Η φορολογική αντιμετώπιση του εφάπαξ εξακολουθεί να προκαλεί απορίες στους φορολογούμενους, ιδιαίτερα όταν το ποσό περιλαμβάνεται σε δήλωση εισοδήματος μαζί με τακτικές αποδοχές. Πρόσφατη απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της ΑΑΔΕ έρχεται να ξεκαθαρίσει πότε ένα εφάπαξ θεωρείται μισθός και πότε αποζημίωση.
Στην υπόθεση που εξετάστηκε, φορολογούμενος είχε δηλώσει συνολικές αποδοχές σχεδόν 299.000 ευρώ για το έτος 2024, ενώ υποστήριξε ότι 147.000 ευρώ αφορούσαν εφάπαξ αποζημίωση λόγω λύσης εργασιακής σχέσης. Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι το συγκεκριμένο ποσό θα έπρεπε να φορολογηθεί με την ειδική κλίμακα για αποζημιώσεις και όχι με τη συνήθη κλίμακα μισθωτών υπηρεσιών.
Ο φορολογούμενος υπέβαλε αίτηση τροποποίησης της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου, επικαλούμενος πρόδηλη έλλειψη φορολογικής υποχρέωσης, όμως η αρχική απόρριψη ήρθε από το ΚΕ.ΦΟ.Δ.Ε. Αττικής.
Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών, εξετάζοντας ξανά την υπόθεση, έκρινε ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 74 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας για αναγνώριση της αποζημίωσης ως φορολογικά ειδικής μεταχείρισης.
Κρίσιμο σημείο της απόφασης είναι ότι το ποσό είχε καταγραφεί από τον ίδιο τον εργοδότη στις τακτικές αποδοχές στη βεβαίωση αποδοχών που αναρτήθηκε στο Taxis. Η καταγραφή αυτή καθιστά αδύνατη την αυτόματη αναγνώριση του ποσού ως εφάπαξ με ειδική φορολογική κλίμακα, χωρίς περαιτέρω έλεγχο.
Παράλληλα, η ΔΕΔ σημείωσε ότι ο φορολογούμενος επιχείρησε να προσβάλει εμμέσως μια πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου για την οποία είχε παρέλθει η νόμιμη προθεσμία ενδικοφανούς προσφυγής. Με βάση αυτά τα δεδομένα, η προσφυγή απορρίφθηκε πλήρως.
Συμπέρασμα: Η φορολόγηση του εφάπαξ εξαρτάται από την καταγραφή του από τον εργοδότη και τον τρόπο που περιλαμβάνεται στη βεβαίωση αποδοχών. Όταν καταχωρείται ως τακτικές αποδοχές, φορολογείται ως μισθός, ενώ μόνο με σαφή διάκριση και προσδιορισμό μπορεί να φορολογηθεί με ειδική κλίμακα αποζημίωσης.
