Τη νέα λίστα ονομάτων για τις κακοκαιρίες της περιόδου Οκτωβρίου 2026 – Σεπτεμβρίου 2027 ανακοίνωσε η Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία (ΕΜΥ), στο πλαίσιο της συνεργασίας της με τις Μετεωρολογικές Υπηρεσίες της Κύπρου και του Ισραήλ.
Η λίστα περιλαμβάνει 25 ονόματα, τα οποία θα χρησιμοποιούνται με αλφαβητική σειρά για τα μετεωρολογικά συστήματα που εκτιμάται ότι θα προκαλέσουν πολύ ισχυρά και δυνητικά επικίνδυνα καιρικά φαινόμενα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.
Από τον «Argos» και τη «Dorothea» έως τον «Morfeas» και τον «Ypnos»
Για την περίοδο 2026-2027, οι τρεις Εθνικές Μετεωρολογικές Υπηρεσίες επέλεξαν από κοινού ονόματα που αντανακλούν το γλωσσικό ιδίωμα της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ και αποδίδονται με λατινικούς χαρακτήρες.
Η νέα λίστα έχει ως εξής:
Argos, Bar, Chabrias, Dorothea, Eitan, Filippa, Glafkos, Hadar, Ikaros, Jason, Kedem, Laskarina, Morfeas, Nadia, Odysseas, Persefoni, Roxani, Sisyfos, Tamar, Uranos, Vergina, Wasim, Xanthe, Ypnos και Zohar.
Στον σχετικό πίνακα της ΕΜΥ αποτυπώνεται, επίσης, ποια από τις τρεις χώρες πρότεινε κάθε όνομα.
Πώς αποφασίζεται εάν μια κακοκαιρία θα πάρει όνομα
Η Ελλάδα συμμετέχει από το 2021 στην Ομάδα Ανατολικής Μεσογείου μαζί με την Κύπρο και το Ισραήλ, με στόχο την κοινή ονοματοδοσία των μετεωρολογικών συστημάτων που αναμένεται να προκαλέσουν ιδιαίτερα ισχυρά φαινόμενα, τόσο κατά την ψυχρή όσο και κατά τη θερμή περίοδο του έτους.
Τα προγνωστικά κέντρα των τριών χωρών βρίσκονται σε τακτική επικοινωνία, πραγματοποιώντας εβδομαδιαίες συναντήσεις –ή συχνότερα όταν οι συνθήκες το απαιτούν– κατά τις οποίες εξετάζουν τα διαθέσιμα αριθμητικά μοντέλα πρόγνωσης και τα δεδομένα παρατήρησης.
Με βάση τα στοιχεία αυτά, οι μετεωρολόγοι αξιολογούν την πορεία και την ένταση των συστημάτων που ενδέχεται να επηρεάσουν την Ανατολική Μεσόγειο και αποφασίζουν από κοινού εάν ένα έντονο καιρικό φαινόμενο θα λάβει όνομα.
Υπάρχει, ωστόσο, ένας βασικός κανόνας: εάν ένα σύστημα έχει ήδη ονομαστεί από άλλη ευρωπαϊκή ομάδα –για παράδειγμα από την Ομάδα Κεντρικής Μεσογείου– και στη συνέχεια κινηθεί προς την Ανατολική Μεσόγειο, διατηρεί υποχρεωτικά το αρχικό του όνομα.
Γιατί δίνουμε ονόματα στις κακοκαιρίες
Η πρακτική της ονοματοδοσίας έντονων καιρικών φαινομένων στην Ευρώπη ξεκίνησε το 1995, μέσα από συνεργασία προγνωστών Εθνικών Μετεωρολογικών Υπηρεσιών. Η πρωτοβουλία εντάχθηκε αργότερα στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Εθνικών Μετεωρολογικών Υπηρεσιών (EUMETNET).
Στόχος ήταν η δημιουργία κοινών κανόνων επικοινωνίας, ώστε οι πολίτες και οι αρμόδιες Αρχές να ενημερώνονται με πιο άμεσο και αποτελεσματικό τρόπο όταν αναμένονται έντονα και δυνητικά επικίνδυνα καιρικά φαινόμενα.
Η ονομασία μιας κακοκαιρίας διευκολύνει την αναγνωρισιμότητά της στις ανακοινώσεις των Αρχών, στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Παράλληλα, συμβάλλει στην ενημέρωση από τις υπηρεσίες αντιμετώπισης έκτακτων αναγκών σχετικά με τα αναμενόμενα φαινόμενα και τις πιθανές επιπτώσεις τους, με βασικό στόχο την προστασία της ανθρώπινης ζωής και της περιουσίας.
