Με δημόσια επιστολή του, ο Πολύκαρπος Γεωργιάδης τοποθετείται για την αναφορά του ονόματός του στη νέα δικογραφία που αφορά την υπόθεση της Marfin, εκφράζοντας έντονες αμφιβολίες για την αξιοπιστία του ανώνυμου email που αποτέλεσε βασικό στοιχείο της έρευνας.
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι το μήνυμα τον κατονομάζει ως έναν από τους δράστες της επίθεσης της 5ης Μαΐου 2010, παρά το γεγονός ότι, όπως αναφέρει, εκείνη την περίοδο εξέτιε ποινή στις φυλακές Κορυδαλλού. Στην επιστολή του κάνει λόγο για μια προφανή αντίφαση, σημειώνοντας ότι από το 2008 έως το 2013 ήταν έγκλειστος και εργαζόταν στην καντίνα του σωφρονιστικού καταστήματος.
Παράλληλα, ο Πολύκαρπος Γεωργιάδης ασκεί δριμεία κριτική στη διαδικασία που ακολουθήθηκε για τη νέα δικογραφία, υποστηρίζοντας ότι στηρίζεται σε ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες και αμφισβητήσιμα στοιχεία. Όπως αναφέρει, η αναφορά του ονόματός του σε ανώνυμο email, παρά το γεγονός ότι βρισκόταν στη φυλακή, αποτελεί ένδειξη των προβλημάτων που, κατά την άποψή του, παρουσιάζει η συγκεκριμένη έρευνα.
Αναλυτικά η επιστολή:
Ανώνυμα email και σφαίρες στο ψαχνό…
Ο νεοπλατωνικός φιλόσοφος Πορφύριος στην 27η παράγραφο του βιβλίου του «Πυθαγόρου βίος» βεβαιώνει πως ο Πυθαγόρας βρέθηκε την ίδια ημέρα και την ίδια στιγμή στο Μεταπόντιο της Ιταλίας και στο Ταυρομένιο της Σικελίας, δίνοντας δημόσιες διαλέξεις μαζί με τους μαθητές του: «παρόλο που η απόσταση ανάμεσα στις δύο πόλεις είναι πάρα πολλά στάδια και από ξηρά και από θάλασσα και χρειάζεται κανείς μέρες για να τη διανύσει».
Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται «διτοπία», δηλαδή η ικανότητα κάποιου να βρίσκεται σε δυο διαφορετικούς τόπους ταυτόχρονα. Μέχρι χθες γνώριζα πως η αφήγηση αυτή του Πορφυρίου άνηκε στη σφαίρα της μεταφυσικής, καθώς οι νόμοι της φυσικής δεν πολυσυμφωνούν. Ωστόσο η γνώση μου αυτή τίθεται υπό αμφισβήτηση μετά την ανάγνωση του ανώνυμου μέιλ που έστειλαν στον εαυτό τους οι Κλουζώ που «εξιχνιάζουν» για νιοστή φορά την υπόθεση για τον εμπρησμό της Μαρφίν. Απ’ ότι έμαθα, λοιπόν, κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης της 5ης Μάη του 2010 βρισκόμουν σε δυο σημεία ταυτόχρονα: έξω από την Μαρφίν -μαζί με άλλα 7 άτομα που κατονομάζονται στο μέιλ- ως φυσικός αυτουργός του εμπρησμού της τράπεζας και του θανάτου τριών εργαζομένων και στον πρώτο όροφο της Α’ πτέρυγας των φυλακών Κορυδαλλού, μοιράζοντας τρόφιμα ως εργαζόμενος της «καντίνας» της φυλακής. Γιατί, αν δε με ξεγελά η μνήμη μου, από τον Αύγουστο του 2008 έως τον Σεπτέμβριο του 2013 βρισκόμουν έγκλειστος στη φυλακή. Ένα απλό γκουγκλάρισμα αρκεί για να σας πείσει…
Θα ήτανε για γέλια αυτό το κουρελόχαρτο που καταχρηστικά αποκαλείται «δικογραφία» εάν αυτή τη στιγμή δεν βρίσκονταν άδικα δυο άνθρωποι στη φυλακή (με ενδεχόμενο να γίνουν τρεις). Και ακριβώς αυτό το σημείο του «ανώνυμου» μέιλ είναι ενδεικτικό της σοβαρότητας (ή μάλλον της έλλειψης σοβαρότητας) της νούμερα 3 «εξιχνίασης» του εμπρησμού της Μαρφίν. Είναι ενδεικτικό όμως και της κυνικότητας της νεοφιλελεύθερης – ακροδεξιάς κυβέρνησης, των αδίστακτων πτωματοφάγων που θέλουν να εκμεταλλευτούν πολιτικάντικα τον άδικο θάνατο τριών εργαζομένων στη Μαρφίν. Με στοιχεία της πλάκας προφυλακίζουν ανθρώπους με μοναδικό κριτήριο την πολιτική τους προέλευση από τον αναρικό/αντιεξουσιαστικό χώρο και ταυτόχρονα προσπαθούν να χτίσουν ένα πολιτικό αφήγημα που εγκληματοποιεί οποιαδήποτε μαζική λαϊκή αντίσταση απέναντι στις βάρβαρες πολιτικές τους. Με το επικοινωνιακό νέφος που σηκώνουν σε συνεργασία με τη συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ προσπαθούν να καλύψουν τα στυγερά τους εγκλήματα: την πολεμική προετοιμασία, τη φτώχεια, την ακρίβεια, την αστυνομική κτηνωδία (με πιο πρόσφατο περιστατικό τη δολοφονία στο Άργος), τις δεκάδες δολοφονίες εργατών στα εργοδοτικά κάτεργα (με τελευταίο περιστατικό την έκρηξη στον Ασπρόπυργο με έναν νεκρό και άλλους δέκα εγκαυματίες, δυο από τους οποίους χαροπαλεύουν).
Δεν θα τους αφήσουμε να παίξουν μονότερμα. Δεν θα μείνουμε σιωπηλοί και άπραγοι απέναντι στην ομίχλη που μας περικυκλώνει. Θα σπάσουμε τη μονοκαλλιέργια της άποψης που προωθούν κυβέρνηση και «δημοσιογραφικοί» παπαγάλοι που απλά αναπαράγουν αστυνομικές διαρροές και κυβερνητικά νον πέιπερς. Θα μιλάμε, θα αντιστεκόμαστε, θα διαδηλώνουμε, θα απεργούμε, θα χτίζουμε εστίες αλληλεγγύης. Αυτοί μπορεί να εμπνέονται από τους δωσίλογους παπούδες τους, τους ράλληδες και τους ταγματαλήτες. Από αυτούς πήραν τις αρχές και τις αξίες τους (χτίζοντας παράλληλα και τις περιουσίες τους). Εμείς στεκόμαστε απέναντι, εμπνεόμαστε από αυτούς που έδωσαν χαμόγελο απέναντι στην κάνη, από τους 200 κομμουνιστές της Καισαριανής, από την Ευθυμία Πατσιά και τη Μίρκα Γκίνοβα, από τον Νίκο Μπελογιάννη και τον Νίκο Πλουμπίδη. Δεν είμαστε σαν τα μούτρα σας. Είμαστε δυο κόσμοι σε ανειρήνευτη σύγκρουση.
«Αλλ’ ουδέν έρπει ψεύδος εις γήρας χρόνου». Κι αυτή η σκευωρία θα καταρρεύσει με πάταγο…
Πολύκαρπος Γεωργιάδης
