Σε μια εποχή όπου η δημογραφική κρίση «σφίγγει» ολόκληρη τη χώρα, υπάρχουν ακόμη γωνιές της Ελλάδας που αντιστέκονται. Μία από αυτές είναι η Σαντορίνη, που ξεχωρίζει στον δημογραφικό χάρτη, καθώς αποτελεί μία από τις ελάχιστες περιοχές όπου ο αριθμός των γεννήσεων παραμένει υψηλότερος από εκείνον των θανάτων.
Στο νησί ζουν και εργάζονται περίπου 480 πολύτεκνες οικογένειες, ενώ κάθε χρόνο προστίθενται στην τοπική Ένωση Πολυτέκνων ακόμη τέσσερις έως έξι νέες οικογένειες.
Η οικογένεια που «γύρισε» στο νησί
Ανάμεσά τους είναι και η οικογένεια του Νικόλα και της Δώρας, οι οποίοι πριν από μερικά χρόνια πήραν μια μεγάλη απόφαση: να αφήσουν την Αθήνα και να επιστρέψουν στη Σαντορίνη, μαζί με τα πέντε παιδιά τους – τη Λουίζα, την Αλεξάνδρα, τη Χαράλαμπια, την Κατερίνα και τον Χαράλαμπο.
Όπως ανέφεραν στην ΕΡΤ3, η επιλογή τους είχε ως βασικό κριτήριο την αναζήτηση ενός πιο ασφαλούς και ποιοτικού περιβάλλοντος για τα παιδιά τους. Και, όπως υποστηρίζουν, δεν έχουν μετανιώσει για την απόφασή τους.
Η καθημερινότητα μιας πολυμελούς οικογένειας, ωστόσο, δεν είναι χωρίς δυσκολίες. Η μητέρα περιγράφει το αυξημένο κόστος που συνεπάγεται η ανατροφή πέντε παιδιών, επισημαίνοντας ότι ακόμη και ένα μηνιαίο ποσό της τάξης των 1.000 ευρώ δεν επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες της οικογένειας – από τα τρόφιμα έως τα υπόλοιπα απαραίτητα είδη για τα παιδιά.
34 σχολεία και πάνω από 4.500 μαθητές
Την ίδια ώρα, η δημογραφική δυναμική του νησιού αποτυπώνεται και στην εκπαιδευτική του πραγματικότητα. Σήμερα λειτουργούν στη Σαντορίνη 34 σχολικές μονάδες όλων των βαθμίδων, στις οποίες φοιτούν περισσότερα από 4.500 παιδιά.
Για τη 13χρονη Λουίζα και τη 12χρονη Αλεξάνδρα, τις μεγαλύτερες από τα πέντε αδέλφια, η ζωή σε μια πολύτεκνη οικογένεια απαιτεί προσαρμογές και ευθύνες, ιδιαίτερα σε σχέση με τα μικρότερα παιδιά. Παρ' όλα αυτά, όπως δηλώνουν, αισθάνονται ευγνωμοσύνη για την οικογένειά τους.
Η περίπτωση της Σαντορίνης αποτελεί μια διαφορετική εικόνα μέσα στη γενικότερη δημογραφική πραγματικότητα της Ελλάδας.
Η παρουσία πολύτεκνων οικογενειών, η αύξηση των μαθητών και η διατήρηση περισσότερων γεννήσεων από θανάτους δείχνουν ότι – τουλάχιστον σε αυτή την περιοχή – η πληθυσμιακή συρρίκνωση δεν έχει λάβει την ίδια έκταση με άλλες περιοχές της χώρας.
