Όπως ήταν αναμενόμενο, πήραν τελικά αρνητική θέση ως προς τη βράβευση του Ισπανού πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ απο το Δήμο Αθηναίων, οι γνωστοί εντολοδόχοι του μιντιακού-πολιτικού συστήματος. Mάλιστα στρέφονται κατά του Ισπανού πρωθυπουργού για το θέμα της προκήρυξης των εκλογών, αντί να στρέφονται κατά του συνασπισμού Δεξιάς-Ακροδεξιάς που καταψήφισαν το νομοσχέδιο για το στεγαστικό πρόβλημα.
Και τώρα τι θα κάνουμε μετά την απόρριψη των εντολοδόχων; Δεν χρειάζεται να αναζητήσουμε τους λόγους της απόρριψης-είναι οι ίδιοι από κείμενο σε κείμενο, από θέμα σε θέμα, μόνοι οι τίτλοι αλλάζουν. Παραδειγματική «τιμωρία χαρακτήρων» για όσους δεν συμμορφώνονται με το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα εξουσίας αλλά αναζητούν αλλαγές για περισσότερη δικαιοσύνη και δημοκρατία και αντίστοιχα αγιογραφίες για όσους το υπηρετούν ή δυνάμει μπορούν να το υπηρετήσουν και επωφελούνται από αυτό.
Η λύση δεν είναι «κλείστε τις τηλεοράσεις» σε ανάλογα τηλεοπτικά φαινόμενα ή και σε έντυπες δημοσιεύσεις όπως ορισμένοι υποστηρίζουν, αφού οι μεταδόσεις συνεχίζονται με «άνωθεν» εντολές και αφού ήδη η απαξίωση έχει γίνει κυρίαρχη τάση για το σύνολο των παραδοσιακών μέσων.
Όπως έχουμε γράψει, επικρατεί μια επικοινωνιακή, διαδικτυακή τεχνολογία των «πολλών προς τους πολλούς» (αντί του «λίγοι προς πολλούς») της λεγόμενης «μετα-τηλεοπτικής περιόδου» στις ψηφιακές πλατφόρμες. Αλλά και η λογική των «πολλών προς τους πολλούς» στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης, παρά το ότι δίδει δικαίωμα λόγου στον καθένα, εντούτοις η ορατότητά της περιορίζεται, αφού λόγω των αλγόριθμων της επικοινωνίας, πάλι οι λίγοι ισχυροί με τα υποκατάστατά τους εδραιώνουν εκ νέου την εξουσία τους.
Τι μένει τότε να κάνουμε; Με την «μάθηση της ελπίδας» όπως έχει γράψει ο μπλοχ, ίσως και με την «ουτοπία» της εκπαιδευτικής αισιοδοξίας, επιμένουμε στην προσέγγιση του «κριτικού μιντιακού γραμματισμού». Ο οποίος, δεν βασίζεται στα στερεότυπα των ατομικών συμπεριφορών ορισμένων «διαμορφωτών της κοινής γνώμης», αλλά πίσω από τη επιφάνεια των λέξεων αναζητά τις επιδράσεις, οικονομικές, πολιτισμικές, κοινωνικές κ.α. που διαμορφώνουν τις συμπεριφορές.
Είναι ο γραμματισμός που δεν περιορίζεται μόνο στα πρόσωπα, αλλά εστιάζει σε ουσιαστικές αλλαγές που συντελούνται γύρω μας, όπως για παράδειγμα οι ραγδαίες εξελίξεις στους αστικούς χώρους λόγω τοπικών προβλημάτων καθημερινότητας που διογκώνονται από εξω-αστικά φαινόμενα παγκόσμιων και εθνικών ροών στην οικονομία, στη στέγη, σε κλιματικά φαινόμενα, στους κοινωνικούς θεσμούς. Αλλαγές που κάνουν αναγκαία την διεκδίκηση εκ μέρους των τοπικών ηγεσιών σε τοπικό, υπερτοπικό και διεθνές επίπεδο για ευρύτερες συνεργασίες. Όσα δηλαδή ηθελημένα αποκρύπτονται, χωρίς βέβαια να αγνοούμε τη δυναμική μιας δημοσιογραφίας που θέτει τα πράγματα με καθαρό και μαχητικό τρόπο.
Ούτως ή άλλως αυτό είναι το πεδίο της διαπραγμάτευσης: Ανάμεσα στην πολιτική ισχύος που επικρατεί στον καιρό μας με τις μεγαλύτερες μορφές ανισοτήτων και επιβολής από τη μια μεριά και από τη άλλη με τις κοινωνικές δυνάμεις που ιδιαίτερα σε καιρούς χαλεπούς θα παλέψουν για πιο δίκαιο διαμοιρασμό του υπερπλούτου που συγκεντρώνεται σε όλο και λιγότερα χαρτοφυλάκια.
