Alfavita Newsroom Η αγάπη προς το παιδί, ακόμη και το άγχος για την επιτυχία είναι απολύτως σεβαστά, υπάρχουν όμως κάποια διακριτά (και όχι «λεπτά») όρια που συχνά ξεπερνώνται από γονείς που νομίζουν πως... τα ξέρουν όλα.
Και μπορεί ο Φρανκ Μάρτιν να διαμαρτύρεται πως παρεμβαίνουν στη δουλειά του ως προπονητής, πολλές φορές όμως οι γονείς γίνονται και... δάσκαλοι, γιατροί, ψυχολογόγοι, οτιδήποτε μπορεί κανείς να φανταστεί.
«Εγώ ξέρω ένα μόνο: είμαι πιθανότατα ο πιο φωνακλάς προπονητής όταν αγωνίζεται η ομάδα μου, αλλά όταν πηγαίνω να δω τους γιους μου να παίζουν με τη δική τους ομάδα, δεν γιουχάρω, δεν κουνάω τα χέρια μου, δεν προσπαθώ να κοουτσάρω από την κερκίδα. Με όλο τον σεβασμό στους γονείς εκεί έξω, μάλλον ξέρω περισσότερο μπάσκετ από αυτούς, αλλά απλώς κάθομαι στην κερκίδα και δεν λέω κουβέντα...»
«Πήγαινε μίλα στον προπονητή σου, εγώ δεν είμαι ο προπονητής σου, είμαι ο πατέρας σου. Αν κάποιος σου φερθεί με ασέβεια, εγώ είμαι εδώ, αν αποτύχεις σε κάτι, εντάξει, εδώ είμαι για να σε βοηθήσω. Μην διανοηθείς όμως να μου μιλήσεις για τον προπονητή σου, κάνω αυτή τη δουλειά για να ζήσω και δεν πρόκειται ποτέ να κατηγορήσω έναν άνθρωπο που προσπαθεί να σε βοηθήσει» (προς τους γιους του).
«Να φωνάζουν στα παιδιά... Είναι 10 χρονών, άνθρωποι! Σαν να είναι ο Λεμπρόν Τζέιμς και ο Ντουέιν Γουέιντ στους τελικούς του NBA, σαν να είναι ικανά να διαχειριστούν τον προπονητή τους από τη μία και τον γονιό από την άλλη να τους φωνάζει. Μετά αναρωτιόμαστε γιατί τα παιδιά γίνονται μπερδεμένα, γιατί επαναστατούν, γιατί δεν ξέρουν πώς να ακούνε. Πώς να ακούσεις όταν υπάρχουν τόσες πολλές φωνές μέσα στο κεφάλι σου ταυτόχρονα;»
To video με υπότιτλους που έφτιαξε το sdna:
Όλες οι σημαντικές και έκτακτες ειδήσεις σήμερα
Γιατί η ώρα έχει 60 λεπτά: Η αρχαία απόφαση που «ρυθμίζει» ακόμη τη ζωή μας
Υπ. Παιδείας: Καταβολή αποζημίωσης σε εκπαιδευτικό μετά από 14 χρόνια. Ο λόγος
Σχολεία: Πέντε μέρες χωρίς μαθήματα μετά το Πάσχα - Το πρόγραμμα
