Η πολύτεκνη οικογένεια με τα έξι παιδιά που εγκαταστάθηκε πριν από δύο χρόνια στα Φουρνά Ευρυτανίας αποφάσισε να αποχωρήσει από το χωριό και να μετακομίσει στη Νάξο, καταγγέλλοντας ότι αντιμετώπισε οικονομικές δυσκολίες, κοινωνικό αποκλεισμό και περιστατικά bullying σε βάρος του παιδιού της.
Η οικογένεια είχε εγκατασταθεί στα Φουρνά στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Νέα Ζωή στο Χωριό», που είχε ως στόχο την προσέλκυση νέων οικογενειών σε ορεινές και απομακρυσμένες περιοχές.
Η μητέρα της οικογένειας, Βασιλική Εμμανουήλ, μιλώντας στην εκπομπή «Κοινωνία Ώρα Mega», αναφέρθηκε στις συνθήκες που, όπως υποστήριξε, οδήγησαν τελικά την οικογένεια στην απόφαση να εγκαταλείψει το χωριό.
Όπως ανέφερε, πέρα από τα οικονομικά προβλήματα, υπήρξε και έλλειψη στήριξης τόσο για την κατοικία όσο και για την επιχείρηση εστίασης που δημιούργησε η οικογένεια.
«Σίγουρα ήταν το οικονομικό. Όταν πήγαμε δεν είχαμε το μαγαζί. Όντως, η «Νέα ζωή στο χωριό» τον πρώτο χρόνο ήτανε δίπλα μας και από θέμα ενοικίου. Από εκεί και πέρα, έπρεπε να σταθούμε εμείς στα πόδια μας, παλέψαμε με το μαγαζί. Δεν ήταν μόνο το οικονομικό, ήταν ότι δεν στηριχτήκαμε και με το σπίτι και με το μαγαζί. Δεν στηριχθήκαμε από την αρχή σωστά και το κερασάκι στην τούρτα ήταν και το bullying που πέρασε το παιδί μας», είπε αρχικά.
Σύμφωνα με την ίδια, η κατάσταση επιδεινώθηκε όταν η οικογένεια κατήγγειλε περιστατικά που αφορούσαν το παιδί της. Όπως υποστήριξε, στη συνέχεια μέρος της τοπικής κοινωνίας σταμάτησε να στηρίζει την επιχείρηση που είχε ανοίξει η οικογένεια.
«Όταν μίλησε το παιδί ότι πέρασε κάποιες καταστάσεις στο χωριό, το χωριό δυστυχώς έβαλε μια στάση ότι δεν πρέπει να έρθουν στο μαγαζί, γιατί θεωρούσαν ότι ο ξένος προσέβαλε τον ντόπιο».
Τι απαντά η «Νέα Ζωή στο Χωριό»
Στις καταγγελίες απάντησε η πρόεδρος της δράσης «Νέα Ζωή στο Χωριό», Παναγιώτα Διαμαντή, η οποία υποστήριξε ότι η συγκεκριμένη οικογένεια είχε λάβει σημαντική υποστήριξη κατά την εγκατάστασή της στα Φουρνά.
Όπως ανέφερε, η στήριξη περιλάμβανε την κάλυψη του ενοικίου για έναν χρόνο, την εξασφάλιση εργασίας, την εύρεση κατοικίας, δωρεάν φροντιστήρια, σχολικά γεύματα και δραστηριότητες για τα παιδιά, αλλά και βοήθεια για τη λειτουργία της επιχείρησης.
«Στη συγκεκριμένη οικογένεια, που ήταν η πρώτη οικογένεια, χρηματοδοτήθηκε για έναν ολόκληρο χρόνο με τα ενοίκιά της. Είχαμε βρει τις θέσεις εργασίας στην αρχή, είχαμε βρει το σπίτι, ξεκίνησαν οι άνθρωποι, υποστηρίξαμε και τα παιδιά με δραστηριότητες και τα λοιπά. Όσον αφορά για το ζήτημα με το bullying, όπως λέει, ήταν ένα ζήτημα το οποίο είχε έρθει και σε εμάς όταν ξεκίνησαν οι άνθρωποι και γύρισαν από τη Γερμανία και μας είπαν ότι ακριβώς για αυτό το λόγο φύγαν και από τη Γερμανία, γιατί το μεγάλο τους παιδί έχει υποστεί bullying».
Η κ. Διαμαντή υποστήριξε ακόμη ότι το ζήτημα του bullying τέθηκε εκ νέου τον περασμένο Ιούνιο και ότι το σχολείο και η Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση προχώρησαν στις προβλεπόμενες ενέργειες.
