Alfavita Newsroom 
Όλα άρχισαν όταν ένα πρωινό του Ιουλίου του 1518, στην πόλη του Στρασβούργου της σημερινής Γαλλίας, μία γυναίκα ονόματι Frau Troffea άρχισε να χορεύει ασταμάτητα και σε κάθε πιθανό συνδυασμό, σε ένα δρομάκι της πόλης.
Ο εκστατικός χορός της κράτησε πάνω από 6 μέρες.
Μέσα σε μία εβδομάδα άλλοι 35 άνθρωποι την ακολούθησαν σέρνοντας ένα παρανοϊκό, ασταμάτητο, γαϊτανάκι χορού, ενώ μέσα σε ένα μήνα ο αριθμός αυτός έφτασε στους 400.
Οι περισσότεροι από τους ανθρώπους αυτούς άφησαν και την τελευταία τους πνοή χορεύοντας, αφού αργά ή γρήγορα οδηγήθηκαν σε καρδιακές προσβολές, εγκεφαλικά επεισόδια, αφυδάτωση, και εξάντληση.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία σήμερα οτι το συμβάν αυτό έλαβε πραγματικά χώρα, ενώ μια από τις πιο διαδεδομένες εξηγήσεις είναι ότι οι άνθρωποι είχαν δηλητηριαστεί από τον μύκητα ερυσίβη, που προκαλεί συμπτώματα όπως το LSD.
Μάλιστα, σύμφωνα με τον ιστορικό John Waller - ο οποίος εδώ και χρόνια μελετά το μυστήριο της Χορευτικής Πανώλης του 1518 - και συγγραφέα όχι ενός, αλλά δύο βιβλίων σχετικών με το ζήτημα, όταν μιλάμε για χορό δεν εννοούμε κάτι σαν επιληπτική κρίση ή κρίση σπασμών από τους ανθρώπους που πάσχισαν, αλλά για πραγματικό χορό, με φιγούρες και όλα τα χαρακτηριστικά ενός γλεντιού.
Αρκετά χρόνια μετά το περιστατικό στο Στρασβούργο, ο Ελβετός γιατρός και αλχημιστής Παράκελσος, μελέτησε το φαινόμενο της χορεομανίας, καθώς και άλλες ασθένειες όπως ο Χορός του Αγίου Βίτου, η μελαγχολία και η παραφροσύνη. Ο Παράκελσος, ο οποίος σήμερα είναι γνωστός ως ο θεμελιωτής της ιατροχημείας, υποστήριξε ότι το φαινόμενο αυτό ήταν μάλλον γήινο και όχι θεϊκό. Πρότεινε ότι οι «φλέβες του γέλιου» ενός ατόμου μπορούσαν να προκαλέσουν ένα «γαργαλιστικό συναίσθημα» που ανέβαινε από τα άκρα στο κεφάλι, θολώνοντας την κρίση και προκαλώντας ακραίες κινήσεις μέχρι να ηρεμήσει το «φρενήρες αίμα». Αυτοί που πλήττονταν συχνότερα από την χορεομανία, έγραψε ο Παράκελσος, ήταν «πόρνες και αχρείοι που απολαμβάνουν το παίξιμο της κιθάρας και του λαούτου… ικανοποιώντας κάθε ηδονή, σωματική ευχαρίστηση, φαντασία και φαντασία».
Υποστήριζε μάλιστα, ότι η φαντασία ευθυνόταν για αυτό φαινόμενο και όχι ο Θεός ή ο διάβολος. «Η φαντασία δεν πετάει μόνο από ένα σπίτι σε ένα άλλο… αλλά περνάει πολύ γρήγορα από μια πόλη σε μια άλλη, έτσι ώστε η φαντασία ενός μόνο ατόμου μπορεί να φέρει την πανούκλα και να προσβάλλει μια ολόκληρη πόλη ή χώρα».
Αυτή η ερμηνεία συνάδει περισσότερο με τις σημερινές θεωρίες για μαζικές ψυχογενείς ασθένειες που προκαλούνται από πυρετώδεις πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες.
Όλες οι σημαντικές ειδήσεις
Προσλήψεις εκπαιδευτικών – ΟΠΣΥΔ: Τα 6 βήματα για σωστά δικαιολογητικά και φάκελο
Πανελλήνιες 2026: Το έγγραφο «κλειδί» για την είσοδο στα εξεταστικά κέντρα
Προκηρύξεις εκπαιδευτικών 2026: Πώς θα δεις πρώτος τους πίνακες μέσω google
