Η λίμνη Ττιτικάκα, "κρυμμένη" ανάμεσα στις βουνοκορφές των Άνδεων, ήταν αντικείμενο λατρείας των Ίνκας, που θεωρούσαν πως στα βαθιά, γαλάζια νερά της γεννήθηκε ο ήλιος.
Σήμερα, η λίμνη ξεχειλίζει με πτώματα βατράχων, διαφόρων λογής σκουπίδια ενώ τα επίπεδα συγκέντρωσης υδράργυρου και μόλυβδου. Η περιβαλλοντική καταστροφή επηρεάζει την υγεία 1,3 εκ. κατοίκων πυο ζουν στις όχθες της λίμνης, στο Περού αλλά και τη Βολιβία.
12 πόλεις διαχέουν ρύπους της αποχέτευσης, ενώ την κατάσταση επιβαρύνουν τα παράνομα ορυχεία χρυσού, που αποβάλλουν έως και 15 τόνους υδράργυρου.
Οι κυβερνήσεις των 2 χωρών (Περού, Βολιβία) έχουν ξοδέψει πάνω από 800εκ δολλάρια τα τελευταία 2 χρόνια για εγκαταστάσεις και προστατευτικά μέτρα, ωστόσο τα αποτελέσματα αργούν να φανούν.
Μια έρευνα που χρηματοδότησε η κυβέρνηση του Περού, αποκάλυψε πως συγκεντρώσεις υδραργύρου, καδμίου, χαλκού και άλλων μετάλλων βρίσκεται σε επίπεδο που ξεπερνούν τα επιτρεπτά όρια για την ασφαλή κατανάλωση από ανθρώπους, ενώ γεννετικές μεταλλάξεις έχουν παρατηρηθεί σε ιστούς ψαριών της λίμνης.
Φυσικά, η οικονομική ζωή των (εξαθλιωμένων σε μεγάλο βαθμό) πληθυσμών της περιοχής, εξαρτάται από την λίμνη, τόσο για το εμπόριο, όσο και για την τροφή και την παροχή πόσιμου νερού. Η ζωή αυτών των ανθρώπων και ειδικά των ιθαγενών κινδυνεύει άμεσα.
