Η ανάλυση του Politico αποκαλύπτει μια βαθιά υπαρξιακή κρίση στο Κρεμλίνο. Η εξουδετέρωση των Αλί Χαμενεΐ και Νικολάς Μαδούρο μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα δεν αποτελεί απλώς μια γεωπολιτική απώλεια για τη Ρωσία, αλλά πλήττει τον Βλαντιμίρ Πούτιν στον πυρήνα των προσωπικών του φόβων: την πολιτική και φυσική του επιβίωση.
Για τον Πούτιν, η βίαιη ανατροπή και ο θάνατος του Μουαμάρ Καντάφι το 2011 υπήρξε το απόλυτο σημείο καμπής. Σύμφωνα με αναλυτές, ο Ρώσος πρόεδρος παρακολούθησε το βίντεο της εκτέλεσης του Λίβυου ηγέτη με αποτροπιασμό, θεωρώντας το ως την «απόλυτη προδοσία» της Δύσης.
Η δολοφονία του Χαμενεΐ ξυπνά αυτές τις μνήμες, ενισχύοντας την πεποίθηση του Πούτιν ότι η Ουάσιγκτον δεν επιδιώκει τον διάλογο, αλλά την αλλαγή καθεστώτος (regime change) των αντιπάλων της.
Η πτώση των συμμάχων της Μόσχας έχει προκαλέσει ρήγματα στη ρωσική ρητορική. Φιλοκρεμλινικοί σχολιαστές και στοχαστές, όπως ο Αλεξάντερ Ντούγκιν, προειδοποιούν ανοιχτά ότι η Ρωσία είναι ο επόμενος στόχος.
ΗΠΑ ως «Αρπακτικό»: Η ρωσική τηλεόραση παρουσιάζει τη διπλωματία του Τραμπ ως μέσο αποκοίμισης του θύματος πριν το τελικό χτύπημα.
Προειδοποίηση Μεντβέντεφ: Ο πρώην πρόεδρος της Ρωσίας υποστηρίζει ότι η επίθεση στο Ιράν αποκάλυψε το «πραγματικό πρόσωπο» της αμερικανικής ηγεσίας, κλονίζοντας την όποια εμπιστοσύνη υπήρχε για τις ειρηνευτικές συνομιλίες στην Ουκρανία.
Παρά την εσωτερική παράνοια, ο Πούτιν παραμένει ψυχρός ρεαλιστής. Ενώ καταδικάζει τη δολοφονία του Χαμενεΐ, αποφεύγει να κατονομάσει απευθείας τις ΗΠΑ ή το Ισραήλ, προκειμένου να μην τορπιλίσει τη δυνατότητα διαπραγμάτευσης για την Ουκρανία μέσω του Ντόναλντ Τραμπ.
Για τη Μόσχα, η κρίση στη Μέση Ανατολή προσφέρει και τακτικά πλεονεκτήματα:
Άνοδος τιμών πετρελαίου: Ενισχύει τα ρωσικά ταμεία.
Απόσπαση προσοχής: Οι ΗΠΑ αναγκάζονται να στρέψουν πόρους και ενδιαφέρον μακριά από το ουκρανικό μέτωπο.
Δυτική διχόνοια: Η Ευρώπη και οι ΗΠΑ διαφωνούν για τον χειρισμό των συνεπειών στο Ιράν.
Σε αντίθεση με τον Καντάφι ή τον Χαμενεΐ, ο Πούτιν διαθέτει το μεγαλύτερο πυρηνικό οπλοστάσιο στον κόσμο. Αυτό αποτελεί την απόλυτη εγγύησή του απέναντι σε μια εξωτερική επίθεση.
Ωστόσο, όπως επισημαίνει το Politico, τα πυρηνικά δεν προστατεύουν από εσωτερικές απειλές ή παλατιανές ίντριγκες. Η απομόνωση του Πούτιν —ο «παππούς στο καταφύγιο» κατά τον Ναβάλνι— αντανακλά τον φόβο ότι οι δικτάτορες που παραμένουν στην εξουσία για δεκαετίες, συχνά αποχωρούν μόνο με δύο τρόπους: είτε υπό κράτηση είτε σε φέρετρο.
