελεσίδικη και αναμένεται να προσβληθεί με έφεση.
Στο πλαίσιο της απόφασης, το 26ο Πλημμελειοδικείο της Άγκυρας έκρινε ενόχους συνολικά εννέα κατηγορουμένους για το αδίκημα της αλλοίωσης της εκλογικής διαδικασίας. Στη λίστα των καταδικασθέντων περιλαμβάνονται, εκτός από τον Εκρέμ Ιμάμογλου, ο πρόεδρος της κομματικής οργάνωσης του CHP στην Κωνσταντινούπολη Οζγκιούρ Τσελίκ, ο δήμαρχος Μπεσίκτας Ριζά Ακπολάτ, καθώς και οι Μπακί Αϊντονέρ, Ερκάν Αϊντίν, Μεχμέτ Κιλιτσλάρσλαν, Μετίν Γκιουζελκάγια, Νιχάτ Γεσιλτάς και Σερχάτ Τζαν Ες.
Το δικαστήριο επέρχετο αρχικά ποινή φυλάκισης 2 ετών και 6 μηνών, η οποία όμως μειώθηκε στα 2 έτη και 1 μήνα κατόπιν αναγνώρισης ελαφρυντικού. Αντιθέτως, από τη δικαστική διαδικασία αθωώθηκαν τρεις κατηγορούμενοι –συγκεκριμένα οι Τζεμίλ Ταγιάι, Χουσεΐν Γιασάρ και Οζgéν Ναμά–, ενώ κατά τη συνεδρίαση το δικαστήριο απέρριψε τα αιτήματα αναβολής που είχαν υποβάλει οι συνήγοροι υπεράσπισης.
Κατά την ανάπτυξη των τελικών υπερασπιστικών ισχυρισμών, οι κατηγορούμενοι απέρριψαν κατηγορηματικά τις αποδιδόμενες κατηγορίες, ζητώντας την πλήρη απαλλαγή τους. Ο Οζγκέν Ναμά έκανε λόγο για αβάσιμες κατηγορίες που βασίζονται σε συκοφαντίες, ενώ ο Νιχάτ Γεσιλτάς αμφισβήτησε την ύπαρξη μαρτύρων που να επιβεβαιώνουν πιέσεις, εκφράζοντας παράλληλα τη μεταμέλειά του για την παλαιότερη στήριξή του προς τον Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου. Παράλληλα, ο Ριζά Ακπολάτ υποστήριξε ότι η δικογραφία στερείται οποιασδήποτε σοβαρής νομικής βάσης.
Ιδιαίτερα αιχμηρή ήταν η τοποθέτηση του Οζγκιούρ Τσελίκ, ο οποίος κατήγγειλε ευθέως πολιτική δίωξη με στόχο να ανακοπεί η δυναμική της αντιπολίτευσης στην Τουρκία. Ο κ. Τσελίκ χαρακτήρισε την υπόθεση πολιτική επιχείρηση και όχι τυπική νομική διαδικασία, υπογραμμίζοντας ότι πλήττονται συστηματικά τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης νέων και δημοσιογράφων, ενώ υπενθύμισε τις αλλαγές στη διοίκηση εννέα δήμων στην Κωνσταντινούπολη από τις αρχές του έτους.
Από την πλευρά της υπεράσπισης του Εκρέμ Ιμάμογλου, ο δικηγόρος Τσαγλάρ Τσαγλαγιάν αμφισβήτησε τη νομιμότητα και την εγκυρότητα της διαδικασίας. Όπως τόνισε, η υπόθεση έχει ξεπεράσει τα στενά όρια της δικαιοσύνης, ενώ επέκρινε έντονα το γεγονός ότι η ποινική δίκη συνδέεται άμεσα με τη χωριστή αστική διαμάχη για την εγκυρότητα του συνεδρίου του CHP, ζητώντας την πλήρη αθώωση του εντολέα του.
Κρίσιμο σημείο της υπόθεσης αποτελεί το ερώτημα κατά πόσον ενεργοποιείται στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων μέσω του άρθρου 53/1 του Τουρκικού Ποινικού Κώδικα (TCK). Νομικοί αναλυτές, όπως η Καντριγιέ Γκιουτσλού Σακάρια, επισημαίνουν ότι ο κ. Ιμάμογλου δεν τίθεται από σήμερα σε καθεστώς πολιτικού αποκλεισμού, δεδομένου ότι η απόφαση δεν είναι οριστική και εκκρεμεί η διαδικασία της έφεσης.
Η νομικός διευκρίνισε ότι το συγκεκριμένο αδίκημα δεν προβλέπει ισόβιο πολιτικό αποκλεισμό, ενώ η τελική έκταση και διάρκεια των περιορισμών θα εξαρτηθούν αποκλειστικά από την τελεσίδικη κρίση των ανώτερων δικαστηρίων, αφού προηγουμένως συνταχθεί το αιτιολογημένο σκεπτικό της πρωτόδικης απόφασης.
Σε ό,τι αφορά τη διοικητική κατάσταση στον Δήμο Κωνσταντινούπολης, υπενθυμίζεται ότι ο Εκρέμ Ιμάμογλου έχει ήδη απομακρυνθεί από τα καθήκοντά του, με τον Νουρί Ασλάν να ασκεί προσωρινά χρέη δημάρχου. Οι αναλυτές σημειώνουν ότι η νέα ποινική καταδίκη αποτελεί έναν ακόμη σταθμό στη συνεχιζόμενη δικαστική περιπέτεια του πολιτικού, χωρίς ωστόσο να αποτελεί προς το παρόν την οριστική απάντηση για το πολιτικό του μέλλον.