Στην υπεράσπιση της νομικής υπόστασης της συμφωνίας θαλάσσιας οριοθέτησης με τη Λιβύη προχώρησε το τουρκικό υπουργείο Άμυνας, στον απόηχο της πρόσφατης έγκρισής της από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης. Η Άγκυρα απορρίπτει τις αιτιάσεις των εμπλεκόμενων μερών, υποστηρίζοντας πως η ισχύς του μνημονίου δεν είναι δυνατόν να αμφισβητηθεί από μονομερείς τοποθετήσεις τρίτων χωρών.
Η εξέλιξη αυτή επαναφέρει στο προσκήνιο τη διπλωματική αντιπαράθεση, καθώς τόσο η Ελλάδα όσο και η Ευρωπαϊκή Ένωση εμμένουν στην πλήρη απόρριψη του συμφώνου, χαρακτηρίζοντάς το ως νομικά ανυπόστατο.
Η επιχειρηματολογία του τουρκικού υπουργείου Άμυνας
Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση των τουρκικών αρχών, το μνημόνιο του 2019 συνομολογήθηκε επί τη βάσει της αρχής της ισότητας και των προβλέψεων του διεθνούς δικαίου. Η τουρκική πλευρά ισχυρίζεται ότι η οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών αποτελεί αποκλειστικό κυριαρχικό δικαίωμα των εμπλεκόμενων παράκτιων κρατών.
Παράλληλα, η Άγκυρα διακηρύσσει την πρόθεσή της να διατηρήσει αμετάβλητη τη στάση της στην Ανατολική Μεσόγειο, δηλώνοντας ότι θα συνεχίσει να προασπίζεται τις διεκδικήσεις της στην περιοχή, προβάλλοντας παράλληλα τη θέση ότι συμβάλλει στην περιφερειακή σταθερότητα.
Η άμεση απάντηση της Αθήνας
Από την πλευρά της, η ελληνική κυβέρνηση ξεκαθάρισε ότι η επικύρωση του συμφώνου από το λιβυκό κοινοβούλιο δεν μεταβάλλει την ουσία της υπόθεσης, καθώς το μνημόνιο παραμένει παράνομο και άκυρο.
Η ελληνική διπλωματία επισημαίνει εκ νέου ότι η συμφωνία αγνοεί πλήρως τα κυριαρχικά δικαιώματα των ελληνικών νησιών σε θαλάσσιες ζώνες, υπογραμμίζοντας παράλληλα την απουσία αντικείμενων ή παρακείμενων ακτών μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης. Παράλληλα, η Αθήνα έχει ήδη προβεί στις απαραίτητες ενημερώσεις προς τους διεθνείς εταίρους και συμμάχους της.
Επιμένει στο «όχι» η Ευρωπαϊκή Ένωση
Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και η στάση των Βρυξελλών. Με σχετική παρέμβασή της, η Ύπατη Εκπρόσωπος της ΕΕ για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής, Κάγια Κάλας, υπογράμμισε ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο της θάλασσας και θίγει κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων κρατών.
Η ευρωπαϊκή πλευρά επανέλαβε την πάγια θέση της, η οποία χρονολογείται από την αρχική υπογραφή του συμφώνου το 2019, τονίζοντας πως η εν λόγω συμφωνία δεν παράγει κανένα έννομο αποτέλεσμα για τις τρίτες χώρες.