«Ήρθαν στο χωριό, ζήσαν δύο χρόνια και πριν δύο μήνες, τον Ιούνιο, εμφανίστηκε ξανά ότι υπάρχει bullying. Κάτι συνέβη με τα παιδιά. Τοποθετήθηκε η δευτεροβάθμια, μπήκε ο διευθυντής, έκαναν όλες τις απαραίτητες ενέργειες που πρέπει να γίνουν όταν συμβαίνει κάποιο περιστατικό λεκτικής αντιπαράθεσης μεταξύ των παιδιών και αυτό τέθηκε. Τελείωσαν οι εξετάσεις τους. Από κει και πέρα, όπως καταλαβαίνετε από τη δική μας πλευρά, ως Νέα Ζωή στο Χωριό, οι διαπροσωπικές σχέσεις που αναπτύσσονται ανάμεσα στους ανθρώπους δεν είναι κάτι το οποίο μπορεί από πριν να δρομολογηθεί ή αποφευχθεί ή δημιουργηθεί με κάποιο τρόπο».
«Ζούσαμε με τους αρουραίους»
Ιδιαίτερη αναφορά από την πλευρά της οικογένειας έγινε και στις συνθήκες του σπιτιού στο οποίο διέμενε. Η μητέρα περιέγραψε προβλήματα με τη στέγη, τη θέρμανση και την παρουσία τρωκτικών, υποστηρίζοντας ότι η κατάσταση επηρέασε την καθημερινότητα των παιδιών.
«Φύγαμε γιατί δεν μπορούσαμε να ανταπεξέλθουμε και δεν μπορούσαμε να συνεισφέρουμε στα παιδιά. Από τη στιγμή που εμείς έχουμε και μια αξιοπρέπεια, που κάποια στιγμή πρέπει να την κρατήσεις αυτήν την αξιοπρέπεια και από τη στιγμή που δεν μπορείς να ανταποκριθείς στο να ταΐσεις τα παιδιά, δεν θα χτυπήσεις την πόρτα να ζητήσεις μία βοήθεια.
Χτύπησα την πόρτα ότι δεν είναι ωραίο αυτό που κάνουν στο μαγαζί γιατί δε χτυπάνε μια επιχείρηση, χτυπάνε μία μάνα που δεν μπορούσε να ταΐσει τα έξι παιδιά της».
Η ίδια περιέγραψε με ιδιαίτερα έντονο τρόπο τις συνθήκες που, όπως υποστήριξε, επικρατούσαν στην κατοικία.
«Μπήκαμε σε ένα σπίτι που μένανε αρουραίοι και ο μάστορας ο ίδιος γύρισε και είπε: εδώ δεν μένουν ούτε κότες... Ζούσαν τα παιδιά με μία ξυλόσομπα, η οποία δεν τοποθετήθηκε σωστά και τα νερά και τα χιόνια έμπαιναν όλα μέσα. Ζούσαμε με τους αρουραίους και το παιδί συνέχεια ήταν στο γιατρό».
Από την πλευρά της, η κ. Διαμαντή απέρριψε τον ισχυρισμό ότι η οικογένεια εγκαταστάθηκε σε σπίτι γεμάτο ποντίκια, εξηγώντας ότι στη συνέχεια επέλεξε να μετακινηθεί σε άλλη κατοικία.
«Δεν δώσαμε σπίτι γεμάτο με ποντίκια. Η οικογένεια έμενε σε σπίτι και αποφάσισε να αλλάξει να πάει σε ένα άλλο και έκλεισε συμβόλαιο εννέα ετών για να μην πληρώνει ενοίκιο για να κάνει τις εργασίες».
Η κ. Εμμανουήλ έδωσε διαφορετική εκδοχή για τον λόγο της αλλαγής κατοικίας. «Μάλλον δεν σας τα είπε καλά ο παππάς. Η οικογένεια πήγε σε αυτό το σπίτι γιατί έπρεπε να μείνει μια άλλη οικογένεια στο σπίτι όπου μέναμε εμείς», σημείωσε αμέσως η κυρία Εμμανουήλ.
Η πρόεδρος της «Νέας Ζωής στο Χωριό» υποστήριξε, τέλος, ότι η συνολική προσπάθεια εγκατάστασης οικογενειών στα Φουρνά έχει θετικό απολογισμό. Όπως ανέφερε, πέντε ακόμη οικογένειες εξακολουθούν να ζουν και να εργάζονται στο χωριό χωρίς να έχουν αντιμετωπίσει αντίστοιχα προβλήματα.
