Τα μικρά ψάρια είναι ιδιαίτερα πλούσια σε θρεπτικά συστατικά
Η ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής τον Δρ. David Willer από το Τμήμα Ζωολογίας του Πανεπιστημίου του Cambridge, μελέτησε την πορεία των θρεπτικών συστατικών από τα μικρά ψάρια που χρησιμοποιούνται ως ζωοτροφή μέχρι το τελικό προϊόν, δηλαδή τον εκτρεφόμενο σολομό.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, σημαντικό μέρος των θρεπτικών συστατικών που περιέχονται στα μικρά αλιεύματα δεν μεταφέρεται στον σολομό.
Από τα εννέα βασικά θρεπτικά συστατικά που εξετάστηκαν, τα έξι εμφανίζονται σε μεγαλύτερες ποσότητες στα μικρά ψάρια σε σχέση με το φιλέτο εκτρεφόμενου σολομού.
Μεταξύ αυτών βρίσκονται:
το ασβέστιο,
το ιώδιο,
ο σίδηρος,
τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα EPA και DHA,
η βιταμίνη Β12,
η βιταμίνη Α.
Ιδιαίτερα εντυπωσιακή είναι η διαφορά στο ασβέστιο και το ιώδιο. Σύμφωνα με τη μελέτη, τα μικρά ψάρια περιέχουν πάνω από πενταπλάσια ποσότητα ασβεστίου και περίπου τετραπλάσια ποσότητα ιωδίου σε σύγκριση με τον σολομό.
Αντίθετα, ο σολομός εμφανίζει υψηλότερες συγκεντρώσεις σεληνίου και ψευδαργύρου, ενώ η βιταμίνη D βρίσκεται σε παρόμοια επίπεδα.
Πού χάνονται τα θρεπτικά συστατικά;
Ένα από τα βασικά συμπεράσματα της έρευνας είναι ότι η μετατροπή μικρών ψαριών σε ζωοτροφή και στη συνέχεια σε σολομό συνεπάγεται σημαντικές απώλειες θρεπτικών συστατικών.
Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι περίπου το 80% του ασβεστίου και του ιωδίου που περιέχονται στα ψάρια που χρησιμοποιούνται ως τροφή χάνεται κατά τη διαδικασία.
Το εύρημα έχει ιδιαίτερη σημασία για πληθυσμιακές ομάδες που είναι περισσότερο ευάλωτες σε διατροφικές ελλείψεις, όπως οι γυναίκες και τα έφηβα κορίτσια.
Με άλλα λόγια, η απευθείας κατανάλωση των συγκεκριμένων ψαριών θα μπορούσε να επιτρέψει την αξιοποίηση περισσότερων από τα θρεπτικά συστατικά που ήδη υπάρχουν σε αυτά.
Γιατί αξίζει να βάλουμε περισσότερα μικρά ψάρια στο τραπέζι
Παρότι ο σολομός αποτελεί ιδιαίτερα δημοφιλή επιλογή σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, μικρότερα ψάρια όπως η σαρδέλα, ο γαύρος, το σκουμπρί και η ρέγγα καταναλώνονται σε μικρότερο βαθμό.
Η μελέτη υποστηρίζει ότι η αλλαγή αυτής της διατροφικής συνήθειας θα μπορούσε να έχει διπλό όφελος: καλύτερη αξιοποίηση των θρεπτικών συστατικών και μικρότερη σπατάλη θαλάσσιων πόρων.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι εάν ένα μέρος των ψαριών που σήμερα χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ζωοτροφών κατευθυνόταν απευθείας στην ανθρώπινη διατροφή, θα μπορούσαν να επιτευχθούν σημαντικά οφέλη.
Για παράδειγμα, η κατανάλωση μικρών λιπαρών ψαριών μπορεί να προσφέρει ωμέγα-3 λιπαρά οξέα σε μικρές μερίδες, ενώ παράλληλα η καλύτερη αξιοποίηση των αλιευμάτων θα μπορούσε να συμβάλει στη μείωση της πίεσης στους θαλάσσιους πόρους.
Διατροφή και προστασία των ωκεανών μαζί
Η συγκεκριμένη έρευνα δεν υποστηρίζει απλώς μια αλλαγή στις διατροφικές μας επιλογές. Θέτει ένα ευρύτερο ερώτημα σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο αξιοποιούνται οι θαλάσσιοι πόροι.
Οι επιστήμονες προτείνουν να εξεταστεί περισσότερο η απευθείας κατανάλωση ψαριών που είναι ήδη ιδιαίτερα πλούσια σε θρεπτικά συστατικά, αντί να χρησιμοποιούνται αποκλειστικά ως ενδιάμεσος κρίκος για την παραγωγή άλλων αλιευτικών προϊόντων.
Όπως επισημαίνουν, μια τέτοια προσέγγιση θα μπορούσε να συνδυάσει δύο στόχους: τη βελτίωση της ποιότητας της διατροφής και την καλύτερη διαχείριση των ωκεανών.
Τι προτείνουν οι ερευνητές
Η επιστημονική ομάδα προτείνει μεγαλύτερη παρουσία μικρών ψαριών στο εβδομαδιαίο διαιτολόγιο, με επιλογές όπως:
σαρδέλες,
γαύρος,
σκουμπρί,
ρέγγα.
Παράλληλα, προτείνεται η δημιουργία νέων τρόπων αξιολόγησης της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας, ώστε να λαμβάνεται υπόψη όχι μόνο η ποσότητα των ψαριών που παράγεται, αλλά και το πόσα θρεπτικά συστατικά διατηρούνται μέχρι να φτάσουν στον καταναλωτή.
Οι ειδικοί εξετάζουν επίσης την καλύτερη αξιοποίηση των υποπροϊόντων της αλιείας και της παραγωγής σολομού, με στόχο να περιορίζονται οι απώλειες.
Μικρά ψάρια, μεγάλη διατροφική αξία
Η μελέτη του Cambridge αναδεικνύει έτσι μια συχνά παραμελημένη πλευρά της διατροφής: τα μικρότερα ψάρια δεν είναι απλώς μια οικονομική εναλλακτική στον σολομό, αλλά μπορούν να αποτελέσουν ιδιαίτερα πυκνή πηγή σημαντικών θρεπτικών συστατικών.
Η μεγαλύτερη κατανάλωση σαρδέλας, γαύρου, σκουμπριού και ρέγγας θα μπορούσε επομένως να αποτελέσει μια επιλογή που ωφελεί ταυτόχρονα τον οργανισμό και την καλύτερη αξιοποίηση των θαλάσσιων πόρων.
