Η επίκληση και η προτροπή στη βία είναι αρκετά πιο συχνή στη Βίβλο παρά στο Κοράνι.
Αυτό υποστηρίζει ο Tom Anderson, μηχανικός υπολογιστών, ο οποίος ανέπτυξε ένα λογισμικό ανάλυσης κειμένου, στο οποίο ανέλυσε τη νέα διεθνή έκδοση της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, αλλά και την έκδοση του Κορανίου, του 1957.
Το λογισμικό ονομάζεται "Odin Text" και χρειάστηκαν μόνο δύο λεπτά προκειμένου να σκαναριστούν και να αναλυθούν τα τρία κείμενα.
Σύμφωνα με τον Independent, η κατηγοριοποίηση των λέξεων έγινε βάσει οκτώ συναισθημάτων: Χαρά, Αναμονή, Θυμός, Αηδία, Θλίψη, Έκπληξη, Φόβος / Άγχος, Εμπιστοσύνη. Στη Βίβλο, λοιπόν, ο θυμός απαντάται με μεγαλύτερη συχνότητα απ' ότι στο Κοράνι.
"Η Δολοφονία και η Καταστροφή αναφέρονται λίγο παραπάνω στην Καινή Διαθήκη (2,8%) απ' ότι στο Κοράνι (2,1%), αλλά η Παλαιά Διαθήκη βρίσκεται ξεκάθαρα μπροστά - πάνω από το διπλάσιο σε σχέση με το Κοράνι - στις αναφορές περί καταστροφής και δολοφονίας (5,3%).
"Επιπλέον, συνειδητοποιούμε ότι η Παλαιά και η Καινή Διαθήκη και το Κοράνι δεν είναι ούτε τα μόνα γραπτά κείμενα στο Ισλάμ, τον Χριστιανισμό και τον Ιουδαϊσμό, ούτε αποτελούν το άθροισμα των διδασκαλιών και των πρωτοκόλλων αυτών των θρησκειών.
"Πρέπει επίσης να επαναλάβω ότι η ανάλυση αυτή είναι επιφανειακή και τα ευρήματα σε καμία περίπτωση δεν προορίζονται να πείσουν", αναφέρει ο Tom Anderson.
Ο ίδιος καταλήγει ως προς το σκοπό της έρευνάς του: "Το έργο είναι εμπνευσμένο από τη συνεχιζόμενη δημόσια συζήτηση γύρω από το αν η τρομοκρατία που συνδέεται με τον ισλαμικό φονταμενταλισμό αντανακλά κάτι εγγενώς και ευδιάκριτα βίαιο στο Ισλάμ σε σύγκριση με άλλες μεγάλες θρησκείες".
